*Muziek*
Het is ten eerste een heel leuke activiteit,
het voetballen voor ouderen.
Wij zijn daarmee gestart met een aantal enthousiastelingen
die dat opgestart hebben binnen onze vereniging.
Voor je vereniging geeft het wel een boost dat je deze activiteit er weer bij hebt.
Er zijn ouderen die al een poosje niet meer op het sportpark kwamen
en die zie je nu ineens weer komen.
Wat ik zie ontstaan bij mensen die aan het sporten zijn,
is dat mensen opvrolijken, opbeuren, niet meer zo eenzaam zijn,
een maatje of iemand hebben gevonden om bij te zijn of erbij te horen.
Op steeds meer plekken verzorgen gemeenten nu een aanbod voor ouderen
die aan het sporten zijn.
Dat is heel goed omdat ze daarmee in beweging blijven,
dat is vaak wat lastiger als je wat ouder wordt.
Maar het is ook heel goed voor de sociale cohesie.
De vriendschappen onderling, het contact dat er blijft
en dat niet verwatert waardoor we eenzaamheid voorkomen.
Dus eigenlijk snijdt het mes aan twee kanten,
namelijk en bewegen en sociale cohesie in één keer.
We zijn echt een hechte dorpsclub en we hebben een hele belangrijke
maatschappelijke functie binnen het dorp en daaromheen.
Want we hebben wel wat leden ook van buiten de dorpen.
Ik denk dat andere gemeenten echt nog wel een paar
stappen kunnen zetten door zelf ook initiatief te nemen
en door met het Ouderenfonds hierover contact op te nemen.
Het Ouderenfonds kan vervolgens met sportverenigingen contact opnemen,
maar gemeenten kunnen natuurlijk ook direct met sportverenigingen
het gesprek aangaan en zeggen: hé, zouden jullie hier
een mogelijkheid voor zien, zouden jullie een kans zien
en willen jullie dat ook organiseren?
Dus op die manier kan het vuurtje ook beginnen
bij de gemeente.
Ik kan het alleen maar aanbevelen.
Het is echt hartstikke leuk.
*Muziek speelt en fadet uit*