*Lichte muziek*
Ik ben Eefke Postma, ik ben 31 jaar en ik heb meegewerkt
aan het boek: ‘Gezichten van een onzeker bestaan.’
In het boek staat heel uitgebreid mijn ervaringsverhaal over mijn jeugd,
dat ik eigenlijk uit een warm nest ben gekomen,
maar dat er door een life-event, het overlijden van mijn broer,
ik afgleed in een depressie en suïcidaal werd en uiteindelijk koos
om drugs te gaan gebruiken om mijn pijn te verzachten.
Ik ben uit huis geplaatst geweest, ik heb een voogd gehad,
te maken gehad met jeugdzorg en uiteindelijk ben ik wel clean geworden,
maar dat was eigenlijk net voor mijn achttiende.
Nadat ik clean werd, werd ik ook vrij snel ongepland zwanger.
In een herstel had ik geleerd dat je verantwoordelijkheid moet nemen
en mijn vriend en ik wilden dat ook heel graag.
Daar hebben we werk van gemaakt.
Toen we huisje, boompje, beestje hadden, kwam de Belastingdienst.
Zoals we nu weten dat het een kinderopvangtoeslagschandaal is,
was dat toen niet bekend.
Wat ervoor zorgde, dat ik eigenlijk weer helemaal onderuit werd gehaald door het systeem.
Klinkt allemaal heel erg zwartgallig en heel erg verdrietig,
maar ik heb ook wel de mooie kanten van het leven ervaren in die tijd.
Ik ben niet weer terug aan de drugs gegaan, maar er is in al die tijd
niemand geweest die heeft gevraagd van:
goh, wat heb je nou echt daadwerkelijk nodig?
Er is ook niet echt een professional geweest
die mijn belangen daarin heeft behartigd.
Toen kwam het project Kansrijke Start op mijn pad.
Gaandeweg, ik hou heel erg veel van netwerken,
kwam ik in contact met het programmateam, de manager daarvan,
en zij bood mij een baan aan.
Sinds vorig jaar ben ik daar aan de slag gegaan
en daar werk ik nu nog.
Hoe het nu met me gaat, is nog steeds een rollercoaster.
Ik kan het niet mooier maken, het is dat ik geen geldzorgen meer heb.
Ik heb geen schulden, het is wel nog steeds een soort van herstelproces.
Het meest onmenselijke is dat ze hun autonomie moeten inleveren
om maar beroep te kunnen doen op voorzieningen.
Ja, ik werd zelfs geshamed, omdat ik
met de kinderen wilde zwemmen, want dat was overbodige luxe,
terwijl er genoeg campagnes zijn dat je meer moet bewegen.
Reflecteer vooral op jullie eigen doen als...
...overheidsorganisaties, ga ook vooral de diepte in
en kijk heel erg in de spiegel, want ervaringsdeskundigen aannemen
is een heel mooi begin daarin.
Ergens denk ik ook wel overbodig.
Als we echt heel eerlijk naar binnen kijken en reflecteren op wat er
nou daadwerkelijk belangrijk is.
Ja, dat wil ik ook wel meegeven: luister echt naar de mensen
waar het over gaat.
Neem ze ook serieus.
*Lichte muziek speelt*
*Lichte muziek eindigt*