*Muziek speelt*
Met de brede aanpak 'een (t)huis, een toekomst'
werken we aan een woonplek voor iedereen.
De beschikbaarheid van woonplekken voor alle dak- en thuislozen
staat centraal in die aanpak.
Mijn doel is het om eind van dit jaar 10.000 vaste woonplekken te hebben
voor dak- en thuislozen.
Wat mij heel erg aanspreekt is 'woning eerst' als uitgangspunt.
Eén van de vormen van die aanpak dat is 'Housing First'
en daarmee zijn ze bezig in Den Haag, bijvoorbeeld bij Koos.
Dakloze mensen krijgen een woning, waar weliswaar nog helemaal niks in staat,
maar ze hebben een dak boven hun hoofd.
Ze hebben een wc, ze hebben een douche, dat scheelt een stuk met de straat.
Ik ben heel benieuwd naar zijn verhaal en hier woont hij, nummer 87.
*Deurbel tringt*
Ja, volk. - Hallo.
Koos. - Komt u binnen.
Meneer Blokhuis, aangenaam kennis te maken.
Ik ben Paul als ik Koos mag zeggen.
Natuurlijk. Welkom.
Zo wat een ruimte, joh.
Ja, wat een ruimte, voor de kleine Koos.
Gaan we daar zitten?
Ga lekker zitten.
Hartstikke mooi huis, maar hoe lang zit je hier al?
Bijna negen jaar.
Voorheen zat ik in de Anton Constandse Stichting.
Was dat in een groep?
Ja, in een woongroep en dat was een vierde van mijn kamer hier.
Er stond een bed, maar er waren psychotische mensen
die hele nachten liepen te gillen, dus ik kon niet slapen.
Ik werd psychotisch en toen was ik lastig en waar ik woonde werd ik eruitgegooid.
Toen heb ik vijf maanden op straat gezworven.
Ik had geen geld en zonder geld kon ik geen identiteitsbewijs krijgen
en zonder identiteitsbewijs kon ik geen daklozenuitkering krijgen.
Ik heb vijf maanden op straat gelopen zonder geld, ik ben heel veel afgevallen.
dat was een verschrikkelijke tijd, het was heel erg.
Ik durfde niet om geld te vragen, maar alleen om sigaretten.
Dat mensen je weigerde een sigaret te geven
en zo omdat ze gewoon maling aan je hadden,
Net alsof je niet bestond.
Hoe is het voor jou om zelfstandig te wonen?
Fantastisch. Het contrast tussen de straat is zo enorm
dat elke dag voor mij fantastisch is.
Je zit in je eigen huisje.
Dat contrast is enorm, dus ik ben altijd gelukkig,
want het is een paradijs op aarde voor mij,
vergeleken met waar ik geweest ben.
*Muziek speelt*
Deze woning betekent voor mij vrijheid, geluk, ik kan m'n vrienden ontvangen.
Ik heb binnenkort m'n verjaardag, dan geef ik een feestje, hartstikke leuk.
Dan komen er mensen, er komen mensen om een schaakje te leggen,
een dammetje te leggen, een biertje te drinken,
een beetje te ouwehoeren, fantastisch.
Om een woning te bemachtigen moest je een aantal stappen doen,
als dakloze, om die woning te bemachtigen.
En dat is een heel lang traject als je dakloos bent.
Nu is het omgedraaid, nu krijg je eerst een woning
en daarna ga je pas allerlei stappen ondernemen
om je leven vorm te geven.
En dat is een essentieel andere manier van werken
en dat werkt gewoon bij de meeste mensen.
*Muziek speelt*
Peter Leurink helpt mij met van alles en nog wat.
Hij is heel technisch, als er iets gerepareerd moet worden
dan helpt hij mij.
Ikzelf heb twee linkerhanden en hij is gewoon heel goed.
Ook als er problemen waren met het bewindskantoor,
als ze me geen geld extra wilde geven, dan belt hij op
en dan zegt hij: geef Koos z'n geld, want het is zijn geld.
En dan heb ik geld om extra uit te geven voor als ik een verjaardag heb,
of ik wil eens een nieuwe broek kopen of een nieuw shirtje,
dan kan dat allemaal.
*Muziek speelt*
Ik denk dat vooral die veiligheid, je eigen plekje hebben
en zelf bepalen hoe jij de dag wilt vormgeven,
dat is voor mensen essentieel.
Dat geldt voor jou en mij ook.
Ook eigen regie in je leven, bepalen hoe jij je leven wilt vormgeven
dat is heel erg 'Housing First' eigenlijk.
*The Cranberries - Ode to my Family speelt*
*Do you see me, does anyone care?*
*The Cranberries - Ode to my Family speelt en fadet uit*
*Nieuwe muziek start*
Als jij in mijn schoenen zou staan, als jij plannen mocht maken
om de dak- en thuisloosheid tegen te gaan, wat zou jij doen, als eerste?
Als eerste zou ik me echt totaal inzetten om dakloosheid uit te roeien, compleet.
Er een einde aan te maken want Nederland is één
van de welvarendste landen van de wereld, er is helemaal geen reden voor.
Ik wil het geen schande noemen, maar het is niet goed voor Nederland.
Ik heb het weleens een schande genoemd, we moeten ons schamen, zo'n rijk land.
Als ik nu naar jou kijk, denk ik: die zit best wel goed in z'n vel.
Wat zou er met jou gebeuren als je dit niet had
en nog in de vorige situatie zat?
Ik zou nog steeds op de Anton Constandse zitten natuurlijk met al die problemen.
Dat kleine kamertje met psychotische mensen, in de ellende
of ik had een andere richting moeten kiezen
om eruit te komen.
En dat gaat weleens fout natuurlijk.
Ik ben blij met de vrijheid, ik ben gelukkig zoals ik ben
en dat hou ik liever zo.
Ik vind het een fantastisch verhaal, boks.
Kom op, dan gaan we die kant weer op.
Oké Paul, daar gaan we dan.
Mooi om te zien dat iemand met weinig tevreden kan zijn.
Z'n eigen woonplek, een goede begeleiding daarbij,
dat is een formule die ertoe kan leiden dat mensen, met hun eigen woonplek
zichzelf heel goed kunnen redden en gevoel van eigenwaarde krijgen.
Dat is veel mooier dan dat hij in die groepsopvang zit,
want dat is echt niet de toekomst.
*Muziek fadet uit*