Veel onderzoek naar medicijnen vindt plaats onder witte mannen tussen de 30 en 40 jaar.
De gebruikers van die medicijnen zijn dat meestal helemaal niet.
Ja, eigenlijk vind ik het het beste als iedereen persoonlijk een benadering krijgt..
..en die kant gaan we ook uit in de medische wereld..
..maar tot die tijd moet je het toch doen met groepen.
En waar het voor mij voor staat is dat er geen groepen achter mogen blijven vergeleken met andere..
..dus je moet goed kijken: waar zijn de onderzoeken op gericht geweest en wie missen we dan?
Voor mij is diversiteit juist belangrijk omdat je echt zorgt dat de onderzoeken die we lezen..
..echt voor iedereen van toepassing zijn.
Als je alleen maar een bepaalde groep pakt, die niet heel breed is..
..dan kun je je voorstellen dat later de uitkomsten ook niet breed te trekken zijn..
..voor onze hele bevolking.
Het moet niet zo zijn dat een zorgverbetertraject bijvoorbeeld alleen maar ten goede komt..
..aan een klein groepje mensen, de middengroep.
Je wilt juist ook mensen die kwetsbaarder zijn, die niet zo talig zijn, die afstand hebben tot..
..de digitale wereld, dat ook hun behoeften worden verzameld en dat..
..zij ook kans hebben op een beter leven, uiteindelijk.
Door rekening te houden met verschillen. Dus in je analyse, in je uitwerking..
..neem je die verschillen mee. Je gooit de groep niet op een hoop.
Je betrekt ook ervaringsdeskundigen in je onderzoek, zodat niet alleen..
..professionals het programma ontwikkelen, maar je neemt ook de ervaringsdeskundigen mee.
Je differentieert de ervaringsdeskundigen, naar etniciteit, naar geslacht, gender..
..naar leeftijd, afhankelijk natuurijk wat het doel van het programma is.
Ik denk dat als je mensenvisie al zo is van: goh, ik wil iedereen erbij betrekken..
..en verschillen zie ik als bijzonderheid en verrijking van mijn onderzoek..
..ja, dan gaat het makkelijker.
Waar je mee begint is bewustwording, dat er verschillen zijn tussen mensen en tussen groepen.
Als jij het hebt over een onderzoek naar hartmedicijnen, dan kan je je in de rol gaan verplaatsen van..
..een vrouw, die mogelijk hartproblemen heeft en hoe kijkt die hier tegen dit onderzoek aan?
Voelt ze zich hierin herkend? Dus daar kijk je naar.
Zorg ook dat de onderzoeksmethodiek ook werkelijk geënt is..
..op de problematiek en behoefte van de doelgroep.
Nou steeds heel goed alert zijn op die twee dingen van rechtvaardigheid en inclusie.
Als je dus een onderzoek hebt met een bepaalde patiëntengroep, heb je dan ook alle kenmerken..
..van die patiëntengroep, betrek je dat in je onderzoek?
Dus ofwel, dat je niet alleen maar mannen betrekt. Of alleen maar een bepaalde leeftijdsgroep..
..of alleen maar hele mondige, talige mensen.
Een soort morele verantwoordelijkheid heb je als onderzoeker, vind ik.
En daar kijk ik vooral naar.
En dingen waar ik zelf heel erg op let, zijn bijvoorbeeld begrijpelijkheid, qua taal..
..want soms zijn dingen best moeilijk opgeschreven en dan vraag ik me af: wie bereik je daarmee?
Kunnen alle lagen van de maatschappij dat begrijpen?
Wat ik net zei, waar wordt het uitgezet, zet je het alleen in bepaalde steden of dorpen uit..
..of zorg je dat het zo is dat iedereen ervan kan horen?
Dus dat soort dingen kun je heel concreet meenemen in je adviezen, van denk daaraan.
Ik vind dus dat ervaringsdeskundigen een prominente rol moeten hebben als aanvrager..
..maar ook in samenwerkingsprojecten. Want als je het hebt over diversiteit..
..ik ga al lang mee in bewegingen, de vrouwenbeweging..
..al in de tachtiger jaren was de vrouwenhulpverlening al bezig met diversiteit..
..waren ook ggz-groepen al bezig met diversiteit..
..waren ook migrantengroepen al bezig met diversiteit.
Dan praat je dus over veertig jaar geleden..
..en het wordt nu tijd dat we doorpakken.
Dan bedoel ik, het moet eindelijk verankerd worden in beleid.
Niet alleen specifieke programma’s, maar zorg dat de resultaten ook worden vertaald..
..in het algemeen beleid.