Goedemiddag allemaal en heel hartelijk welkom bij de Meet Up van het Informatieberaad.
Vandaag zijn we weer met z'n allen bij elkaar. Patiënten, zorgprofessionals,
ICT-leveranciers en beleidsmakers.
En dat allemaal om samen te werken aan een goed klimaat voor digitale zorg.
En ja, normaal gesproken was u met z'n allen bij elkaar in een
bruisend geheel, 300 man op het Ministerie van VWS.
We weten allemaal dat dat niet mogelijk is, maar we zijn vandaag
met bijna 600 mensen hier aanwezig in een bruisend geheel.
En we gaan samen de komende twee uur lerend vooruit.
En als ik zeg samen, dan bedoel ik daarmee dat wij heel erg de
interactie met u en met jou thuis zoeken.
Daar is namelijk zoals u gewend bent al de hashtag #iberaad, maar
er loopt ook een chat mee.
Het hele programma kunt u vragen stellen, opmerkingen, suggesties.
Daarmee heeft u contact met elkaar.
Wij met z'n allen, 600 man.
Maar die chat wordt naderhand ook teruggelezen door het ministerie.
Het zijn ook signalen en vragen en opmerkingen waar heel veel mee gedaan kan worden.
Dien die dus absoluut in en ga in gesprek via de chat. We hebben vandaag presentaties.
Er is uiteraard de chat.
Er is de hashtag zoals ik net al zei.
Alles wat vandaag wordt gedaan, is naderhand terug te kijken op dit platform.
Dus naderhand..... u kiest straks een Workshop, de andere drie
u kunt ze gewoon rustig terugkijken.
Nou we gaan vandaag met elkaar aan de slag.
Ik neem even kort met u het programma door en dan gaan we naar
de eerste spreker. Voor het programma geldt:
Uiteraard starten we met de voorzitter van het Informatieberaad,
Erik Gerritsen, de secretaris-generaal van het Ministerie van VWS.
En daarna hebben wij twee talkshows.
Wij gaan in twee rondes in workshops uiteen die ook heel erg interactief zijn.
En we sluiten af met de geleerde lessen. Wat weten we nu meer?
Wat gaan we morgen anders doen? En wat zijn nog vragen die overblijven?
U heeft ook gedurende dit hele online programma, hoe zal ik het zeggen, een live-line. En dat is de chat.
Mocht er iets zijn, heeft u vragen over de inhoud of vragen over de techniek?
Zet ze in de chat, want er is een heel team aan mensen die uw
vragen meteen beantwoordt, zodat u helemaal goed bediend
de komende twee uur gezellig bij ons blijft.
Nu ik dat heb gezegd, wil ik heel graag aankondigen
de eerste spreker vandaag, de voorzitter van het Informatieberaad.
Degene die het hele land doorkruist om te kijken hoe kunnen
we een goed klimaat maken voor digitale zorg?
Hij is vandaag hier in de studio.
Erik Gerritsen, ik geef je graag het woord.
Dankjewel Lea,
Tijd gaat nu in, want ik heb maar tien minuten
Anders word ik uit de uitzending gegooid. Dus ja, beste mensen, nogmaals
ongelooflijk welkom bij deze eerste digitale Meet Up
Leren van implementeren. Je zou ook kunnen zeggen implementeren is leren.
En dat gaan we vanmiddag allemaal met elkaar doen. Jullie zijn van mij bekend
dat ik altijd zeg fysische problemen, de technologie is het
probleem niet. In de praktijk hebben we het ook al bewezen. Het gaat over implementeren. "Is the implementation stupid?"
Fantastisch dat jullie met zoveel mensen zijn ingelogd.
De coronacrisis, moet er toch even iets over zeggen.
Waar we momenteel nog middenin zitten, heeft een grote impact
op iedereen die werkzaam is in de zorg.
En de druk op de medewerkers neemt toe.
En er wordt door iedereen ongelooflijk hard gewerkt om dat virus onder controle te houden.
Maar het virus zorgt er ook voor dat gewenste veranderingen in
de zorg, die soms al tijden op de agenda stonden, versneld kunnen plaatsvinden.
En dat is aan de ene kant mooi,
"Never waste a bad crisis" zeg ik er altijd wel bij. Want die crisis is
helemaal niet zo fijn. Maar misschien ook wel reden voor schaamte,
want waarom hebben we deze afschuwelijke crisis nodig om dat tempo te maken?
Het goede nieuws is overigens dat we ook dit doen met dezelfde
mensen die er voor de crisis ook al zaten. Dus we kunnen het. We kunnen het. Laten we dat even vasthouden.
Er zijn natuurlijk verschillende voorbeelden te noemen van
innovaties die de afgelopen tijd zijn geïmplementeerd in de dagelijkse zorgpraktijk.
En dat gaat ook vooral over innovaties waar de koplopers de afgelopen
vijf jaar al die woestijn in zijn gegaan en daardoor zo snel konden opschalen.
Dus in die zin is dat worstelen de afgelopen jaren dus niet
voor niks geweest, want dat waren er net de mensen die snel konden opschalen. Denk bijvoorbeeld aan de OLVG-app.
Denk aan de poliklinische zorg via de videoverbinding
of contact tussen artsen en patiënten via de app.
De mogelijkheden voor zorg op afstand zijn groot en worden op grote schaal ingevoerd.
Maar denk ook aan de ingebruikname van de coronamelder.
Die werd binnen enkele dagen nadat deze beschikbaar was massaal
gedownload en kan GGD's helpen om beter bron- en contactonderzoek mogelijk te maken.
Alleen de Eerste Kamer moet nog even “ja” zeggen en dan kunnen we landelijk live.
In Twente en omstreken gaat het nu al goed.
Een ander voorbeeld van een versnelde implementatie is de digitale service BeterDichtbij.
Begin maart zetten al 24 ziekenhuizen in heel Nederland
BeterDichtbij in en in de afgelopen maanden groeide dat door naar 32 ziekenhuizen.
Zo startte versneld onder andere het Spijkenisse Medisch Centrum,
de Diaconessenhuis in Utrecht, Isala in Zwolle en het Sophia Kinderziekenhuis van Erasmus MC.
Als eerste UMC.
Bij veel van deze organisaties was de intentie om te starten met BeterDichtbij
die was er al. Maar toen de coronacrisis uitbrak werd die wens
een noodzaak en de digitale dienst werd per direct beschikbaar gesteld aan patiënten.
En nu, enkele maanden later, is eenvoudig digitaal contact voor
ontzettend veel meer patiënten mogelijk in Nederland.
Zorg kan ook zo dichtbij en makkelijk doorgaan door berichten
of een foto uit te wisselen.
Thuismetingen veilig te versturen of bijvoorbeeld te beeldbellen.
Een beweging die zich ook nu nog blijft voortzetten, want de
inzet van digitaal contact in de zorg groeit nog elke dag verder.
En hoe kan het nu dat al deze innovaties zo snel geïmplementeerd
konden worden, terwijl ze soms al jaren op de innovatiekalender stonden?
Volgens mij is voorbeeldgedrag van groot belang. Want mensen
doen niet wat ze je horen zeggen.
Mensen doen wat ze je zien doen en daarom roep ik al tijden zorgbestuurders
en professionals op om gewoon te beginnen. Met implementatie van
zorgtechnologie en goede voorbeelden aan elkaar laten zien.
Zoals we ook vandaag weer gaan doen.
En vanuit het ministerie hebben we ons de afgelopen jaren vooral
gericht op het creëren van randvoorwaarden voor de juiste zorg op de juiste plek.
Zo is bijvoorbeeld het MedMij afsprakenstelsel uitgewerkt.
Jullie kennen alles wat we in het Informatieberaad doen en ook
dat hele programma rondom klimaat bevorderende maatregelen.
Binnenkort weer een voortgangsrapportage naar de Tweede Kamer.
En onlangs mocht ik vijf leveranciers het certificaat uitreiken die veilig mailen mogelijk maken.
Dus ook dat kan gewoon nu gewoon goed gebeuren.
Even ademhalen. Want ik vind het ook van groot belang dat de
digitale vernieuwingen in de dagelijkse praktijk zo snel mogelijk worden geïmplementeerd.
Want alleen dan kunnen we de zorg toekomstbestendig maken en
kunnen we de kwaliteit van de sector blijven waarborgen.
En laat je vooral niet belemmeren door barrières zoals financiering en regelgeving.
Het belangrijkste aspect van verandering is de wil en de noodzaak
om tot die verandering te komen en die is breed aanwezig.
En dan kijken wij vanuit het ministerie wel of we die barrières
kunnen wegnemen, of we wetgeving kunnen versoepelen als die barrières ook al daadwerkelijk bestaan in Den Haag.
Want jullie weten er zijn eigenlijk geen belemmeringen. En anders vraag ik altijd hashtag: Waar staat dat?
En dan blijkt het er niet te zijn, maar blijft die vragen maar gewoon stellen.
En dan kunnen we jullie helpen om die stappen te zetten.
De zorg heeft het de afgelopen tijd zwaar te verduren gehad.
En juist daarom ben ik zo trots op al die zorgverleners die zich
hebben aangepast aan de veranderende omstandigheden.
Dat ze zijn meegegaan met alle vernieuwingen en ervoor hebben gezorgd dat innovaties succesvol
geïmplementeerd konden worden en ook zorg kon doorgaan.
En ja, dat ging soms met vallen en opstaan.
En daar zullen jullie ongetwijfeld vandaag meer van horen.
Maar telkens weer gaat men door om die zorg iedere dag een beetje beter te maken.
En man man man, wat een energie en wat een passie en wat een power.
We kunnen dus gewoon en laten we dat ook blijven doen
als die urgentie straks minder wordt.
Overigens blijft die urgentie nog wel even, want we zijn nog niet van het virus af.
We hebben vandaag verschillende boeiende sprekers die jullie
meenemen in hun eigen implementatieprocessen.
We starten met een live talkshow waarin vertegenwoordigers van
Babyconnect vertellen over digitale gegevensuitwisseling binnen
de geboortezorg. En wat daar allemaal bij komt kijken.
Maar ook het LUMC komt vertellen over dit nieuwe data platform,
die heel wat hergebruik mogelijk maakt ten behoeve van zorgapplicatie,
e-health apps en wetenschappelijk onderzoek.
Vervolgens kun je verschillende workshops volgen, over onder andere het goed gebruik
van het elektronisch patiëntendossier en over gegevensuitwisseling over de grens.
Kortom, een gevarieerd aanbod met voor ieder wat wils.
En hoor je nu tijdens deze Meet Up interessante lessen of uitspraken?
Deel deze dan met je collega's via Twitter
#iberaad, @egerrit Dan retweet hij gelijk naar mijn 14.000 volgers.
Volgens kunnen er altijd nog een paar bij trouwens @egerrit.
Ik wens iedereen vandaag heel veel inspiratie toe met alle interessante
sprekers en workshops die vandaag te bekijken zijn.
Ik sluit af met een paar tips die jullie misschien mee kunnen nemen.
Een paar zaten al in mijn verhaaltje.
Los op of schaal op, denk groot, maak kleine stappen. Begin
vandaag, als je het even niet weet zet een stap vooruit. Vraag hulp.
Als het ingewikkeld wordt, vraag iedereen in de kamer.
Betrekt de patiënt en de professional echt!
Neem verantwoordelijkheid voor dingen waar je niet verantwoordelijk
voor bent zonder verantwoordelijkheid over te nemen.
Ga altijd uit van de goede intenties van alle betrokkenen. Less talk more walk. Stop talking, start walking.
Vraag liever vergiffenis achteraf dan toestemming vooraf. Eerst
oplossen en daarna ruzie maken over de rekening en #Waar staat dit?
Als je nog steeds denkt dat er belemmeringen zijn. En uiteindelijk, ik eindig met waar ik mee begon.
Leren leren, leren, wat implementeren is in essentie leren.
En dan zijn weer veel mogelijkheden voor vandaag.
Ik wens jullie een ongelooflijke inspirerende en vooral lerende middag.
Erik Gerritsen, dank je wel.
Ik zou bijna in mijn eentje een staande ovatie geven voor deze inspiratie.
Dat wil ik wel zien eigenlijk dan, want ik ben nog tweeënhalve minuut hier. Ook omdat het binnen de tijd is.
Maar het goede nieuws is er zijn kijkersvragen binnengekomen. Haal rustig adem.
Dan gaan we ze even kijken. De eerste kijkersvraag.
Het komt dat je zoveel inspiratie geeft. De eerste kijkersvraag.
Hoe kunnen we alle initiatieven op het gebied van gegevensuitwisseling in de zorg inzichtelijk maken?
Dat heeft waarschijnlijk betrekking op wat je al noemde.
Er gebeurt heel veel, er is heel hard gewerkt. Maar ik denk dat dat
al voor een groot deel gebeurt op de website van het Informatieberaad.
En voor de rest geldt ook hier weer als je nog een inzicht mist.
Meld het aan bij die website en dan maken we hem samen compleet.
En als mensen nou kijken en zeggen ja, ik wil wel iets, maar
ik weet niet waar ik moet beginnen. Waar begin je dan?
Dat is zo'n algemene vraag.
Mijn suggestie is altijd van als je een goed idee hebt,
zoek eerst hulp bij de partijen die in je eigen directe invloedssfeer liggen. Probeer ze daarbij te krijgen.
En als je dan op een gegeven moment vast gaat lopen.
Nou ja
dan is het @egerrit of e.gerritsen@minvws.nl
of een paar collega's van het Informatieberaad
die je daar om kunt vragen. Begin gewoon met de stap.
Vertrouw ook trouwens op je eigen kennis en kunde.
Niet altijd naar het ministerie kijken.
Wij zijn ook maar.....
wij zijn ook maar gewoon mensen, stervelingen. Je riep op tot ongehoorzaamheid.
Eerst doen en de toestemming achteraf, dat is een hele mooie.
Dan hebben we nog voor de laatste minuut nog een kijkersvraag.
Is toch mooi dat we dat gelijk hier mee kunnen nemen.
Moet ik in de camera kijken? Nee moet naar jou kijken.
Je mag ook naar mij kijken.
Even kijken de vraag. Ben je wel eens bang voor het delen van je eigen zorgdata? Dat is een persoonlijke vraag.
Of ik daar zelf bang voor ben?
Nee, want ik bepaal namelijk zelf
aan wie ik dat ter beschikking stel.
En dan kijk ik ook altijd even of daar misschien kans op misbruik voor is.
Dus nee, zolang ik zelf regie heb, ben daar niet bang voor.
Volgens mij heb ik de regie nog en krijg ik die nóg meer.
Als straks MedMij breed aan het vliegen is. Hartstikke mooi. Erik heel erg vriendelijk
dank voor de inspiratie aan de voorkant.
Aan het eind van dit programma komen we bij het terug en dan
gaan we het hebben over de geleerde lessen.
