*Muziek speelt*
15 jaar geleden heb ik een hersenbloeding gehad.
Aangeboren afwijking.
Ik ben met de ambulance het ziekenhuis binnengebracht
en de arts zei daar: ze is er slecht aan toe
en ze gaat overlijden.
En toen kwam de wisseling van de dienst, toen kwam er een bevriend collega
en die zei: potverdorie, het is Mijke, die is hartstikke jong.
En die heeft ervoor gezorgd dat ik met de ambulance
naar Tilburg verplaatst ben.
Ja, dat is mijn redding geweest.
*Muziek speelt*
Het revalidatieproces is eigenlijk gewoon perfect.
Je leert alles weer wat noodzakelijk is dus; lopen, praten, denken.
Maar niemand had me eigenlijk geleerd, ook in die revalidatie,
hoe ik weer Mijke kon zijn, hoe ik weer kon genieten van het leven.
Je bent doodgegaan en heel de wereld heeft zich ontfermd over je.
Je kunt niet in angst leven en dat allemaal mensen
jou in de gaten houden.
Dus je moet je daar ook weer los van breken.
Je moet ook weer leren je stoute schoenen aan te trekken.
*Muziek speelt*
Dan begint eigenlijk dat je moet gaan starten
met denken in mogelijkheden.
Ik mocht geen auto meer rijden, dus mijn auto moest ingeleverd worden,
ik kon niet meer op een gewone fiets.
En toen dacht ik ook: ja, ik kan een driewieler kopen,
maar ik wil toch wel een beetje Mijke blijven dus
dat is een bakfiets geworden.
En die bakfiets die heb ik samen met iemand helemaal opgepimpt.
En zo zijn er tig dingen gekomen in mijn leven.
Mijn beperkingen kwamen, maar daar heb ik ook weer allemaal
nieuwe mogelijkheden voor heb gevonden.
*Muziek speelt*
Ik had wel zoiets van: oké, ik ben weer aan het werk,
ik doe van alles weer.
Hoe maak ik het voor andere mensen die net zoals ik getroffen worden
door een hersenbloeding, hoe maak ik het voor hen wat makkelijker,
dat ze niet zo hoeven te strijden als ik heb gemoeten.
Dus ik ben eigenlijk heel brutaal het Van Abbemuseum binnengestapt
hier in Eindhoven en ik heb gezegd: jullie hebben hele mooie rondleidingen
maar er ontbreekt er één: een rondleiding voor mensen met afasie,
wat ontstaat door hersenletsel.
En driekwart jaar later kreeg ik het verzoek
om de rondleidingen te komen geven.
Het belangrijkste is dat die mensen weer gaan durven.
Dat ze naar het museum durven te gaan, dat ze naar een rondleiding
durven te gaan.
Naast de rondleiding in het museum wil ik meer
en ben ik een cursus gaan schrijven die ik wil gaan toepassen
voor mensen met hersenletsel.
Met deze cursus wil ik mensen weer krachtig maken.
Ze kunnen weer lopen, praten, denken, maar ik wil ook wel dat ze stilstaan
bij wie ze zijn en dat het leven mooi is en leuk is, ondanks je beperkingen.
En die focus daarop zorgt ervoor dat je, los van de hulpverlening,
ook weer op jezelf gaat durven bouwen en vertrouwen.
*Muziek speelt*
De kracht van deze cursus is dat je van je mede-getroffen
revalidanten leert, dat je met elkaar ook in gesprek gaat.
Jij bent gevallen, ik ben gevallen, hoe heb jij dat gedaan?
Die wandeling iedere dag door de bossen heeft mij geholpen,
terwijl voor Truus bijvoorbeeld het geholpen heeft
dat ze maar uren in de keuken stond om weer te oefenen, om te leren koken.
Zo is het ook dat je elkaar op ideeën kunt brengen.
En die cursus, die ga ik nu binnenkort voor het eerst geven
en dan ga ik ook ervaren hoe het voor andere revalidanten is.
En als het een succes wordt, dan wil ik eigenlijk door heel Nederland
en het liefst de hele wereld over.
Het doel is eigenlijk dat je naast je beperkingen
toch weer vol zelfvertrouwen en als gelukkig mens het leven instapt.
*Muziek speelt*
We zijn nu hier waar een werk van mij gemaakt is,
wat eigenlijk alles samenvat.
Je ziet de zwaluwen in het midden.
De zwaluwen die op mijn bakfiets staan, die mij door Eindhoven crossen.
En volgens zie je het allemaal in een vorm van een brein staan.
Dat is vanwege de hersenbloeding.
Je ziet de mond met een ritssluiting dat staat voor afasie.
Dat is de rondleiding waar we vandaan komen,
van het Van Abbemuseum en dan komen we ook meteen uit
bij het project wat ik verder wil laten groeien.
Dus eigenlijk voor mensen met hersenletsel wil ik toch net iets
meer leefplezier creëren in plaats van wat er nu aangeboden wordt.
*Muziek fadet uit*