Vaak willen slachtoffers van een misdrijf
of hun nabestaanden,
de dader nooit meer tegenkomen.
Zeker niet op de plek waar zij wonen of werken.
De Tweede Kamer wil weten of daaraan
tegemoet gekomen kan worden
via het gebiedsverbod in de
Wet langdurig toezicht.
Het antwoord van dit onderzoek is: nee.
De Wet langdurig toezicht is bedoeld om te
voorkomen dat een dader diens misdrijf herhaalt.
Het gebiedsverbod kan alleen verlengd worden
als er een aannemelijke kans is op
mogelijke herhaling, gevaar of als er sprake
is van ‘ernstig belastend gedrag’.
Is dat niet zo, dan houden de maatregelen op.
De wil en wens van slachtoffer of nabestaanden,
als er geen gevaar dreigt,
staat buiten dat proces.
Gemeenten kunnen ook niet 'bijspringen'.
Zij kunnen namelijk alleen een gebiedsverbod
opleggen om de algemene openbare orde
te bewaken
en niet voor situaties tussen individuen.
De meeste andere wettelijke grondslagen
om een gebiedsverbod op te leggen,
zoals strafrechtelijk, civielrechtelijk en
bestuursrechtelijk, hebben ook geen
of nauwelijks aanvullende werking op de
Wet langdurig toezicht.
En waar ze die wel hebben,
wegen de nadelen zwaarder dan de voordelen.
We kunnen dus stellen dat via de huidige wet
niet kan worden voorkomen dat slachtoffers
of hun nabestaanden de dader niet meer
zullen tegenkomen in buurten
waar ze wonen of werken.