De stappen van morgen en de overgebleven vragen. Veel dank, Erik Gerritsen. En nogmaals veel plezier.
Dan gaan wij hier verder met het eerste onderdeel en dat is een talkshow.
Daarvoor ga ik twee mensen zometeen in deze studio krijgen. De eerste is Dorine Veldhuyzen.
Zij is van Babyconnect, het VIPP-programma in de geboortezorg.
Het werd net al even aangekondigd door Erik Gerritsen. En wie
ook aanwezig is hier in de studio. Bram Wesselo van het LUMC.
En hij gaat het met ons hebben over de data droom die werkelijkheid wordt.
Ja, ik ga ze zometeen eerst even vragen zichzelf voor te stellen allebei. En dan even kort
en waar hun organisatie voor staat.
Daarna ga ik één voor één met de sprekers hier in de studio dieper
in op wat ze doen en wat de implementatielessen zijn.
Daar ga ik als eerste heel graag naar Bram Wesselo van het LUMC. Welkom.
Zou jij voor de kijker thuis als eerste vraag willen beantwoorden, de datadroom wordt werkelijkheid.
Wat doe jij binnen het LUMC?
En wat is dan die droom?
Nou ik, ik mag me vandaag denk ik wel dataverloskundige noemen.
En mijn rol is het om...
Nee, officieel ben ik product owner van het dataplatform. En wat we
daarmee doen is dus de data voor patiënten, voor zorgverleners, managers en onderzoekers.
Al die verschillende groepen ontsluiten vanuit de verschillende
systemen om die aan te kunnen leveren voor een heel aantal use-cases.
En dat doen we op basis van één en dezelfde standaard.
En daarom kan het allemaal.
00:14:11,080
Ja met dit met dit dataplatform wat nu aan te bouwen zijn.
Dus jij noemt jezelf dataverloskundige, want je kneedt die data
zo dat er iets uitkomt wat bruikbaar is.
Dat is voor mij het stapje naar, om ook alvast even aan de kijker thuis
Dorine Veldhuyzen voor te stellen namens de geboortezorg.
Kun jij vertellen even kort voor de kijker? Wat is Babyconnect?
Allereerst nog even, Dorine Veldhuyzen
Komt het gestructureerd vastleggen van diagnose door artsen ook
Ben directeur bestuurder van Stichting CareCodex. Waar we het
programma Babyconnect mee uitvoeren.
Samen met de hele geboortezorgsector eigenlijk.
En wat we daar aan het doen zijn, we werken aan het mogelijk maken
van het gegevens delen en uitwisselen in de gehele geboortezorg.
En dat betekent eigenlijk vanaf het moment van pre-conceptie consult,
zeggen we dan zo mooi. Tot en met acht weken na de geboorte van het kind.
En dat betekent dat daar natuurlijk een enorme hoeveelheid aan verschillende zorgprofessionals bij betrokken zijn.
Verloskundigen, gynaecologen, kraamverzorgenden maar ook de kinderarts,
de JGZ-arts, de JGZ-verpleegkundigen en vaak voor een zwangere voor een kraamvrouw
nog meer zorgverleners die misschien net iets verder daarbij
vandaan staan, maar voor haar natuurlijk ook heel relevant zijn.
En dat komt als het goed is voor jullie programma
in één dossier terecht. Dat wordt niet één dossier.
Het is iets wat alle data die op heel veel verschillende plekken
en binnen heel veel verschillende organisaties geregistreerd
worden. Die op het juiste moment gedeeld kunnen worden en beschikbaar komen voor de juiste zorgverlener.
Want we weten dat voor veilige geboortezorg en goede samenwerking
in de geboortezorg het noodzakelijk is dat alle data, in ieder geval
alle relevante data, op het juiste moment, op de juiste plek aanwezig is.
Dank je wel en dan ga ik even terug naar jou Bram, de dataverloskundige.
Er wordt wel gezegd data is het nieuwe goud. Dat klinkt dan fantastisch.
En dan denk je nou open een computer
en kom maar op met dat goud.
Maar zo makkelijk gaat dat niet.
Daar kun jij volgens mij van alles over vertellen.
Want kun je het wat dieper uitleggen, gebruik, hergebruik, bundelen van data. Wat doe je precies?
En wat hebben andere organisaties daar ook aan?
Ja wat we precies doen is.
Nou, we halen uit verschillende bronsystemen die data.
We kijken heel erg scherp van wat is er veranderd in die in die bronnen?
En we kneden het zo dat het eigenlijk naar dezelfde standaard toe beweegt.
En dan heb ik het over de zorginformatiebouwstenen. En voor de technici
betekent dat dan de HL7 FHIR standaard
en het overeenkomstige gedeelte tussen die twee.
En wat we er vervolgens mee doen.
En dan stellen we het beschikbaar aan die verschillende use-cases.
Wat Dorine net ook zei is, we stellen het beschikbaar.
Wat we vaak niet doen, is dat we het gaan doorsturen of zoiets dergelijks.
Zoals je nu in de zorg vaak met een verwijsbrief,
die gaat van punt A naar punt B,
maar we stellen het gewoon beschikbaar voor punt B of C of D of E.
Heel veel dank voor jullie presentatie.
En natuurlijk als patiënt het goed vindt.
Heel veel dank voor jullie presentatie.
00:17:20,001
Zodat als het nodig is dat die data opgehaald kan worden. En jullie hebben het niet alleen
voor in het LUMC geregeld, maar ook
nadrukkelijk de samenwerking met partijen en andere organisaties buiten het ziekenhuis. Kun je daar iets over vertellen?
Ja, want we
doen het natuurlijk voor heel veel doelgroepen.
Ja, voor interne managers, maar interne onderzoekers, maar vooral
ook voor patiënten en zorgverleners, intern en extern.
00:17:50,500
Even denken hoor. Dus je deelt die data?
Ik ben eigenlijk wel erg benieuwd. Het klinkt heel makkelijk.
Maar ik denk dat iedereen die nu kijkt weet hoe weerbarstig de praktijk is. Jazeker.
Heb jij gedurende dit proces een implementatieles?
Of heb je iets geleerd waarvan je denkt dat wil ik heel graag delen met anderen?
Daar hebben zij ook wat aan.
Nou ja wat wij in ieder geval in gemerkt hebben, in het traject
en we zijn nu zo'n zo'n twee jaar bezig met het dataplatform.
Is dat je continu moet je intern blijven communiceren.
Dat we dit dan doen zijn en ook de juiste use-cases daarvoor vinden dus het juiste gebruik van toepassingen.
Zodat je kan aantonen dat dit platform voor al die doelstellingen gebruikt kan worden.
We gaan zometeen live, en
daar ben ik wel een beetje trots op. Met een app die binnen de zorg
gaat gebruikt gaat worden voor vrouwen die een kans op zwangerschapsvergiftiging hebben. Maar we zijn bijvoorbeeld
ook zijn we tegelijkertijd bezig met de partij MRDM
om een aanlevering voor een kwaliteitsregistratie
zonder dat daar verder veel toeters en bellen aan te pas komen uit kunnen geven.
En ik hoor je ook zeggen, heel duidelijk
blijf communiceren op de doelen die je wil bereiken.
Dus niet de techniek die je gebruikt, maar de doelen die je wil bereiken. Klopt.
Volgens mij is er een kijkersvraag voor jou binnengekomen die hier heel mooi op aansluit.
Daar gaan we eventjes naar kijken.
Als het goed is komt die zometeen in beeld. We zien hem nog niet. Dat is heel spannend.
Wat zou die kijkersvraag zijn? Zou het gaan over de nieuwe apps die jullie naar buiten brengen?
En daar is hij, de vraag. Wat is het juiste moment van ter beschikking komen van data? Heb je daar controle over?
Die kan je op meerdere manieren interpreteren.
Maar ik denk dat je daar, tenminste wat
ik denk dat er bedoeld wordt is van
moet je bijvoorbeeld een confronterende lab-uitslag die nog even...
moet je die nog even achterhouden of moet je die meteen communiceren?
Daarvan zou ik willen zeggen:
Wat mij betreft is dat aan de zorgverlener om dat te bepalen.
Wanneer moeten wij die data ter beschikking stellen.
Dus wij hebben wel voorzieningen ingebouwd, dat je zegt:
De lab-uitslag mag niet jonger zijn dan vijf dagen.
Dat is instelbaar.
OK, dus je maakt het technisch mogelijk en het moment waarop je dat doet,
dat is iets tussen de patiënt en een professional om te overleggen.
Ja. - OK, dank je wel.
Dan ga ik graag naar jou, Dorine. De geboortezorg.
Nou, we hebben van Bram wel een beetje wat erover gehoord.
Het is natuurlijk een heel versnipperd veld.
Toch proberen jullie al die informatie samen te brengen, juist omdat het zo versnipperd is.
Wat is één van de belangrijkste implementatielessen die jij zou willen delen?
Ik denk dat de allerbelangrijkste les is, is dat we de stem van
de gebruiker echt als kompas gebruiken, want het is heel complex.
Het is met heel veel partijen.
We hebben ook niet te maken met een soort ketenzorg, dat het gaat
van schakel naar schakel naar schakel naar schakel.
Nee, het is eigenlijk meer wat we noemen netwerkzorg.
Er is eigenlijk een hele kring van zorgverleners om een zwangere of een kraamvrouw heen.
En dat betekent dat daar dus ook heel veel partijen, heel veel belangen...
We hebben ook nog te maken met veel partijen buiten het programma.
En dan is toch het stem geven aan de mensen die er echt in de dagelijkse praktijk mee moeten werken.
Patiënt en cliënt bovenaan, maar natuurlijk ook de zorgverleners zelf en de zorgorganisaties ook.
Daarnaast nog landelijke partijen, die natuurlijk ook data gebruiken
voor wetenschappelijk onderzoek of voor statistiek.
Ja, dat veld is zo groot en ook nog eens een keer.
De afhankelijkheid die we hebben van een breder veld,
wat aan het werk is om dit allemaal mogelijk te maken.
Ja, daar kan je wel eens de weg kwijtraken.
Dan is toch steeds weer in
overleg met de gebruikers die vanuit de praktijk zeggen:
'zo is het goed en zo moet het niet'.
Dat is denk ik de allerbelangrijkste les.
Dat is jullie kompas? - Ja, dat is ons kompas.
Het sluit ook aan op wat Bram net zegt.
Communiceren op doelen, waar willen we met z'n allen heen, waarom?
En het kompas is de patiënt en professional.
Nou, als ik mag, wat ik Dorine ook hoor zeggen is: je houdt
ook onderzoek bijvoorbeeld in de loep.
Je houdt patiënt in de loep. Zorgverleners dus.
Ik denk dat voor ons de uitdaging is om al die groepen te blijven
te blijven bedienen op basis van dezelfde data en dat je nu geen
initiatieven gaat maken die alleen maar een heel beperkte scope
hebben op een bepaalde doelgroep.
En daarmee maak je de taart ook groter, want je krijgt de onderzoekers
ook weer eens terug die je weer in je veld kunt brengen.
Exact, dan gaat het wiel pas echt draaien. Dan hebben we pas echt een vliegwiel.
We hebben voor je ook een kijkersvraag, Dorine. Die komt zometeen in beeld.
En alle vragen voor de mensen thuis die niet beantwoord worden:
ze komen allemaal bij VWS terecht en ook bij Babyconnect en bij Bram.
Dus geen zorgen daarover. De vraag voor nu.
Waarom is gegevensuitwisseling in de geboortezorg belangrijk?
Ja, daar zijn heel veel antwoorden op mogelijk, maar misschien
is wel het allerbelangrijkste en de beste manier om dat te beantwoorden, een voorbeeld.
Wat een gynaecoloog een keer vertelde die onverwacht
midden in de nacht te maken kreeg, geconfronteerd werd, met een
zwangere die ging bevallen en het was de bedoeling dat die zwangere
in een ander ziekenhuis terecht zou komen.
Maar daar had de ambulance geen tijd voor, dus die moest afslaan
naar een eerder en een dichterbij gelegen ziekenhuis.
En ja, die gynaecoloog, die staat eigenlijk met zijn handen in het haar. Met lege handen.
Laat ik het zo zeggen, want die heeft geen idee.
Die heeft geen enkele informatie over die over die zwangere.
Ja, dat is natuurlijk verschrikkelijk.
Dat is het ook een belangrijk veiligheidsaspect. - Absoluut. Zeker.
We hebben nog een vraag voor jou, Dorine. Heel goed.
Dames heren, blijft die vragen stellen in de chat.
De volgende vraag: waar zit de eigen regie van de vrouw bij Babyconnect?
Nou, ik hoop dat hij zit op dezelfde plek als waar hij zit bij alle andere programma's.
Ja, dat geldt natuurlijk voor alle patiënten, cliënten, wij allemaal als burger.
Dat we zelf mogen bepalen: met wie deel ik nu wel en niet die informatie.
En dat is dus ook de verantwoordelijkheid voor het programma
om dat te borgen, dat dat kan.
De regie zit bij vrouwen.
Heel kort naar Bram, want dan gaan we naar de workshops.
Bram, het laatste woord is voor jou.
Om even inhaken op deze vraag.
Met meerdere partijen zijn we natuurlijk nu in
overleg, maar voor dit geval.
En dus Nictiz en natuurlijk ook VWS. Maar voor hier, met VZVZ,
zij zijn bezig met MITZ waar een patiënt toestemming kan geven voor deze informatie.
En ik denk dat dat een hele mooie generieke voorziening is waarmee patiënten hun toestemming kunnen geven.
Heel duidelijk. De regie ligt bij de patiënt. Die geeft toestemming.
Daarnaast zijn er mooie dingen mogelijk voor de patiënt, voor onderzoek en noem maar op.
Heel vriendelijk dank voor jullie toelichting en wij gaan door naar de workshop rondes.
Want voor iedereen thuis: ga even lekker op je stoel bewegen.
Dat mag, want we maken de omwisseling naar de workshops.
Jullie krijgen zometeen de workshops ook in beeld. Er is één workshop
die blijft hier in deze ruimte.
Dat is een live workshop en die gaat over 'Meten is weten, registratie aan de bron'.
Samen met Amsterdam UMC.
Dus de mensen die daar onderdeel van willen uitmaken, die blijven hier.
Er zijn drie workshops.
Die kunt u vinden onder aan de chat.
Thuis in beeld zijn drie filmpjes waar u op kunt drukken.
De eerste is het ‘Leren van iedere Patiënt’.
De tweede is ‘Begeleiding implementatie Proces’ door Landelijk Netwerk CVA.
En de derde is ‘Gegevens uitwisselen over de grens’.
Dus de mensen die hier willen blijven over Registratie aan de Bron.
Die blijven hier, alle anderen drukken op een filmpje onderaan de chat.
Druk op één van de drie filmpjes.
Dan komt u vanzelf in die ruimte.
De filmpjes zijn opgenomen, maar het goede nieuws is: de expert is in de live-chat aanwezig.
