Wij als jongerenpanel gaan in gesprek met gemeenten en met jongeren,
we halen ervaringen op en koppelen die terug.
Voor dakloze jongeren is het gewoon heel moeilijk
om de regie in handen te houden als ze met meerdere instanties samen moeten werken,
maar ook om de juiste hulp te krijgen, contact te houden, hulpvragen, noem maar op.
Dat is gewoon te lastig als je zelf mentaal problemen hebt,
een te grote rugzak hebt eigenlijk.
De jongerenregisseur die heeft een mandaat,
dus die kan af en toe gewoon als het echt nodig is, zorgen dat bijvoorbeeld
het briefadres in orde is of dat er een uitkering geregeld wordt.
Zelf ga ik dus in het bestuurlijk overleg mijn verhaal bekendmaken en ze er ook
van proberen te overtuigen dat het gewoon belangrijk is om een jongerenregisseur te hebben.
Dat is dus inmiddels gelukt, waardoor ze een pilot hebben gestart
in Den Haag, waardoor vier jongerenregisseurs hier nu starten.
Als het aan mij ligt mogen ze er vandaag wel mee beginnen en ja, aanpakken gewoon,
zodat die jongeren echt naar hun toekomst kunnen kijken.
Het probleem in een jongerenopvang is dat er niet overal in Nederland een 24-uurs opvang is
dus dat betekent dat je van negen tot vijf buiten moet zijn.
Het is sowieso belangrijk dat iemand een plekje voor zichzelf heeft,
maar hoe ik het heb ervaren is, als iemand dakloos is, is het nog belangrijker om een plekje voor jezelf
te hebben omdat je eigenlijk nog meer tijd nodig hebt om jezelf te herstellen.
Het probleem momenteel is dat wanneer een jongere dakloos wordt, dat die zich moet
aanmelden bij het daklozenopvang. En vaak lijkt dat maar de enige route te zijn.
Echter is dat niet zo, en deze informatie wordt niet altijd met de jongere gedeeld.
Als een jongere er voor kiest om niet naar de opvang te gaan, omdat het om wat
voor reden dan ook niet bij hun past, dat de zorg die daarbij komt kijken dus
therapie, geldzaken, dat soort dingen, die duren ook veel langer, waardoor
een jongere dus veel langer met de problemen blijft kampen die dan ook groeien.
Wat ik heel graag wil doen, is ervoor zorgen dat de informatie die bij
de eerste aanmelding wordt verleend, dat die meer inhoud bevat.
Daarnaast vind ik ook heel belangrijk dat de toegang tot zorg breder is en dat iedereen die hulp
nodig heeft ook de hulp krijgt.
Naarmate jongeren natuurlijk 18 worden denken ze:
hé leuk, ik ben achttien, ik kan van alles en nog wat doen. Letten niet op het feit
dat ze dan wel een stukje verantwoordelijkheid hebben over rekeningen betalen.
Dusdanig raken ze zo erg in de schuld dat ze eigenlijk bijna niks meer kunnen.
Ik ben van mening dat wat er eigenlijk mis gaat is,
dat op het moment dat jongeren schulden hebben, maar dat onder de 5.000 euro zit,
dat dat niet gelijk gezien wordt als een hele hoge schuld.
Waardoor ze niet snel genoeg geholpen worden en het eigenlijk op eigen benen zouden moeten doen.
Ik ga alle gemeentes overtuigen om met de schulden aan de slag te gaan en een mooi voorbeeld
daarvan is het JPF en de campagne 'Elke Schuld Telt'.
Als je dak- of thuisloos bent,
kun je je vaak niet op een normaal woonadres inschrijven.
Of omdat je geen vaste slaapplek hebt of uit angst voor de kostendelersnorm.
Dat betekent dat je geen studiefinanciering of een uitkering aan
kunt vragen, geen zorgverzekering kunt afsluiten, geen baan kunt zoeken
of je kunt inschrijven voor sociale huurwoningen.
Als de gemeente uit zou gaan van vertrouwen in plaats van wantrouwen,
dan is er misschien één persoon die fraude pleegt,
maar er zijn 30 jongeren die wel direct aan de slag kunnen met hun leven.
Geef iemand eerst tijdelijk een briefadres en daarna die toetsing,
kijk daarna of dat de beste oplossing is.
Schaf de kostendelersnorm af
of kijk of hij tijdelijk buiten beschouwing kan worden gelaten.
Geef die jongere de kans om direct stappen te zetten in zijn leven
en laat hem niet twee maanden zitten.
Ik hoop dat alle gemeenten nu naar de jongeren luisteren,
zodat zij een betere plek krijgen en een beter leven.