We zijn hier op het ROC van Twente.
De leerlingen gaan vandaag iets lekkers koken
voor de deelnemers van Samen Uit.
Samen Uit is het reisbureau van Carintreggeland.
Daar organiseren wij uitstapjes voor ouderen
die dat zelf niet meer kunnen.
Door Corona zijn wij eigenlijk uitgedaagd
om anders te gaan nadenken
over het contact.
Zijn we om de tafel gaan zitten.
Hebben we gezegd van:
"Hoe kunnen we dat op een andere manier organiseren?"
En toen hebben we samen bedacht:
Hoe leuk zou het zijn
dat die jongeren dan dat eten wat ze maken
naar de deelnemers van Samen Uit kunnen brengen.
Want hier komen kunnen ze nu even niet.
Op deze manier hebben we toch weer contact met elkaar.
En ze krijgen nog iets lekkers wat gekookt is door de leerlingen.
Ik ben docent bij het ROC van Twente.
En de mentor van deze klas die op dit moment
bezig is met de producten maken voor Carintreggeland.
Zij zijn bezig met hun examenopdracht.
Je ziet ze hier her en der om ons heen dingen staan bakken.
In de tussentijd zijn andere mensen wat aan het uitrollen.
Andere zijn met de vulling bezig.
Straks moet het allemaal samen komen tot één product,
in een mooie verpakking,
wat ze vanmiddag gaan uitrijken aan de bewoners van Carintreggeland.
Ons idee is om wraps te maken
met roomkaas, bieslook, rucola en met kip erop.
Wij zijn Gaby en Lara van het ROC.
En we hebben een soepje, een bacon-stengel en een broodje.
Eén van de onderdelen die echt van belang zijn bij deze opdracht is:
Waar moeten ze aan denken
op het moment dat ze een product maken?
Belangrijk is natuurlijk dat ze nadenken over de voedsel veiligheid.
Bedoel, de gasten waar ze nu hun producten voor maken zijn ouderen.
Dat vergt wat andere aanpak dan als je wat voor jongeren kookt.
Maar ze moeten dus nadenken over:
Hoe gaan we het verpakken?
De allergenen moeten vermeld worden op het product.
En het moet uiteindelijk netjes en hygiënisch verpakt worden.
Nou daar zijn jullie druk mee geweest!
Ja klopt.
Voor hoeveel (mensen) moet je maken dan? 100 man.
100 man in totaal.
Zo!
Half negen stonden we in de keuken.
De toegevoegde waarde is dat je iets kunt betekenen
voor een ander die het misschien niet altijd even prettig heeft,
en die eenzaam is of alleen.
En dat je die toch een hele fijne dag kunt bezorgen.
Ik vind het zelf leuk om te doen om wat terug te geven,
aan de mensen die Nederland hebben gemaakt van wat het nu is.
En op deze manier kun je er ook nog een hoop mensen
een plezier mee doen.
En ik zit er nu in totaal 22 jaar doe ik het dan.
En ik geniet nog steeds met volle teugen.
Ik denk dat ze het wel heel leuk gaan vinden.
Gewoon omdat ze het niet echt verwachten.
En omdat we gewoon uit onszelf wat voor hun doen.
Ach geweldig!
Fijn!
Ja, ben ik heel blij mee.
Ja, dat is echt heel leuk hoor.
Goed, geniet ervan.
Ja, ben ik blij mee.
Jammer dat we nog niet naar het diner kunnen.
Nee. Dat wordt weer tijd hé?
Ja.
Dat we weer gezellig met zijn allen op pad kunnen.
Ja joh, dan hoef ik niet alleen te eten.
Wat misschien ook leuk om te vertellen is,
dat een aantal deelnemers van Samen Uit
gastlessen hebben verzorgd hier op het ROC.
Gastlessen over bijvoorbeeld de oorlog.
Of over eten vroeger, eten nu.
Deze gastlessen zijn ontstaan,
doordat ouderen hier zijn komen eten.
En dit bewijst maar weer
dat dit eenvoudige simpele idee
van contact tussen oud en jong,
dat dat eigenlijk makkelijk te realiseren is.
En ook binnen andere zorgorganisaties.
En daar hebben we ook het handboek voor geschreven.
zodat het heel makkelijk en eenvoudig kan.