Dus op het moment dat u de expert iets hoort zeggen in het filmpje.
U heeft er een vraag over.
Zet het in de chat, dan kan diezelfde expert meteen uw vraag beantwoorden. Zo interactief.
Één expert die op twee manieren beantwoord, hebben we volgens mij nog nooit gehad.
Na de workshopronde kunt u hier automatisch weer terugkomen.
Dan gaan we verder met het volgende plenaire deel.
Veel succes en plezier met de workshop en blijf de chat gebruiken.
Ja, dan zijn we aangekomen bij de eerste live workshop.
Bij mij zijn Larissa Frank van Registratie aan de Bron en Viola Brouwer van het Amsterdam UMC.
Ik geef jullie heel graag het woord voor de eerste workshop.
Niet nadat ik heb opgeroepen nog één keer voor de mensen thuis.
Deel je vragen in de chat, dan is het woord graag aan jullie.
Dank je wel, Lea.
Welkom op deze presentatie: Meten is weten. Wat gaan wij vertellen vandaag?
Eerst beginnen we even met kort vertellen wie wij zijn en ik
vertel ook wat over het landelijke programma Registratie aan de Bron.
Dan wil ik het hebben over een zorgprofessional die aan zet is.
Bij de digitale uitwisseling van zorginformatie
is de zorgprofessional echt in de lead en dan is het ook heel
belangrijk om aandacht te besteden aan het elektronisch patiëntendossier.
Daarna geef ik het stokje al alweer door aan Viola.
Mijn collega, zij gaat jullie meenemen in het onderzoek wat zij
heeft gedaan vanuit Amsterdam UMC naar het EPD tevredenheid in het optimaliseren van het EPD.
En als er ruimte is, dan komen wij ook nog toe aan de vragen.
Mocht dat niet het geval zijn.
Wij zijn allebei bereid om in ieder geval ook vragen te beantwoorden op een later moment.
Stel die vooral daarna nog.
OK, mijn naam is nogmaals Larissa Frank.
Ik ben afkomstig uit de zorg.
Ik ben oorspronkelijk psycholoog en ik ondersteun ook andere processen. Mijn rol is:
Ik ben adviseur in het landelijk programma Registratie aan de Bron en
en ik doe deze presentatie samen met Viola.
Dank je wel, mijn naam is Viola Brouwer.
Ik ben directeur van het EPD service- centrum van Amsterdam UMC.
Ik ken ook mijn oorsprong in de zorg.
Ik ben verpleegkunde en operatieassistent van huis uit, maar ik ben
ooit terechtgekomen bij het Elektronisch Patiëntendossier.
Bij de implementatie daarvan, omdat er een vertaling nodig was
van de zorgprocessen naar zo'n EPD-systeem.
Dat is niet altijd evident, dus vandaar mijn rol.
OK, dan ga ik jullie nu wat vertellen over het Landelijk Programma Registratie aan de Bron.
Het programma wil eigenlijk de digitale zorginformatie, de uitwisseling
daarvan, mogelijk maken door het eenduidig en eenmalig vastleggen
van zorginformatie voor meervoudig gebruik.
En dat hergebruik is heel belangrijk, bijvoorbeeld voor het uitwisselen
van de informatie voor de patiënten zelf, zodat die toegang heeft tot hun zorginformatie.
Bijvoorbeeld voor zorgverleners onderling om informatie uit te wisselen.
Maar denk ook aan de aanlevering van kwaliteitsregistraties
of bijvoorbeeld voor onderzoek, voor stuurinformatie of voor financiële administraties.
Nou, wie doen er mee?
Het programma loopt nu zes jaar.
Oorspronkelijk is het programma opgezet vanuit de NFU en vanuit
Nictiz, dus vanuit de academische medische centra.
Maar inmiddels doen er ook vele anderen mee.
Zoals de NVZ, de Federatie Medisch Specialisten en de V&VN.
En ja, heel belangrijk is de zorgprofessional als schakel in het uitwisselen van zorginformatie.
Die staat echt centraal en het is heel belangrijk om je te realiseren
dat de zorgverlener echt aan zet is.
Dus als je het patiëntenzorgproces hebt, dan is de zorgverlener degene die bepaalt
welke informatie is nu echt relevant om vast te leggen?
Als je dat realiseert, is het dus ook heel belangrijk dat de zorgprofessional echt sturend gaat worden daarin.
In welke informatie ga je vastleggen en om dat bewuste doen en op een gestructureerde manier?
Dat bewust maken van die zorgprofessional gaat dan heel erg over
van nou, ik leg het niet alleen maar voor mezelf vast, ik leg
het ook echt voor de ander vast, dus om dat te kunnen hergebruiken.
En daarnaast is het ook heel belangrijk dat dat Elektronisch
Patiëntendossier, dat de zorgverlener gebruikt,
de professional ook helpt, dus dat de zorgprofessional die ook
echt onder de knie heeft, in de vingers heeft.
Er goed mee kan werken, zodat het echt heel goed wordt vastgelegd, die informatie.
Nou, ik heb hier twee voorbeelden eigenlijk van mogelijke activiteiten.
De serious game wil ik nog even noemen.
Ik denk dat velen hem al wel kennen.
Een heel belangrijke game is dat, een spel dus, wat gespeeld kan
worden in zorgorganisaties en eigenlijk heel erg helpt om dat bewustzijn te creëren.
Van wat ik vast leg gaat niet alleen maar voor mezelf, maar is
ook echt belangrijk omdat het de ander helpt en een andere hele mooie activiteit is
de plezierdokter, die is echt gericht op het helpen van professionals onderling.
Dus dokters die elkaar en die andere dokters gaan trainen in
het goed gebruik van het Elektronisch Patiëntendossier.
Nou, heel mooi.
Dat Elektronisch Patiëntendossier, het goed gebruik daarvan.
daar is nog echt een hele wereld in te winnen. Registratie aan de Bron,
die heeft onderzoek gedaan samen met de Federatie Medisch Specialisten en de CMIO's,
de Chief Medical Information Officers in de ziekenhuizen.
En ja, daar zie je eigenlijk in dat er echt nog een wereld te winnen is.
Als je vraagt naar hoeveel tijd heb jij nu les gehad of training gehad?
Bij het gebruik van het EPD, dan zegt 52 procent:
"Ik heb minder dan vijf uur maar aan die knoppen gezeten."
En ook na die live-gang zie je dat er nog wel echt veel aandacht,
nou eigenlijk nog heel weinig aandacht is geweest, voor het goed gebruiken van het EPD.
Ook het goed vastleggen van gegevens, dat verdient ook nog echt meer aandacht
wel in de ziekenhuizen.
Tenminste, dat is toch iets waar nog heel weinig aandacht aan wordt besteed.
Misschien wel omdat men denkt van: "We willen de dokters of
de verpleegkundigen niet te veel belasten."
Maar je ziet wel dat daar nog echt een wereld te winnen is, als dat beter gebeurt.
Dan kom ik toe aan een drietal tips.
De eerste is: die zorgprofessional is echt aan zet.
Dus investeer nu echt in het bewust worden en bewust maken
van het belang daarvan op alle lagen in de organisatie.
En daar bedoel ik bijvoorbeeld ook mee de bestuurders, investeer daar nou in.
Niet alleen de zorgprofessionals. En ondersteunt ze ook daarin.
Zie het niet als een eenmalige activiteit, maar maak
dat echt iets wat je structureel aandacht geeft.
Mijn tweede tip: doe onderzoek naar EPD-tevredenheid.
En dat zeg ik, omdat het een manier kan zijn om het op de agenda
te krijgen, bijvoorbeeld in je eigen organisatie.
Maar het is ook een manier om te zien van: waar kan ik nu het patiëntendossier verbeteren?
Waar kan ik het beste als eerste beginnen?
En als laatste tip: maak echt gebruik van de ervaringen die daarmee zijn en ook de tools.
We hebben vanuit Registratie aan de Bron een heel mooie leidraad.
Die kunnen jullie allemaal zo opvragen bij mij of bij Registratie aan de Bron.
En dat is heel handig als je het hebt over: hoe ga ik dat nou aanpakken?
Zo'n onderzoek doen naar EPD-tevredenheid en het optimaliseren daarvan.
En daarnaast is natuurlijk ook belangrijk om ervaringen te horen
van andere ziekenhuizen, van andere organisaties.
En wij kunnen ook in contact brengen.
Maar nog veel leuker is natuurlijk dat Viola daar ook van alles
over gaat vertellen, dus haar ervaringen gaat delen vanuit Amsterdam UMC. Viola, dan geef ik nu het woord aan jou.
Zoals jij net al benoemde.
Even kijken of hij naar de volgende slide wil.
Ja, hebben wij het ook meten is weten genoemd, zoals Larissa net eigenlijk al zei.
En dat kwam omdat we stoeiden met een aantal vraagstukken.
Er kwam een aantal uitdagingen binnen Amsterdam UMC,
misschien goed om uit te leggen, dat zijn twee locaties.
Dat is, zoals de meeste mensen wel weten, het AMC en het VUMC.
Maar we hebben één EPD en dat is van Epic.
In de praktijk kwamen we een aantal uitdagingen tegen die we probeerden te verbeteren.
En we zagen dat er heel veel gebruikersvragen kwamen, maar die werden gemeld als storingen.
Met als gevolg dat het eigenlijk stoort in je proces van het oplossen van deze meldingen.
Vaak gingen meldingen over:
"Ik weet even niet meer zo goed hoe het in elkaar steekt, of waar ik het kan vinden."
Terwijl als je het behandelt als storing, dan heb je een ander vraagstuk.
Dus dat kwamen veel tegen.
Die gebruikersvragen identificeren en op een andere manier in gaan steken
was één van de doelstellingen.
We wilden maximaal die kennisvergroting oppakken, voornamelijk
bij de bron, want zij weten, de zorgverleners weten het beste
wat ze nodig hebben en waar ze het willen vastleggen in het proces.
Dan ben je natuurlijk wel gebonden aan een systeem, maar je wil daar
een combinatie van maken zodat het zo dicht mogelijk aansluit.
Dan hadden we tijdens de implementatie gebruik gemaakt van super-users of
kernteamleden of key-users.
Het verschilt een beetje in huis hoe je dat benoemt.
Bij ons waren dat super-users, maar eigenlijk waren die inmiddels
alweer met andere projecten aan de slag.
Logisch, want er loopt een heleboel,
maar die zouden we wat meer opnieuw willen activeren en inzetten.
Want die kennis en kunde die zij hebben van de afdelingen van
de zorgprocessen zijn essentieel eigenlijk voor hoe wij het EPD inrichten.
Bij de start van het EPD hebben we eigenlijk een eenmalige knoppentraining gedaan.
Dat was ook wel een beetje de standaardimplementatie die er loopt.
Voornamelijk: wat zit waar in het EPD, wat zie je op je scherm, maar veel minder:
hoe ziet mijn zorgproces eruit en hoe loop ik dat gaandeweg de tijd en de dag af?
En hoe kan ik dat laten aansluiten?
Dus je miste de link eigenlijk naar het zorgproces.
En daar liepen veel zorgverleners tot frustratie tegenaan.
Daar zijn we mee aan de slag gegaan en
we hebben een aantal dingen in z'n algemeenheid gedaan.
We hebben een servicedesk geopend waar je fysiek je vraag kon stellen.
Dan had je ook iemand tegenover je, in plaats van dat je iemand
aan de andere kant van de telefoon had, of alleen maar op de mail als je een melding maakte.
We hebben ervoor gezorgd dat al onze tipssheets en informatie
op een wikipagina terechtkwam die veel beter doorzoekbaar was
dan de standaard intranetpagina's.
En met Epic in overleg hebben we dat in Epic kunnen implementeren.
Dus normaal gesproken moet iemand uit het systeem om dan op intranet te zoeken.
Dat is niet meer nodig.
Je kan binnen Epic blijven, binnen het EPD en vervolgens daar op zoek gaan naar:
Hoe zat het ook alweer?
Toch was het niet voldoende om hier mee aan de slag te gaan.
Het helpt wel enorm om gebruikersvragen te identificeren en
mensen meteen op weg te kunnen helpen, maar het is nog niet genoeg.
Op dat moment hebben we eigenlijk de samenwerking gezocht met
het bedrijf CLAS en als een Amerikaans bedrijf dat gespecialiseerd
is in het doen van onderzoek naar het gebruik en tevredenheid van EPD's.
Normaal gesproken krijgen zij - het maakt eigenlijk niet uit naar welk
EPD ze kijken - en ze kunnen naar verschillende leveranciers kijken.
Hun grootste aandeel is wel, omdat het een Amerikaans bedrijf is, natuurlijk met Epic.
Dat maakt het voor ons wat makkelijker om daar een grotere benchmark te kunnen doen.
En we hebben zowel gekeken naar de verpleegkundigenkant als naar de artsenkant.
Veel van dit soort onderzoeken wordt eigenlijk alleen maar gedaan
door te kijken naar de artsen.
En zo zag je net ook een aantal voorbeelden.
Larissa benoemde plezierdokter.
Daar hebben wij ook met belangstelling naar gekeken en een stukje van gekopieerd in overleg.
Maar de grootste groep gebruikers, zorgverleners in huis zijn de verpleegkundigen.
En eigenlijk was dat nog niet eerder gedaan.
Daar zijn we gaan samenwerken met met CLAS en met Epic, om
daar naast de artsen ook naar te kijken. We hebben een meting gedaan.
In 2019, moet ik het goed zeggen.
Daar ga ik bij aantekenen
dat de respons van 13 procent was van het totaal aantal vragenlijsten wat we hebben we uitgezet.
Dus alle artsen, alle verpleegkundigen hebben we daarin bevraagd.
Dan kun je zeggen: is dat statistisch wetenschappelijk nu voldoende onderbouwd?
Nu, als je de academici vraagt is het antwoord waarschijnlijk 'nee'.
Maar de antwoorden die hier terugkwamen sterkten eigenlijk ons verhaal
met wat wij al aanvoelden, terugzagen in meldingen,
dus we vonden het toch representatief genoeg.
Daarvan hebben we eigenlijk gezien dat 46 procent, dat zie je aan de linkerkant,
die zijn, nou ja, gefrustreerd. Niet tevreden met het EPD.
Gelukkig zijn er ook mensen wel tevreden, de kleine groep in het midden.
Maar je ziet: we hebben een wereld te winnen.
En doordat je samenwerkt met een bedrijf als CLAS kun je
wereldwijd eigenlijk benchmarken ten opzichte van de cijfers van deze eindgebruikers.
Tot op specialisme-niveau, maar ook in een hoger abstractieniveau.
Gewoon alle zorgverleners bij elkaar.
Voor ons was dat zeg maar belangrijk om het ook zwart op wit te hebben,
als het ware, je gevoel in meldingen en in gesprekken
die je hebt ook daadwerkelijk nu te zien in cijfers.
Dat was één van de meerwaardes die
in dit onderzoek zaten.
Zoals ik net al zei, hebben we dus niet alleen naar de verpleging
gekeken, maar daar sta ik zometeen namelijk iets langer bij stil.
En ik wilde deze wel eventjes noemen.
Voor de artsen zijn we wat meer gaan werken met een één op één training.
Helaas door corona wel wat vertraagd, maar het begint nu weer een beetje op te starten.
En met dank ook aan de collega's
in het Radboud waar we mee mochten kijken hebben wij
ook een vertaling gemaakt naar een één op één training.
Daar maken we gebruik van de data die Epic ter beschikking heeft
om daadwerkelijk te zien in welk deel van het EPD werkt men?
Laat je dan eigenlijk functionaliteiten liggen? En dat is wel degelijk het geval.
Daar is meer efficiëntie te halen.
Ze vinden het vaak ook fijn als je één op één naast zo iemand,
naast de zorgverlener zit, om dan samen te personaliseren en
te zorgen dat je ook met daadwerkelijke wijzigingen de deur uitloopt bij zo’n training. Echt hands-on.
En daar horen we nu goede reacties op, dus dat gaan we zeker verder uitbreiden.
Waarom hebben we nauw gekeken naar die verpleegkundigen?
Verpleegkundigen zijn anders georganiseerd, zeg maar, qua groepen
en hoe ze samenwerken, meer in een groep op een afdeling.
Ze weten elkaar te vinden, stellen elkaar vragen.
Dat is soms iets anders dan bij artsen die toch in hun eentje
poli draaien en een patiënt in een spreekuur tegenover zich hebben zitten.
Ze hebben een andere interactie en we zijn aan die verpleegkundige gaan vragen:
“Als je naar het EPD kijkt”,
En dat heeft CLAS voor ons gedaan,.
“in zo'n survey, waar word je nou meer blij van of waar daalt het eigenlijk?”
En dan zie je dat als zij ondersteund worden in het daadwerkelijke werkproces.
Dus dat zie je op de derde bullit.
Dat ze werken met werklijsten die ze kunnen afwerken.
Patiëntenlijsten die ze van de ene naar de andere laten gaan en keurig hun werk kunnen controleren.
Dan zit daar de meeste winst in.
Als je moet zoeken in het EPD naar informatie die in notities
staat of elders, dan wordt het lastiger om je informatie van
de patiënt bij elkaar te krijgen en neemt de tevredenheid dus eigenlijk af.
Klein staatje om het te verduidelijken staat best veel informatie op.
Maar ik focus even op twee blokjes in deze sheet.
En dat is het aquablauwe blokje en het rode blok daarboven
En aan de linkerkant staat eigenlijk de totale
CLAS-wereldwijde populatie waar metingen zijn verricht en hoe zij
in het EPD werken. En aan de rechterzijde zie je hoe Amsterdam UMC-verpleegkundigen daarin acteerden.
En dan zie je dat het rode blok veel groter is dan het aquablauwe blok wat eronder staat.
Terwijl als je ze dus vraagt waar werk je het liefst mee? Wat ondersteunt je
het meest? Zou het blauwe blok groter moeten zijn, zoals eigenlijk aan de linkerzijde.
En daarmee maken we visueel dat er nog een wereld te winnen is
en waar we ze in zouden kunnen ondersteunen en waar ze
ook de meerwaarde zouden kunnen halen voor een EPD.
Nog even uitgesplitst.
Waar zit dat blauwe blok dan?
Euh, of sorry het rode blok dan in? En eigenlijk zijn dat notities.
Ik denk dat meeste zorgverleners die hier zijn ingeschakeld en
de collega's eromheen die met informatievoorziening en gegevensuitwisseling
bezig zijn wel heel erg herkennen dat er toch nog veel wordt
getypt in notities, vervolgens gekopieerd en geplakt in de volgende notitie.
Met als gevolg dat je lappen tekst hebt waar je eigenlijk niets
meer uit kunt halen, of ingewikkeld. En zeker het principe eenmalig vastleggen
meervoudig gebruik is eigenlijk bijna niet te realiseren.
Dus zowel VUMC als AMC-collega's hadden daar nog een heleboel in te doen.
Ze werken ook nog in een aantal andere, maar voor deze presentatie laat ik dat eventjes buiten beschouwing.
Als daar vragen over zijn, weet me vooral te vinden.
Doordat ze in eigenlijk andere delen van het EPD aan het werk zijn, zie je de....
ik noem het maar "Happy Factor", het is ook wel
een beetje Amerikaans natuurlijk om het zo te benoemen.
Maar zie je dus eigenlijk dat er nog wel wat te winnen is.
En alle blauwe bolletjes zijn eigenlijk de wereldwijde markt,
waar hoge tevredenheid heerst onder deze zorgverleners. En je
ziet dat Amsterdam UMC nog wel een stuk te winnen had daarin. Dus ook
dat maakt weer inzichtelijk dat als je op een andere manier gebruik maakt
van het EPD wat eigenlijk je onvoldoende ondersteund, dat je
dan op deze manier daar minder blij van wordt.
Wat hebben we nou als proces hiervoor gedaan? Want we hebben
natuurlijk die vragenlijst uitgezet, maar dat is wel platte tekst.
Om het zo maar te zeggen.
Je moet dat ergens gaan interpreteren.
Dus we zijn ook met collega's mee gaan lopen, jobshadowen, focussen
op de probleem area's en wat ze daar in tegenkwamen.
Waarom zit je nou in notities?
Kan je het stukje waar je het zou moeten doen niet vinden?
Is het al lang geleden en heb je training nodig? Is het niet goed ingericht?
Dat is natuurlijk ook het geval.
Dat is gewoon onvoldoende ondersteund en zouden we daarna moeten kijken.
Maar je doet eigenlijk een interpretatie van wat de cijfertjes zeggen, wat er wordt ingevuld.
Na analyse per afdeling.
Wat daar uitkwam bij de meeste afdelingen is toch weer een algemene opfristraining.
We zijn, even goed zeggen, vijf jaar geleden live gegaan.
Aan de ene zijde en ietsje later aan de andere locatie.
Maar het is toch al weer een beetje weggezakt.
Er zijn wel collega's bijgekomen, maar je hebt ook je eigen olifantenpaadjes gecreëerd
in zo'n EPD, waar je mee aan de slag met gegaan.
En dat is best moeilijk om los te laten.
Maar doordat gesprek met elkaar te hebben, die training weer te volgen,
kun je daar waarschijnlijk wel weer wijzigingen aanbrengen.
We zijn met de afdeling in gesprek momenteel en ook dat heeft
helaas iets vertraging opgelopen door de coronacrisis.
Maar gaan we sport op de afdeling leveren als EPD-servicecentrum?
Uhm, is de keyuser nog actief? Kunnen we die ondersteunen?
En wat komt die nou in de dagelijkse praktijk tegen?
En kunnen we daar op maat een aantal trainingsaspecten terughalen?
En ja, in het algemeen gebruik het EPD.
In dit geval staat er Epic.
Maar dat kan natuurlijk ook een ander EPD zijn.
Gebruik het niet als een hele dure notepad, want dat is wat je
doet als je alleen gebruikmaakt van de notities en niet langs
de workflow is die eigenlijk zijn ingebouwd.
En doe het samen en maak daarmee
een stap vooruit, zeg maar.
Wat levert dit nou op?
Uhm, als je hiermee aan de slag zou gaan of wat heeft het ons in dit geval opgeleverd?
En eigenlijk zie je dat er....
Er was wel een idee over de meldingen die er waren of aan mensen
tegen aanliepen, maar er waren toch ook nog wel soort sceptici van?
“Ja, is dat wel echt het geval?”
Dus door die cijfers op te leveren heb je een wat meer gedegen gesprek op managementniveau?
Want als je hier iets aan wil veranderen,
dan zal je ook op managementniveau moeten beginnen met het creëren van tijd.
Tijd is schaars in de zorg en die gaat eigenlijk altijd op aan patiëntenzorg.
En dat snappen we denk ik allemaal heel goed.
Maar wil je efficiëntie halen uit dit soort systemen? En ja, dat groeit
zoals we allemaal weten, zul je ook tijd moeten besteden om met
deze systemen aan de gang te gaan, het je eigen te maken en te
snappen hoe die informatiestroom eigenlijk verloopt gedurende het zorgtraject.
Het geeft ten tweede een gerichte aanpak op een afdeling,
want de ene afdeling heeft de andere aandachtspunten dan de andere afdeling.
En wat wij in het begin niet goed deden was dat we een soort
eenheidsworst eigenlijk aanboden aan de verschillende afdelingen.
Dan haal je er te weinig uit.
En juist die dure tijd hé, die al lastig is om te verkrijgen,
Daar haal je te weinig efficiëntie uit en denk je ook van:
"Ik weet niet of ik daar de volgende keer nog een keer aan zou meewerken."
Dus daarmee probeer je het wat meer maatwerk te laten zijn.
Uhm en aan te laten sluiten zowel op de artsen als de verpleging.
En te zorgen dat zij ook in het Collectief, want een deel van dat elektronisch patiënten dossier,
dat deel je samen, die flow van informatie gaat over van de
ene groep naar de ander, om die zo efficiënt mogelijk te laten zijn.
En een paar lessons learned, die wij in ieder geval zijn tegengekomen,
maar wat wel belangrijk is als je dit zou willen starten:
Uhm, want simpelweg een meting en alleen deze enquête uitzetten, dat ze eigenlijk niet voldoende. Dus zorg voor
draagkracht voor dit proces in je organisatie.
Uhm, wat als de uitkomst er is,
En dat zowel zeg maar de enquête gecombineerd met data van het gebruik van het EPD.
Dan moet je er ook iets mee.
Anders moet je denk ik zorgverleners niet vragen.
Want ja, zoals we net al zeiden: de tijd is schaars, dus zet daar
dan ook gerichte verbeteringen op waar hij mee aan de slag wil en kiest dat wellicht kleiner.
Ga voor laaghangend fruit, maar ga dan wel daarmee aan de slag.
Dan zijn mensen ook genegen om hun tijd er aan te besteden en
denken ze “hé, what's in it for me?”
“Nou, ik heb er elke dag toch weer een klein stukje winst van.”
Zorg voor een duidelijke boodschap.
Wat is nou ja, “what's in it for me”, dat benoemde ik net al.
Zorgverleners worden er warm van.
Ik denk trouwens voor ons allemaal. Maar wat heb ik eraan?
In mijn dagelijkse praktijk dat er natuurlijk een hele keten
is waar de informatie overheen gaat.
Dat weten ze allemaal, dat weten we allemaal.
Maar dat die informatie ook op dat moment voor jou belangrijk is.
Of je aan het eind van de maand in kwaliteitsregistratie daarmee
gevuld hebt of anderszins benoemde voordelen die iemand zelf daar ook heeft.
Komt het wat dichterbij als het ware?
Investeren in extra resources.
Wij hebben
geluk gehad dat er extra in geïnvesteerd is in trainingsresources
waardoor we ook mee konden lopen op de afdeling, waardoor
we de één op één training zijn gestart en nog steeds kunnen doen.
En dat is wel belangrijk, want ja, je initiële investering win je niet meteen terug.
Je kan het niet goed kwantificeren, maar je merkt wel in de tevredenheid
en in de minder vragen die er vervolgens komen of die je moet beantwoorden, daar vind je efficiëntie.
Maar hij is best lastig te kwantificeren.
Uhm ja, wat wij eigenlijk gedaan Hebben: is begin met je verpleging.
Dat is een goed georganiseerde groep, maar nog veel mooier” begin
met zorgverleners. Dus zorgverlener- efficiency en niet alleen
artsen of alleen verpleging, maar maakt het een collectief
waarin je deze groepen laat samenwerken.
Een soort vast team op de afdeling zou ons advies zijn, waar ze lang samenwerken.
En waar ze goed op elkaar zijn ingespeeld.
En ook die processen, die werkprocessen goed met elkaar kunnen
doornemen en daar afspraken over maken.
Want nogmaals, en niet alleen in een EPD, maar je moet het combineren met die werkafspraken. Maar help elkaar.
Volgens mij was ik daarmee aan het einde gekomen van mijn verhaal, dus Lea,
dan geef ik het terug aan jou.
Heel veel dank voor jullie presentatie!
In de chat is er heel erg met jullie meegedacht.
Mensen met elkaar, maar ook vragen aan jullie.
We hebben vijf kijkersvragen, dus die gaan we nu één voor één behandelen.
Als het goed is staat er ook bij wie welke vragen stelt of aan wie van jullie.
Maar anders kun je die zelf verdelen.
De eerste vraag ik lees hem even voor: "gestructureerde vastleggen van zorginformatie
in de langdurige zorg is nog ver weg. Is hier ook aandacht voor?"
Ja, zal ik die nemen?
Ik denk dat in het algemeen geldt dat het inderdaad een langdurig proces is,
als je het hebt over het uitwisselen van zorginformatie
om dat goed in te regelen.
Uhm, ik denk dat er voor verschillende soorten sectoren aandacht al voor is.
En ik denk dat er ook voor de langdurige Zorg,
ja, inderdaad meer aandacht voor zoal gaan komen.
Of in ieder geval nóg wel meer zal gaan komen.
Maar de basis leggen we in ieder geval al wel door de bouwstenen te benoemen.
Door in ieder geval het proces inzichtelijk te maken dus de basis,
die kun je eigenlijk zowel voor langdurige zorg als voor ziekenhuizen.
Die basis kun je, of de ggz, overal toepassen.
Die kun je ook weer ook weer delen.
Ook daarvoor geldt weer gluren bij de buren.
Beter goed gejat dan zelf hebben bedacht.
- Klopt. Oké, gaan we naar de tweede kijkersvraag.
Die komt ook in beeld.
Hoe ga je om met het evenwicht tussen goede herbruikbare vastlegging en administratieve lastendruk?
Volgens mij herkenbaar, zal ik die proberen?
Het is denk ik het eeuwige dilemma wat je hebt.
Ik denk dat EPD's heel vaak de schuld krijgen van het van de registratielast. Daar moet iets van
nou EPIC of Chipsoft, of noem de leverancier maar op, maar dat
is natuurlijk over het algemeen niet zo.
We hebben met elkaar vakgroepen, hebben met elkaar afgesproken.
Dat zijn kwaliteitsregistraties waar je informatie aan vastlegt,
maar het goede gesprek in je ziekenhuis met elkaar. Wat vinden wij nou?
Data die vastgelegd moet worden is denk ik wel belangrijk.
Dat gesprek hebben wij ook op specialismeniveau,
maar ook zeker concernbreed om het zo maar te zeggen.
Wat kunnen we weglaten en wat laten we erin?
En daar zijn de bouwstenen waar Larissa naar verwijst
wel een belangrijke basis eigenlijk die je probeert aan te houden.
Maar je moet wel kritisch blijven, want voor je het weet komt er alleen maar bij.
Maar er gaat eigenlijk vrijwel nooit iets af.
En ja, dan heb je die registratielasten helemaal gehad.
En daar zeg je van het goede gesprek per afdeling om te kijken welke afwegingen maken we hierin?
Ja, wat doe je met die data? Is het toch zinvol?
Voor wie leggen we dit vast?
Soms is er iets ingekomen door een onderzoek, maar is dat al lang afgesloten.
Als je daar geen aandacht aan besteedt, dan blijft het erin zitten.
En zolang mensen ook weten waarom ze iets registreren en dat
ze de eigenaar zijn van de oplossing als ze het doen, zullen ze misschien ook sneller doen. Ja, dank je wel.
Dan gaan we naar de derde kijkersvraag.
Dat is heel goed, vragen stellen wordt hier enorm beloond. Vraag voor Viola.
aan bod in de één op één training? Ja, dat komt het.
En dat is wel gecombineerd met een beleidswijziging die we daarin hebben gehad,
in samenwerking met de medische directies, CMIO's,
bij ons in huis en een groep artsen hebben we gekeken naar gestructureerd
vastleggen van een probleemlijst zoals dat in Epic heet, waarin die diagnose inderdaad vastlegt. En de verrichtingen.
Maar daarmee maak je dus eerst op beleidsniveau afspraken.
Vervolgens kijk je hoe dat in het EPD moet uitwerken, wat je
daar dan van kan automatiseren, want dat ondersteunt de zorgverlener eigenlijk het meest.
En dan ga je zeg maar het inrichten in het EPD.
Ze zit wel een bepaalde. Ja..
gelaagdheid in, of een drietrapsraket bijna die je door moet om dat goed te krijgen.
Ja, het begint wel met dat gesprek. Dus ja, dat is onderdeel.
En inmiddels de laatste stap is om dan inderdaad in de training incorporeren.
Mooi, dank je wel.
Vierde vraag, ook weer van de kijker in dit blok.
Waar liggen de pijnpunten? En waar liggen de kansen?
Dat is wel een heel brede vraag. - Grootste pijnpunt? Grootste kans?
Nou, ik denk dat onze boodschap van deze workshop vooral ook
is dat die zorgprofessional echt aan zet is en dat het ontzettend belangrijk is.
En ik merk dat er gewoon heel erg veel aandacht natuurlijk uitgaat naar de techniek.
Van hoe je dat nou goed inregelt.
Maar de echte basis, de basis voor het goed inrichten en daar
aandacht voor hebben, dat ligt toch echt in dat zorgproces.
Dus ja, daar ligt nog denk ik de grootste kans ook. - Oké. Ja, dank je wel.
Dan gaan we de laatste kijkersvraag, kijken welke er doorkomt.
Hoe zorg je dat het gebruik van het EPD steeds verbetert?
Ja, Viola. Door het een continu gesprek te laten zijn, is waar
we nu veel mee bezig zijn met afdelingshoofden in gesprek. Wie is jouw contactpersoon?
En al niet voor één keer, maar voor een repeterend gesprek?
Door daar ook het gesprek te hebben.
Waarom loopt het wel of loopt het niet?
Dat ondersteunen we dan met cijfers van het gebruik.
Dat maakt dat wat meer visueel en wat tastbaar en daar samen met de afdelingen inderdaad analyseren:
Waar zit dan jullie volgende stap?
En dat gaat niet in enorme brokken.
Maar dat zijn kleine beetjes, maar door dat wel komt door vol te blijven houden.
En dat is opeens lastiger en kun je daar dan ook de tijd aan investeren.
Dan creëer je eigenlijk een lerende organisatie? - Lerende organisatie, en dat
is het moeilijkste volgens maar wat er is, maar we houden vol.
Uhm, en de kijkers thuis die in de andere workshops zaten: Heel welkom terug weer.
Wij gaan weer verder met het volgende onderdeel.
En daarvoor komen de twee andere mensen zo meteen hier weer staan.
Die ga ik alvast aan jullie voorstellen.
Dat zijn namens de CEO-raad Geert-Jan van Hal en namens
Health-RI, de Personal Health Train, Leone Flikweert
Die is daar ook CEO, dus we hebben twee CEO's vandaag hier aan tafel.
Zij gaan het hebben over de mens en haal je nou de mens centraal.
En vervolgens hoe kun je op een hele slimme manier via stations en wagons en treintjes,
zeg ik het heel flauw natuurlijk.
Data verzamelen, dat is waren de tweede talkshow over gaat.
Welkom aan jullie allemaal, hier in de studio.
Nog even voor de mensen thuis, jullie komen
net uit een workshop dus ga even lekker recht op je stoel zitten.
Ik hoop dat je je benen een beetje hebt bewogen.
Te lang zitten is niet goed, zitten is het nieuwe roken
En als je dan maar lekker op je stoel zit, dan ga ik zometeen
eerst even vragen of de gasten hier in de studio zich één voor één willen voorstellen.
Naam en wat hun organisatie doet.
En dan gaan we vervolgens dieper in op
het mooie voorbeeld dat zij hier met jullie gaan delen.
Nou, als u er klaar voor bent thuis.
En ook weer lekker die vingers klaar voor de chat.
Want zoals u heeft gemerkt, de vragen worden hier live gesteld.
Komen door en andere vragen komen in het verslag van VWS.
Dat is ook heel belangrijk. Dan als eerste: Geert-Jan van Hal,
zou jij je voor willen stellen en willen vertellen wat je organisatie doet?
Ik ben Geert-Jan van Hal,
ik ben lid van de CEO-raad.
CEO staat voor Chief Experience Officer binnen
VWS en wij zijn onderdeel van de directie Informatiebeleid.
Dank je wel en jij staat hier heb ik begrepen, als mens, als patiënt. Als ervaringsdeskundige.
En als eindgebruiker.
Ik denk dat je bijna Erik Gerritsen van de troon mag stoten aan het eind.
Fijn dat je er bent!
Kun je nog een korte toelichting geven over het belang van de
CEO-Raad voor het ministerie?
Wij kijken mee naar het beleid als ervaringsdeskundige,
wat er gebeurt op het gebied van informatiebelijders,
alles wat met digitalisering te maken heeft, daar hebben wij een stem.
Dank je wel, dan gaan we door naar een Leone Flikweert
de CEO van Health-RI
Al die afkortingen, zou jij ook kort voor willen stellen en toelichten waar je organisatie voor staat?
Natuurlijk. Leone Flikweert, verantwoordelijk voor
Health-RI, CEO, maar een andere CEO dan jij bent. O verigens ben ik ook een Experience Officer
dat zijn we denk ik allemaal.
Health-RI is een organisatie die zich bezighoudt met hergebruik van data,
met name voor onderzoek, maar ook voor de zorgprofessional.
En wij proberen eigenlijk met heel veel organisaties.
We gaan het zo nog hebben over de Personal Health Train,
eigenlijk een gezondheidsdata infrastructuur te creëren
dat iedereen, zowel de onderzoekers als de professional, maar ook de patiënt
eigenlijk bij de zorgdata kan op een goede manier.
Dank je wel, terug naar jou Geert-Jan.
Waarom is het zo erg belangrijk dat de patiënt,
de eindgebruiker, de ervaringsdeskundigen betrokken is?
Ik denk dat je die van eigenlijk van af het meten af aan mee moet nemen,
dus vanaf het begin.
En waarom dat zo belangrijk is?
Omdat het uiteindelijk om ons draait.
En zie jij, kun je een voorbeeld noemen van
iets waarin je bent meegenomen of juist niet?
En wat dan het voordeel of juist het nadeel is,
als mensen toch over het belang of de ervaring van de
patiënt heen gaan.
Ik heb direct niet een voorbeeld van mijzelf, wel een voorbeeld
van een vriendin van mij die onlangs is opgenomen.
Die is ook vooraf meegenomen in haar proces door een Anesthesioloog.
Voor de OK, voor haar operatie.
En daarin heeft zij heel duidelijk kunnen aangeven wat haar wensen waren
met betrekking tot de operatie.
En dan kan ik mij voorstellen dat wat er gedaan wordt, dus de behandeling
en de manier van informatie verstrekken dat het aansluit op haar vragen?
-Absoluut.
En ook op haar eigenlijk haar ervaring naar de OK toe en wat
er vooraf begint en wat er naderhand te wachten staat.
En dat is ook weer goed voor de geruststelling van de patiënt.
En kun jij iets meer vertellen over hoe gaat dat nou, zo'n raad?
De Chief Experience Officers bij elkaar op zo'n ministerie?
Er zijn misschien mensen thuis die denken "wauw." Ik wil daar in.
Hoe werkt dat?
Wij hebben tweeënhalf jaar geleden, zijn wij gestart
En toen hebben wij op een oproep van Tim Postema gereageerd
en daar hebben wij een kennismakingsgesprek gehad,
en nu komen we een aantal keren bij elkaar.
Helaas door COVID-19 even niet, maar we gaan,
we hebben dat onlangs weer digitaal opgepakt en we hebben
28 september, aanstaande maandag hebben we weer een fysieke bijeenkomst,
maar helaas met minder leden.
Op dit moment bestaat dat uit ongeveer vijftig ervaringsdeskundigen.
Dat is wel een hele hoop.
- Dat is een aardig aantal en ze zitten overigens
allemaal op persoonlijke titel.
En nou zijn het.
Is dat dan dat het onderwerpen zijn waarvan het ministerie denkt, vraag mee?
Of is het een combinatie met onderwerpen die jullie zelf aandragen?
Wij mogen gevraagd en ongevraagd advies geven,
maar het komt bijna allemaal vanuit het VWS, dus vanuit het ministerie.
-Ja. - Wij willen er wel naar toewerken
dat we ook ongevraagd advies gaan geven bij onderwerpen die
ons als ervaringsdeskundige heel erg aanspreken.
- En als er nou leveranciers zijn die kijken en die denken:
Hee, dat is heel interessant.
Daar zitten al die ervaringsdeskundigen bij elkaar.
Kunnen ze jullie dan benaderen?
Die kunnen ons op persoonlijke titel benaderen.
- Oke. - Ja.
Maar als CEO-raad zijn jullie echt voor het ministerie
en het maatschappelijk belang? -Klopt.
- Ja.
En als jij nou vanuit jullie kennis en expertise
tips zou mogen geven over implementatie.
Want dat is het thema van de dag. Wat zijn dan jou,
nou laten we zeggen, drie gouden tips?
- Mijn drie gouden tips,
doe het met elkaar. Dus praat met elkaar,
leer van elkaar en neem ons echt mee vanaf het begin.
Doe het met elkaar, praat met elkaar, neemt ons mee vanaf het begin.
- Ja.
Het klinkt eigenlijk zo logisch.
Natuurlijk neem je de eindgebruiker, patiënt, ervaringsdeskundige mee.
En toch gebeurt het niet altijd. Wel met goede,
bedoelingen, maar het gebeurt niet altijd.
Weet jij waarom dat is? Hoe kan dat?
Ze weten het wel, maar we doen het niet altijd.
Ik vind dat een hele mooie vraag, maar dat vind ik lastig.
Ik denk dat bepaalde organisaties, ons gewoon nog niet weten te vinden.
Of het heel lastig vinden om die eindgebruiker mee te nemen.
Kijk, de ene patiënt is de andere patiënt niet.
En je moet natuurlijk ook wel een beetje overstijgend kunnen denken.
En niet exact op jouw stukje aandoening of ziekte.
Tenzij het een specifiek.... Kijk, ik ben geboren chronisch nierpatiënt
dat ze voor nierziekten iets gaan doen.
-Ja, oké, maar de oproep staat: doe het samen,
vraag het aan mensen en neem mensen
vanaf het begin mee. En daarin
nadrukkelijk heb ik jou op horen roepen ik ben dus een mens,
en soms ben ik een patiënt en soms ben ik een ervaringsdeskundige,
maar ik ben bovenal mens die verschillende rollen heeft.
Volgens mij is dat ook iets wat je altijd benadrukt.
-Ja, ik denk dat dat elke ervaringsdeskundige of elke patiënt
of cliënt bovenal mens is.
En zie hem of haar ook als mens.
-Ja. En misschien ook nog wel als
Chef kennis van zijn van zijn lichaam en hoe het werkt.
- Absoluut. - Ja,
Chef medische informatie
is Chef kennis van zijn lichaam
en we hebben ook een Chef data hier.
Dat is mijn bruggetje naar Leone Flikweert,
Ja de Personal Health Train,
Zou jij ons daarin mee willen nemen? Wat is het? Rijdt het?
Wat doet het? - Ja nou, de Personal Health Train,
iedereen heeft over de Personal Health Train en dat is natuurlijk eigenlijk.
Voor een deel is het een mooie naam en het is voor een deel
gaat het over methoden.
Maar het gaat denk ik ook om de manier om na te denken over hoe we
met data om kunnen gaan.
Want data is natuurlijk heel belangrijk.
Voor patiënten willen we ook de privacy goed waarborgen.
Maar dat willen bij wijze van spreken ook ziekenhuizen
en ook andere kennisinstellingen en zorginstellingen
die data hebben. En waar het bij Personal Healht Train over gaat,
is dat we heel graag analyse willen doen op heel veel data, big data,
die op heel veel verschillende plekken staat.
En dan kun je kiezen om al die data op één plek te zetten.
Dan haal je het weg eigenlijk bij de ziekenhuizen.
Dat wil je eigenlijk misschien ook niet.
Ook bij andere instellingen.
Dus eigenlijk de Personal Health Train is eigenlijk een methode om
de analyse echt naar de data te brengen.
Wat we ook nog wel eens noemen, decentrale data analyse.
En op zo'n manier dat het goed een goede waarborging geeft,
eigenlijk voor de patiënt.
Maar ook met name, want het gaat heel veel om vertrouwen.
Het gaat ook om vertrouwen van artsen en van instellingen die
eigenlijk heel goed op die data willen letten
om het vertrouwen dat er goed met die data om wordt gegaan.
Dat diegene die de analyse maakt die analyse goed heeft gedaan,
maar ook te vertrouwen is.
Dus uiteindelijk gaat de Personal Health Train veel meer over
systeem dat je elkaar kunt vertrouwen, dat je afspreekt wat voor
type treintjes gebruik je, welk spoor gebruik je,
maar ook onder welke voorwaarden we het kunnen doen.
En dat is eigenlijk het belangrijkste van de Personal Health Train,
dat we dat met z'n allen eigenlijk.
Ja, die afspraken willen maken.
Het gaat om implementatie, maar er zijn heel veel voorwaarden
eigenlijk die je moet invullen voordat je eigenlijk grootschalig
kunt gaan implementeren. - En nou is het al een aantal keer
vandaag aan bod gekomen.
Het goede gesprek, sturen op de doelen, waar wil je met elkaar heen?
Ik hoor nu ook het woord vertrouwen. Dus die sociale innovatie.
Wat gaan we nou met elkaar doen?
En wie heeft dan welke rol en verantwoordelijkheid?
Dat hoor ik ook heel nadrukkelijk in jouw verhaal. -Ja,
en dat is ook voor een deel een beetje saai.
Voor een deel gaat het eigenlijk over governance vragen,
over wie gaat over welke data.
Dus dat is niet alleen maar vertrouwen,
maar dat je het ook gewoon goed
denk ik neerzet en dat je ook afspraken maakt.
En dat kun je eigenlijk alleen maar met z'n allen.
Dat kun je niet als partij alleen en daarom is het belangrijk
dat je dat dus in een coalitie doet.
En wij doen dat in een PRT- coalitie met een aantal partijen.
Een deel zijn de kwaliteitsregistraties en deels zijn eigenlijk
de academie waarin het ontwikkeld is, maar ook zorginstellingen.
Om te kijken, hoe ga je dat nou gezamenlijk doen?
Want bijvoorbeeld ook bedrijven die willen heel graag die analyses maken.
En dat is natuurlijk hun business.
En dat is natuurlijk ook gewoon een goede zaak.
Maar die willen eigenlijk ook weten, wat kan ik ontwikkelen?
En waar moet ik mij zeg maar aanhouden?
Dus het is wel een combinatie van, zeg maar verschillende soorten partijen.
Sociale innovatie hangt ook af van eigenlijk gewoon simpelweg van,
ja, best soms wel een beetje saaie detailafspraken te maken
zowel over techniek, maar ook heel erg over het juridische vlak. - Ja.
En de discussie die er ook wel eens wordt gevoerd
over van wie is de data?
Die maak je hiermee niet relevant, maar je kijkt eigenlijk;
wat kunnen we allemaal vanuit onze eigen rol met die data doen?
En onder welke voorwaarden. -Ja,
het gaat heel erg over verantwoordelijkheid van de data eigenlijk.
Dus de data is eigenlijk natuurlijk,
daar is heel veel discussie over, dat hoort natuurlijk bij de patiënt.
Maar er zijn natuurlijk heel veel zorgprofessionals die
verantwoordelijk zijn voor die data.
En die willen dat natuurlijk op een goede manier doen.
En omdat je dus de analyse naar die data brengt,
is het makkelijker om die data ook te houden waar die staat. -Ja.
En zou je een goed voorbeeld kunnen noemen,
waarvan je zegt ja, daar zijn we al heel ver met die afspraken.
- Ja als je bijvoorbeeld kijkt nu,
COVID-19, want de coronacrisis maakt natuurlijk ook wel
heel duidelijk dat de gezondheidsdata echt super belangrijk is.
Dat het niet alleen maar belangrijk is om gezond te blijven, maar dat het
ook economische schade uiteindelijk oplevert als we er niet goed bij kunnen.
Als je bijvoorbeeld kijkt voor longfoto's,
waarvan men uiteindelijk dacht, het is handig om die te hebben
dan kunnen we wat sneller coronapatiënten ook detecteren.
Dan wil je eigenlijk al die longfoto's van al die patiënten
op een snelle manier hebben.
Want overal liggen maar 3 of 4 patiënten per ziekenhuis.
En dan wil je uiteindelijk niet zorgen dat al die data weer weg kan.
Nu, dan kun je dus zo'n treintje laten rijden met een analyse langs
die verschillende ziekenhuizen.
Dat is niet alleen maar in Nederland, want dit gaat natuurlijk over big data
en ook de coronacrisis is wereldwijd.
Dus dit is een heel goed voorbeeld
dat we dat heel graag willen, dat het nog best wel ingewikkeld is.
Dus dan zie je ook dat je dus die afspraken moet maken,
dat je eigenlijk soms langer bezig bent om die afspraken te maken
dan met uiteindelijk de analyse.
Dus dat zou een voorbeeld zijn waar we
heel snel eigenlijk ook gebruik kunnen maken
dus dat dat niet meer zo theoretisch is, maar dat het ook
echt is dat we gewoon data kunnen gebruiken.
Misschien is het een open deur, maar ik ga hem toch stellen.
Waarom kan dat in COVID-tijd sneller dan bij elke andere aandoening?
Nou ja, omdat ik denk, uiteindelijk.....
dat het vaak helemaal niet gaat over, want ook dit gaat over mensen....
Het gaat over het vertrouwen van mensen.
En uiteindelijk, als men voelt dat de urgentie er is, dan wil
je toch wat makkelijker over je schaduw heen stappen.
Want het gaat over heel veel schotten,
het gaat over heel veel belangen, en we zien wel dat het
wat makkelijker is als de urgentie er is, dat je denkt
goh van, weet je wat ik doet nu niet op mijn manier,
maar op die manier van mijn buurman.
En daarvoor was het misschien wat langer geweest, dat je zegt, nou
ik wil het op mijn eigen manier blijven doen.
En als het gaat over zo'n COVID-19 ziet iedereen waar je het voor doet.
En dat ook belangrijk is om samen te werken.
Dus dat is eigenlijk voor een deel jammer,
maar aan de andere kant is het wel heel mooi om
te zien dat er heel veel kansen liggen.
Dat het dus wel kan, als we een beetje druk hebben.
- Maar ik hoor jou ook zeggen heel nadrukkelijk ‘urgentie’.
En ‘je ziet waar je het voor doet’.
-Ja. - Dat kwam eerder in andere presentaties
vandaag ook.
Dus als je zegt dit is het doel.
Wie komt er in mijn alliantie om dat doel te dienen?
Is dat een versnellende hefboom naar de goede dingen doen met elkaar? Is dat?
- Dan is het wel belangrijk dat je ook weet waar je het over hebt.
Want ik denk dat wij soms in Nederland te veel op een wat hoger niveau zitten,
best wel in de details.
Wat belangrijk is ook met COVID, dan zie je het ook gelijk,
want de details moeten gelijk uitgevoerd worden.
Dus het is belangrijk dat er urgentie is, dat er doelen zijn,
maar die doelen ook uiteindelijk in detail uitgewerkt worden.
Dus hoe werkt het uiteindelijk dat er een dataset in dat ziekenhuis zit?
En is dat precies hetzelfde als de dataset van het andere ziekenhuis?
En wij hebben soms wel de neiging als bestuurders om een iets te hoog niveau
allerlei convenanten te ondertekenen.
Dus het gaat niet alleen over de doelen op dat convenantniveau,
maar ook eigenlijk op detailniveau.
En als we het daar over eens zijn, ja, dan gaat het vaak ook goed.
En wat is een implementatieles die jij graag zou willen delen?
Nou, ik denk een implementatieles, want ik denk: waarom de opschaling
in Nederland eigenlijk slecht gaat?
Is omdat implementeren op één plek best gaat.
En dat gaat heel snel, want dat kun je namelijk allemaal zo regelen dat het past.
En de implementatieles is dat je ook gelijk dus op verschillende
plekken gaat doen, dat je zelf dwingt om alleen over je eigen
schaduw heen te stappen naar je eigen silo.
Om te kijken hoe werkt dat dan?
En ik snap het wel dat, soms je moet klein beginnen, maar je moet
best wel snel dezelfde type projecten op andere plekken doen,
zodat je eigenlijk gedwongen wordt met z'n allen om de breedte op te zoeken
en niet alleen de diepte. Want uiteindelijk een proof of concept kan wel werken.
-Ja. - En dan lijkt het, hee,
we hebben het geïmplementeerd en dan gaan we het opschalen
en dan blijkt dat er allerlei struggles zijn.
En die hadden we natuurlijk eigenlijk ook al eerder gewoon
uit kunnen vinden als we hem iets breder hadden geïmplementeerd
in eerste instantie, dus niet te klein.
Groot denken, klein doen,
vandaag beginnen, snel fouten maken
en leren. Ik geloof dat dat het riedeltje is.
- Ja nou een fout, maar dat is dus wel grappig.
In de zorg is fouten maken niet heel erg, als je....
Ik kom uit het bedrijfsleven, daar was het veel normaler om soms fouten
te maken en dan het project net anders te doen.
En in de zorg moet dat vaak in één keer goed.
Dat klopt natuurlijk, bij die patiënt moet dat ook.
Maar als het over dit soort innovatieprojecten gaat, moet je ook wel leren
gewoon van by doing. -Ja.
- Ik kijk eventjes naar jou, Geert-Jan. Nou ja,
namens de patiënten en de ervaringsdeskundigen.
Zijn jullie betrokken enigszins bij de Health Train?
Hebben jullie het daar al over gehad? - Een collega van de CEO-raad is
direct betrokken bij de Personal Healht Train. - En hoe kijken jullie daarnaar?
- Dat zou je aan mijn collega moeten vragen.
Dat durf ik nu op dit moment niks van te zeggen.
- Dat is natuurlijk wat belangrijk is.
En dat het ook uiteindelijk personal gaat worden.
Kijk, want dat is eigenlijk de P van personal.
Het gaat nu nog heel vaak over grootschalige analyse.
En uiteindelijk is natuurlijk het doel dat jij als mens gewoon
straks je eigen analyse kan maken die je hebt in een of ander chronische ziekte.
En je wil eigenlijk realtime bij wijze van spreken een benchmark hebben van ja,
hoe doen eigenlijk mensen die dezelfde ziekte hebben, hoe doen die dat?
En dan krijg je dan ook die kennis eigenlijk die je zou willen.
En daar moeten we nog wel wat stappen voor maken om daar te komen.
Maar dat is wel het doel uiteindelijk van de Personal Healht Train.
-Ja, mooi.
Wij hebben een aantal kijkers vragen. Daar gaan we even heen.
En volgens mij is de eerste voor Leone en die verschijnt dan heel mooi in beeld.
En dat is de Personal Healht Train;
Prachtig initiatief,
maar wat is nodig voor landelijke implementatie?
En wat zijn de mogelijke tijdslijnen?
Gelijk smart geformuleerd. Top, goede vraag!
- Nou, wat belangrijk is
voor landelijk implementatie is eigenlijk dat wij voor een
deel als PRT-coalitie, zijn we nu eigenlijk gewoon een project.
En dat moet eigenlijk, voor een deel is het niet alleen,
het is deels geld, maar dus voor een deel ook
dat wij partij zijn om landelijke afspraken te kunnen maken.
Dus landelijke implementatie is dat als we een afspraak neerzetten,
dat we dat ook met partijen kunnen uitrollen.
Daar is voor een deel funding voor nodig.
En wat zijn de tijdslijnen?
We zijn al begonnen met een met een afsprakenstelsel.
Het Zorginstituut is daarmee begonnen.
We hebben eigenlijk als planning dat we dat halverwege volgend jaar
eigenlijk willen gaan uitrollen.
En eind volgend jaar, dan moeten er heel wat meer treintjes
gaan rijden. -Oke nou,
dat is gelijk een heel concreet antwoord op de vraag.
Dank je wel. We gaan naar de volgende
kijkersvraag, die is voor Geert-Jan.
En die verschijnt ook in ons aller beeld.
Hoe betrek je de patiënt bij implementatietrajecten volgens jou?
Dus iedereen zegt wel dat het moet, maar "hoe dan", zeggen wij.
- Ik zou zeggen,
neem ons mee, ga met ons in gesprek.
En mijn gesprekspartner, die zei het ook al.
Het gaat om vertrouwen en om verbinding en uiteindelijk
om de gedeelde verantwoordelijkheid.
Dus neem ons mee, zet ons aan tafel.
- Ja, en dan denk ik ja dan,
Dan werk je in een bepaalde zorgorganisatie of met een bepaalde onderzoeksachtergrond.
Dan bel je gewoon op naar?
-Nou, ik denk dat elke zorgorganisatie een eigen cliëntenraad heeft,
of de meeste in ieder geval.
En daar zitten als het goed is ook cliënten en patiënten
en die kun je ook bevragen.
Dus daar zou je kunnen beginnen. - Patiëntenvereniging?
- Of de patiëntenverenigingen.
- Patiënten Federatie verwijst hier ook.
- Probeer hem even heel breed te maken, dat er gewoon geen enkel
excuus meer is om te zeggen “ik wist niet hoe ik ze vond”.
- Nee, die kun je inderdaad allemaal allemaal benaderen.
-Oke, dank je wel.
Ga ik naar de volgende vraag, die is weer voor Leone.
Heel eerlijk om en om vandaag.
Welke voordelen levert de Personal Healht Train op voor zowel patiënten als zorgverleners?
Ik denk dat hier gevraagd wordt om een soort van concreet voorbeeld.
- Ja kijk, voor zorgverleners.
Wat wel belangrijk denk ik is, is er nog tijd?
En dat is ook wel lastig bij zorginnovatie.
Als je ergens naartoe wil, moet je eerst investeren.
En dat is één van de dingen ook wat belangrijk is voor de implementatie.
Dat er ook een soort van businesscase is.
Dat zorgverleners ook weten van ja, maar waar doe ik het eigenlijk voor?
Uiteindelijk is het voordeel van van de Personal Healht Train voor de zorgverlener,
is dat hij eigenlijk straks real time,
als hij een vraag heeft, eigenlijk misschien het mooiste nog
als die ook echt met de patiënt in gesprek is,
dat die een vraag kan stellen en uiteindelijk is dat voor de patiënten ook.
Maar dat.....
Daar zijn we nu nog niet, maar dat is uiteindelijk wel het
het voordeel eigenlijk van de zorgverlener.
En zit ook niet vast aan alleen de data van zijn eigen ziekenhuis
of zijn eigen regio, maar kan uiteindelijk ook breder kijken.
Want kijk zorg en onderzoek ligt uiteindelijk heel dicht bij elkaar,
want elke arts is eigenlijk ook bezig met zijn manier om te kijken.
hoe kan ik eigenlijk die patiënt nog beter behandelen?
Dus eigenlijk wil je dat die Personal Health Train straks een methode wordt
voor die zorgverlener om op dat moment eigenlijk,
als die een vraag heeft misschien wel samen
met die patiënt om die vraag dan te stellen.
Dank je wel, mooi, het lijkt mij heerlijk.
Ik zie mezelf in de spreekkamer zitten. En dan, helaas heb ik dan iets,
en dan kijkt die dokter zo
en dan bedenken wij samen met die dokter de goede vraag.
En dan kijkt hij in zo'n systeem en dan komen daar een aantal antwoorden uit.
En dat is dan weer onderdeel van je gesprek.
En zo krijg je de dialoog die leidt tot kwaliteit van leven en functioneren.
- Dat doen we met Google nu eigenlijk ook als je een vraag hebt,
dan probeer je hem ook gewoon te stellen.
Dus het is een betrouwbare variant op Google, dokter Google.
We zijn er nog niet, maar het is wel een mooi wenkend perspectief.
Leuke naam voor één van de eerste stationnetjes, zal ik zeggen.
Dokter Google , maar dan betrouwbaar.
We gaan naar de volgende vraag. Die is voor Geert-Jan ook, of niet ook,
maar die is voor Geert-Jan.
Welke voorbeelden kun je geven van de implementatie die niet goed werkten
voor de patiënt?
- We hebben in 2011 natuurlijk het EPD gezien.
Dat proberen we nu opnieuw met het PGO.
En ik ben heel benieuwd hoe dat gaat landen en hoe we
dat gaan adopteerden.
Want we hebben nu ook allemaal binnen onze academische ziekenhuizen
en per ziekenhuis het portal.
En het portal werkt voor mij als patiënt eigenlijk heel erg goed dus.
Dan is de vraag van; waarom moet daar nog een PGO overheen?
En voor de ene patiënt is dat dus wel heel fijn
en voor de andere is dat misschien wel wat minder nodig.
- En dat ligt misschien ook aan het type PGO.
- Absoluut. - Wat het biedt, waar het mee koppelt.
- Ja ja, dan zijn er ook weer heel veel, heel veel aanbieders op dit moment.
En die moeten allemaal voldoen aan de MedMij standaarden.
Dat zijn de universele standaarden, maar uiteindelijk gaat het ook om maatwerk.
En ik weet toevallig van mijn preferere ziekenhuis dat ze daar
ook heel erg aan het stoeien zijn omdat die een eigen portal hebben van ja,
met welke PGO's gaan we nu wel en niet samenwerken?
- En daar komt de hamvraag; hoe betrek je dan de patiënt erbij
om die goede keuze te maken?
- Of de patiënt wel echt betrekken, op dit moment ken ik nog
geen voorbeelden van dat die patiënt betrokken is
bij een PGO.
Dat wordt gelanceerd en wij mogen het gaan gebruiken.
-Ja, oke.
Dus daar zit een hele belangrijke oproep voor de dames en heren die met die PGO's
bezig zijn: de verbinding tussen de zorgorganisatie en de patiënt,
en hoe kom je dan uiteindelijk tot een samenhangend geheel?
Eigenlijk zijn toch ook weer systemen die je met elkaar moeten koppelen?
-Absoluut. -Ja, oke.
Oproep; Geert-Jan van Hal,
Bel hem, de CEO-raad, of op één van al die andere kanalen.
Dan gaan we verder met een volgende kijkers vraag graag van Leone.
Ik ben tussendoor even trots op de kijkers thuis,
want jullie dienen goede vragen in en ze worden ook goed beantwoord.
Even kijken, waar rijdt de Personal Health Train momenteel al?
- Nou, op meerdere plekken, maar onder andere
ook bij kwaliteitsregistraties.
Dus IKNL bijvoorbeeld, die zich bezighoudt met kankerregistratie,
die heeft alle treintjes die ook onder andere rijden met het buitenland.
Dat is ook.
Je ziet soms dat het makkelijker is om in buitenlandse consortia
een aantal dingen te doen dan in Nederland, omdat men dan
een beetje wel wat flexibeler wil zijn. Dus dat zijn gewoon....
Het treintje bijvoorbeeld volgens mij bij het voorspellen van prostaatkanker
over de overlevingskansen.
Er rijden al best lang treintjes en
je ziet dat met name de kwaliteitregistraties daar heel druk mee bezig zijn.
En waarom is het in het buitenland flexibeler?
Wat kunnen we van hen leren?
Je ziet vaak dat er grote cosortia worden ingericht.
En dan wordt daar bijgehouden hoelang men bezig is met afspraken.
Maar dat heeft ook met geld om dat soort type afspraken te maken.
In Nederland zit je wat meer in het systeem zelf en op
het moment dat je weet dat je met het naar het buitenland ook niet moet doen dan.
Dan wil je ook soms wel afwijken van je eigen norm.
Dus het is soms makkelijker om met een buitenlandse partij iets regelen dan
met ziekenhuizen om de hoek.
We gaan naar de volgende kijkersvraag en die is weer voor Geert-Jan.
'Beste Geert-Jan?' Dat vind ik heel aardig om zo een vraag te stellen.
'Welke adviezen geef je als ervaringsdeskundige aan VWS?'
We geven verschillende adviezen aan VWS.
Daar zitten natuurlijk ook hele vertrouwelijke adviezen bij.
Die willen we juist horen. - Op dit moment kan ik daar nog niet op ingaan,
omdat dat natuurlijk ook nog Kamerstukken zijn.
En die moeten naar de Kamer. -Maar dat willen we juist.
Ja, maar daar kan ik helaas antwoord op geven.
Maar heb je wel eens in het algemeen, ik denk dat een kijker benieuwd is
naar een voorbeeld van het type advies wat je hebt gegeven?
Op het moment even niet.
Het is heel lang geleden door Covid-19 ook.
We hebben ook zes maanden helaas stilgelegen, maar er plopt zo niks op.
Dus mijn excuses daarvoor, beste kijker.
Maar ik kan me voorstellen, meer in algemene zin, als er een brief over gegevensuitwisseling
naar de Kamer gaat, dat jullie daar een rol in spelen.
Ja, dan kijken wij daarnaar
en daar mogen wij dan een dan advies op geven.
En dat kan zijn dat dat het heel strak gelijnd is die gegevensuitwisseling en dat
wij zeggen: Maak het iets flexibeler.
Dus als je nou invloed wil hebben op een Kamerbrief vanuit patiëntbelang,
dan kun je misschien nog wel lobbyen bij de CEO-raad, bedenk ik mij nu.
Als ervaringsdeskundige zijn we altijd op zoek naar jou.
Dat is een mooie oproep. De volgende vraag is voor Leone.
Heb je ook een voorbeeld waar het werkt in de praktijk?
Hebben we toch wel even over gehad?
Maar het is wel grappig dat die vraag elke keer gesteld wordt.
Men vraagt zich ook af is het nu een concept?
Of werkt het ook al in de praktijk? Maar het is ook echt.
Het werkt wel in de praktijk.
Dus we hebben heel veel implementaties.
Maar wat we nu eigenlijk willen Doen, is dat we al die implementaties
een beetje op dezelfde manier kunnen gaan doen, zodat we in ieder geval
stappen kunnen gaan maken en dat ook bedrijven wat makkelijker daarin kunnen gaan investeren.
Maar het werkt wel in de praktijk.
Dan hebben we de laatste vraag voor Geert-Jan.
Maakt de CEO-raad de Nederlandse Patiëntenfederatie overbodig?
Absoluut niet. We moeten het samen doen.
Samen staan we sterker. - Absoluut. Het is altijd en-en.
En volgens mij is een verschil ook dat de Patiëntenfederatie
een koepel is van allerlei verschillende patiëntenverenigingen
en daardoor ook andere doelen dient
dan de CEO-raad die vooral ervaring op het gebied van gegevensuitwisseling deelt met VWS.
Dat zeg je helemaal goed.
En de taart moet groter worden vanuit patiënt belang om ze mee te nemen.
Dat is de kern van wat ik jou steeds hoor zeggen.
En dan zijn we aan het einde gekomen van deze tweede talkshow.
Ik wil jullie heel hartelijk danken voor het delen van de informatie.
De uitzending voor mensen thuis is terug te kijken,
naderhand op dit platform, alles wat is gezegd.
Als u denkt aan wat waren ook alweer de concrete voorbeelden van hoe de Health Train werkt.
Kijk de uitzending vanaf morgen terug.
Of “hoe betrek ik nou een patiënt, een ervaringsdeskundige of een eindgebruiker”?
Kijk de uitzending terug en deze mensen zijn ook gewoon in levende lijven te benaderen.
Ze knikken heel hard in de studio, dus dat kan ook altijd nog.
Nog heel veel dank voor jullie.
En dan gaan wij verder naar de volgende workshopronde en
dan ga ik alvast aan u toelichten dat in deze ruimte is een live workshop.
Ik ga even vertellen wie dat zijn.
Het gaat over de implementatie van de VIPP-regelingen.
Wij krijgen dan natuurlijk MedMij hier in deze studio,
Bouke de Boer en Renske Trul komen zometeen rustig hier naartoe.
En als u zegt: ik wil naar een andere workshop, dan zijn er weer
drie filmpjes onderin beeld onder de chat. Daar kunt u op drukken.
Mocht er iets mis gaan:
Zet het in de chat, dan komt er meteen hulp naar u toe.
Het mooie is die filmpjes zijn opgenomen en de experts uit de
filmpjes, die kunnen uw vragen beantwoorden. Live in de chat.
Dus hiervoor geldt ook weer een expert die gewoon op twee manieren tegelijkertijd
uw vragen kan beantwoorden.
Dat is eigenlijk superhip!
Ik hoor straks ook heel graag wat uw ervaring daarmee is.
Dus de mensen die een filmpje gaan kijken, die kunnen daar nu heen.
Zien we elkaar hier straks plenair weer terug en dan ga ik aan u voorstellen:
de mensen die hier ter plekke een heel mooie workshop gaan verzorgen.
En u kunt daar vragen over stellen. Deel de vragen.
Net was er ook veel interactie, dus dat is heel goed.
Bouke de Boer en Renske Trul.
Bouke, ik geef jou graag het woord. -Dankjewel.
Renske en ik zullen wat vertellen over MedMij- implementatie in de praktijk.
Renske focust iets meer richting de gebruikerservaringen
en ik iets meer richting de techniek.
De meesten van jullie zullen waarschijnlijk al weten wat MedMij is,
maar ik zal het toch in twee minuten proberen samen te vatten.
Eigenlijk waar we als MedMij voor staan, waar we het allemaal voor doen,
is dat uiteindelijk iedereen regie kan krijgen over zijn eigen gezondheidsgegevens
en dat in een PGO. Dat is net ook al aan bod gekomen eventjes.
En dat de uitwisseling vanuit dat PGO met zorgverleners,
dat dat op een betrouwbare en ook veilige manier kan gebeuren.
Als je eigenlijk kijkt naar conservatieve e-healthtoepassingen, dan was
het eigenlijk altijd zo dat elke toepassing, elke app, elke PGO
een één op één koppeling met een zorgaanbieder moest krijgen.
En dat dat niet alleen een koppeling is, maar ook dat er één op één afspraken
gemaakt moeten worden.
Zoals we dat in MedMij geregeld hebben is dat op het moment dat je aan de MedMij afspraken
voldoet, dat je dan met iedereen in het MedMij-netwerk kan uitwisselen.
En dat betekent dus dat een persoon zijn eigen PGO kan kiezen
en daarmee toegang heeft tot elke zorgaanbieder die aangesloten is op MedMij.
En nu is het ook zo dat we in MedMij het concept dienstverlener-zorgaanbieder kennen.
En eigenlijk is dat degene die uiteindelijk ervoor zorgt dat
je als zorgaanbieder ontzorgd kan worden.
Want die dienstverlener-zorgaanbieder die zich aan alle afspraken moet houden
van MedMij. En als zorgaanbieder kun je vervolgens één van die dienstverleners uitkiezen.
Degene die het beste bij je past.
Daar zullen we straks nog iets meer over vertellen.
De VIPP-regelingen zijn heel erg belangrijk voor het aansluiten
bij MedMij, want dat geeft een financiële set om dat te doen.
Voor bijna elke sector is er nu wel een VIPP-regeling,
waar MedMij een rol in speelt.
En als we kijken naar wat er als eerste live zal zijn,
dan is dat met name in GGZ-instellingen en zijn dat de huisartsen.
Hoe doe je dat dan in de praktijk?
Dat kun je natuurlijk uit gaan rollen. Toch, Renske?
Ja, ik heb het al een aantal keer gehoord hier vandaag.
Ik zou hem even anders willen uitleggen.
Je kan natuurlijk zo'n innovatief project als PGO's en MedMij uitrollen,
maar omdat het toch allemaal nog zo onzeker is over hoe dat precies
werkt in de praktijk, zou ik niet ‘uitrollen’ willen zeggen,
maar zou ik eigenlijk willen zeggen op een iteratieve manier.
En wat proberen we daar nou eigenlijk mee te zeggen?
Dat je eigenlijk op kleine schaal gaat implementeren en dat
de focus is om daarvan te leren, zodat je op een later moment als je groter gaat,
dus als je gaat opschalen dat je dan al veel beter weet hoe dat werkt.
Dat zou je kunnen doen in dit voorbeeld door een gecontroleerde livegang te doen.
Daar gaan we straks nog wat meer over vertellen.
Dat is eigenlijk in een hele kleine setting,
op gecontroleerde wijze met één PGO of een paar PGO-leveranciers
en met een aantal patiënten ga je uitproberen hoe het in de praktijk werkt.
Als je daar dan van leert, kun je dat gaan opschalen.
Dus eerst live met meerdere patiënten met één gegevensdienst en
dan vervolgens met bijvoorbeeld meerdere gegevensdiensten.
Dus niet uitrollen, maar maak het klein en blijf leren door de sneeuwbal steeds groter te maken.
Wat we vandaag gaan doen, is een soort van stappenplan met jullie door.
Alle slides zijn natuurlijk straks beschikbaar, dus we gaan niet alles precies langs.
Maar we lichten even een aantal belangrijke punten toe die misschien
nog wel wat meer nuance nodig hebben.
En dit zijn ongeveer de stappen.
De eerste is de organisatie in de startblokken. Dus hoe bereid
je je nou voor als je bent MedMij aan de slag gaat en met de PGO's?
En één van de belangrijkste is natuurlijk dat je dat gaat doen
op basis van je visie en natuurlijk de wensen van je patiënten.
We hebben natuurlijk de VIPP-regelingen en daar zitten natuurlijk
al een aantal gegevensdiensten in.
Maar we willen je ook oproepen om te kijken van wat zou je dan nog meer willen doen?
Zijn er bijvoorbeeld nog gegevensdiensten die beter passen bij je visie
of bij de wensen van patiënten?
En kijk daarnaar of je die misschien mee wilt nemen in dat traject.
En daarnaast is natuurlijk een projectorganisatie heel belangrijk
en daarvoor hebben we het MedMij Canvas. En in het canvas staan eigenlijk
alle lagen die belangrijk zijn bij het organiseren van MedMij.
En dat is gebaseerd op vijf lagen model van Nictiz.
En als je deze uitwerkt wordt het heel concreet wat je gaat doen.
Dus daar staan een aantal hulpvragen bij
en die helpt je bij het concretiseren van het project.
Daarnaast zie je wat naslagwerk staan en als je straks de slides gaat bekijken,
dan staan er linkjes in en dan kun je nog meer informatie krijgen over die verschillende
onderdelen, dus dat zou ik ook zeker willen aanraden.
Nog een belangrijk punt is je stakeholderanalyse.
We hebben bij een aantal gecontroleerde livegangen, dus bij die gecontroleerde setting,
gezien dat dat soms een beetje vergeten werd of een
beetje half gedaan wordt, waardoor als je dan eenmaal aan de
slag wil, je misschien een aantal zorgverleners bent vergeten
die misschien wel heel erg cruciaal zijn in je project.
Dus doe deze vooraf, zodat je zeker weet dat je de juiste mensen aan boord hebt.
En ook dat je weet hoe je ze het beste kunt betrekken.
Stap 2 zal Bouke ook verder toelichten.
Renske zei het natuurlijk al, het is heel belangrijk om
te gaan bepalen welke gegevens je wilt gaan delen of juist
verzamelen via MedMij.
Daarbij is het ook echt inderdaad heel belangrijk om te gaan
kijken wat past er binnen mijn visie?
Het is niet zo dat je via MedMij alleen maar
informatie kan delen met de patiënt.
Maar het is ook zo dat je informatie kan verzamelen van de patiënt in feite.
Daar kun je bijvoorbeeld denken aan beelden of aan enquêtes.
Er zijn verschillende manieren die je daarvoor kunt gebruiken.
Op het moment dat jij hebt bedacht 'Ik wil deze gegevens delen.'
Dan wordt het tijd om te gaan kijken van in welke ICT systemen staan
die gegevens dan, al voorbereidend op wat ze vervolgens ontsluiten van die gegevens.
Want dan kom je uiteindelijk bij de volgende stap, dat je een
keuze moet gaan maken in welke DVZA past bij mij.
Als je daar wat verder op gaat, heb je drie verschillende smaken
waarop je een DVZA kan kiezen.
De eerste smaak is de makkelijkste.
Dat is als je bronsysteem ook degene is die die DVZA-rol op zich neemt.
Dat is een relatief eenvoudige manier, maar dat betekent dus
ook dat eigenlijk al je gegevens die je wilt delen via MedMij dat
dat uit dat ene bronsysteem komt.
Dan heb je nog een tweede smaak en dat is dat je in een derde partij inschakelt.
We noemen dat vaak "integrators".
Die kunnen dan de gegevens uit verschillende systemen bij elkaar
halen en vervolgens aanbieden op het MedMij-netwerk.
En dan heb je nog een derde smaak en dat is dat je het als zorgaanbieder zelf gaat doen.
Dat is een iets minder voor de hand liggende, maar het kan zijn
dat er bepaalde redenen zijn dat je daarvoor zou kiezen.
Op het moment dat je dat wil doen, zou ik zeggen meld je zo snel mogelijk aan
bij MedMij, want het is een behoorlijke klus om dat te doen.
Er zijn behoorlijk wat overwegingen die je mee kunt nemen.
En een paar die we eruit willen lichten, zijn eigenlijk:
Is mijn leverancier überhaupt in staat om DVZA te worden?
Soms is dat niet zo.
Hoe afhankelijk wil je van een leverancier worden?
En, ik denk wel één van de belangrijkste is: hoe past dit nou in het grotere plaatje?
Want er zijn wel meer informatieuitwisselingsmethodes dan alleen met de patiënt.
Ook onderling wil je uit wisselen en het gaat vaak om dezelfde gegevens.
Dus hoe past dat?
Op de MedMij-website kun je nu zien welke deelnemers we allemaal
hebben in het afsprakenstelsel.
En je kunt ook nog zien voor welke informatiestandaarden
deze zijn allemaal al zijn gekwalificeerd.
Dus eigenlijk hoe MedMij werkt is dat je een gegevensdienst aanbiedt
op het MedMij-netwerk, die is opgebouwd uit allemaal verschillende
zorginformatiebouwstenen en daarvoor word je uiteindelijk
gekwalificeerd als DVZA. Dus dat moet passen.
Stel nu dat je gaat voor zo'n derde partij als DVZA,
dus een integrator rol,
dan is het erg belangrijk dat je extra goede afspraken maakt met de leveranciers.
Want die DVZA moet wel in staat worden gesteld om ook
de informatie uit die bronsystemen te ontsluiten.
En dit is echt een heel belangrijk punt.
Maar goed, MedMij is zeker niet alleen maar techniek.
Dus daarom terug naar Renske.
Ja, want je kunt nog wel de techniek geïnstalleerd hebben,
maar als je je werkwijze niet verandert, dan heb je er misschien niet zo veel aan.
Dus we hebben de stap eigenlijk opgedeeld in twee gedeeltes.
Het ene is aansluiten bij MedMij, dus eigenlijk heel concreet
wat MedMij vraagt,
en het andere is een advies en tips.
En bij MedMij gaat het heel erg over dat je op gestructureerde wijze
gaat vastleggen, dus dat vraagt ook iets van degenen die vastleggen,
dus vaak de zorgverleners.
Maar ook daar omheen, want hoe ga je bijvoorbeeld je zorgverleners,
maar ook de zorggebruikers informeren daarover.
En één die we ook gezien hebben in de gecontroleerde livegangen is
dat het heel erg belangrijk is dat je die zorgprocessen in kaart brengt.
Want je kunt wel zeggen we gaan met een PGO aan de slag en ergens
in dat proces heb je een flyer liggen,
maar we hebben gezien in die praktijk dat dat niet zo goed werkt.
En wat wel goed werkt is dat je een zorgproces uitzoekt waar
zowel de zorggebruiker als de zorgverlener er profijt van heeft.
Dus dat zowel de zorgverlener wat aan heeft dat de zorggebruiker
bepaalde gegevens al heeft of eventueel terugstuurt en dat die
zorggebruiker dat ook fijn vindt om bijvoorbeeld eerst thuis te bekijken.
Dat moet je goed uitzoeken.
Daarnaast ga je natuurlijk communiceren over PGO's en MedMij.
Dat het kan.
En we hebben een aantal gecontroleerde livegangen gedaan.
Die zijn afgerond.
Daarbij hebben we ook zorgverleners en zorggebruikers betrokken.
Die hebben we veelvuldig gesproken en die resultaten worden deze week ook gepubliceerd.
En eigenlijk wil ik jullie nog even meenemen.
Daar doorheen wat daar eigenlijk voor belangrijke lessen uit gekomen zijn.
Één van de eerste is de meerwaarde van de PGO.
We hebben de zorggebruikers gevraagd: "Waarom doe je mee?"
Wat vind jij nu de meerwaarde van een PGO?
En zij geven eigenlijk aan dat vooral inzicht en overzicht over
hun gezondheid en die gegevens heel belangrijk is.
En als ze een voorbeeld noemen, dan noemen ze een PGO eigenlijk
altijd als onderdeel in het zorgproces.
Dus bijvoorbeeld om eens even terug te zoeken:
"Oh ja, ik had een afspraak gehad met een bepaalde zorgverlener. Wie was dat ook alweer?"
Of wat was er ook weer precies afgesproken in die afspraak?
Dat zijn eigenlijk dingen die zorggebruikers noemen als voordeel of als meerwaarde.
En daarnaast gaat het ook over het kunnen verzamelen en kunnen terugsturen van gegevens.
Dus eentje die best wel vaak genoemd werd is:
"Ja, ik zit dan bij de zorgverlener en die vraagt dan naar mijn medicatie overzicht.
Dan moet ik er achteraan en moet dat dan opsturen.
In een PGO zou ik dat heel makkelijk zo zelf kunnen versturen."
Dat zijn heel mooie, concrete voorbeelden van de meerwaarde
van een PGO.
Dus ik zou ook zeggen, gebruik dat ook in je communicatie.
Daarbij hoort ook dat MedMij natuurlijk op dit moment net begint
en de grote voordelen van een PGO zijn vandaag de dag nog niet
altijd beschikbaar, dus het is wel belangrijk om die verwachtingen te managen.
Maar daarnaast: leg wel uit wat een PGO in de toekomst gaat zijn.
Want dat was wel, wat we zagen, de reden waarom zorggebruikers
mee wilden doen met de pilot zijn en de GLG's,
dus Gecontroleerde LiveGangen.
Enerzijds schets het toekomstperspectief en anderzijds leg wel uit dat het
vandaag de dag nog niet kan
en dat dat nog in de ontwikkeling en in de groei zit.
Zorgverleners gaven daarnaast aan dat zij heel graag een informatiepunt
zouden willen, dus de zorgverleners die mee hebben gedaan die
willen heel graag zorggebruikers wijzen op de PGO's.
We zien het ook echt als voordeel, maar zij hebben natuurlijk geen
tijd om daar uitgebreid over uit te wijden wat dat precies is.
Dus zij gaven aan: ik zou het wel fijn vinden om die zorggebruikers daar naartoe te kunnen sturen.
Dus een informatiepunt.
En dat zou dan ook niet alleen die ene zorgaanbieder kunnen zijn,
maar dat zou ook iets gezamenlijks kunnen zijn dat je zou kunnen organiseren.
Want uiteindelijk komen er natuurlijk meerdere zorggegevens in dat PGO.
Nog een belangrijk ding dat ik als laatste nog even wil noemen,
is dat de zorgverlener een belangrijke rol heeft in het vertrouwen.
We hebben ook gevraagd aan de zorggebruikers: “Wat maakt nou dat je dat PGO vertrouwt
en dat je die in gebruik neemt?”
En die zeiden dat het was omdat hun zorgverlener erachter stond.
Dus eigenlijk is die zorgverlener een belangrijke schakel in het
geven van vertrouwen van PGO's? Ja, de zorggebruikers zeiden eigenlijk:
“Ik ga er dan van uit dat het allemaal gecheckt en gecontroleerd is
en dat het allemaal goed zit.”
Nog een laatste puntje, we hebben het een aantal keer genoemd:
"de gecontroleerde livegang."
Op dit moment kun je daar aan meedoen.
Via PROVES kun je je aanmelden.
Kijk dan even op de website: medmij.nl/nieuws
Daar staat een artikel, daar kun je je opgeven.
En wil je daar nou nog meer van weten, hoe dat precies werkt dan hebben wij in oktober
hebben wij daar een Webinar over.
Dus dan leer nog meer van wat dat precies inhoudt.
Dus vind je het interessant, wil je aan de slag, dan zou ik zeggen..
Meld je aan door mij een mailtje te sturen.
En dan zijn we heel benieuwd naar jullie vragen. Lea?
Ja, als eerste heel veel dank voor deze presentatie en deze wordt ook na afloop weer gedeeld
en daar staan jullie gegevens in, dus op het moment dat mensen vannacht wakker worden en denken:
"Dat moet ik vragen!" dan kan dat nog.
En dat kan natuurlijk nu via de chat. Er is al een aantal vragen binnengekomen,
maar ik zou graag nog een vraag vanuit de talkshow mee naar jullie willen nemen.
En dat ging over: je hebt een ECD, een dossier in bijvoorbeeld een ziekenhuis en je hebt straks een PGO.
Hoe gaat dat nou met elkaar werken?
En hoe zorg je nu dat je dat vanuit het belang van de patiënt blijft bekijken?
Geert-Jan van de Hal die deed er net een oproep toe.
Herkennen jullie de vraag en hebben jullie een suggestie?
Uhm, even kijken als ik het goed begrijp, is de vraag hoe je een ECD, een cliëntendossier..
Je hebt een portal, dat is iets anders, sorry. Je hebt een portal en een PGO.
Ik denk dat portals en PGO's heel goed naast elkaar kunnen bestaan.
Ik denk dat, het PGO moet je echt zien als iets voor de patiënt.
Dat is iets waar die zijn eigen informatie bij kan houden. Daar is die ook niet..
Dat is iets voor het leven.
Daar kan je van al je zorgverleners kun je al je informatie op gaan slaan.
Daar is ook niet die vijftien jaar of iets dergelijks die er aan dossierplicht is van een zorgaanbieder.
Je hebt hem echt voor het leven.
Portalen is iets waar je echt heel specifieke zaken, heel specifieke
functionaliteiten in kan bouwen om, voor je communicatie met een persoon.
Ik denk wel dat portalen steeds minder belangrijk zullen worden,
omdat je ook via MedMij steeds meer functionaliteiten kan gaan aanbieden.
Maar zeker op dit moment is het iets wat prima naast elkaar kan bestaan.
Ok. En wat zie jij in de toekomst als beeld? Wat wordt dan..
Hoe gaat dat integreren? Hoe zie je dat voor je? Of gaat het juist niet integreren?
Er zijn eigenlijk steeds meer projecten.
Waarin gekeken wordt van: hoe kunnen we inderdaad nu een functionaliteit in een PGO
toevoegen, bijvoorbeeld door apps aan een PGO te koppelen.
Dat soort dingen zouden kunnen.
En dan zou het misschien zelfs zo zijn dat je een app die een zorgaanbieder heel mooi vindt,
dat die aan allemaal verschillende PGO's gekoppeld zou kunnen worden.
Dus dat de persoon nog steeds in zijn eigen vertrouwde omgeving zit.
En zijn eigen gegevens kan verzamelen, maar dat ook de zorgaanbieder daar een tip kan geven
voor een app die heel goed bij dat, bijvoorbeeld ziektebeeld, zou passen.
En dan draai je hem dus om he, dus een beetje "the patient will see you now".
Dan komt de dokter op bezoek bij de patiënt met een suggestie
om een verrijking te leveren aan zijn PGO.
Klopt helemaal.
Dat gezegd hebbende. Wij hebben een aantal kijkersvragen en die komen in beeld.
En sommige mensen zetten erbij voor wie de vraag is, anders dan laat ik het eventjes aan jullie.
De eerste vraag: “hebben jullie briljante mislukkingen die jullie kunnen delen met betrekking
tot de implementatie van de MedMij in de VIPP-regelingen?”
Briljante mislukkingen, ik legt even uit voor degenen die het nog niet kent.
Er is één keer per jaar de uitreiking van de Briljante Mislukkingen Award Zorg.
Dat is iets wat je hebt bedacht, waar je heel goed over na hebt gedacht.
Heel veel overleg, alle goede intenties en aan het eind blijkt
dat je net één ding bent vergeten wat héél cruciaal was.
Waar je achteraf misschien nog een beetje om kunt lachen, dan denk je: briljant mislukt.
Hoe had ik het kunnen vergeten?
Deze les ga ik delen zodat de rest er beter van wordt en niet dezelfde
fout maakt. Fout klinkt negatief, maar briljante mislukking is een fantastische leerles om te delen.
Dat gezegd hebbende, hebben jullie er één?
Dat kan niet anders.
Ja, ik denk en we hebben hem al een beetje gedeeld in de presentatie,
maar dat is er eentje over de stakeholders.
Toch iets wat je misschien later
doet in het proces, of dat je
het half doet.
We hebben wel gehad dat we bijna klaar waren om live te gaan
en dat we erachter kwamen dat we nog een aantal zorgverleners niet hadden betrokken
die wel heel cruciaal waren in het proces.
En dat dat weer voor heel veel vertraging zorgt.
Dus dat was wel... ja het was..
Achteraf had je kunnen zeggen inkoppertje.
En hoe konden we het vergeten? Maar dat was wel ja..
Vaak gaat het ook in de hectiek natuurlijk en in alles wat je moet regelen.
Maar ja, dat was wel een briljante mislukking.
Ja oké, en wat is dan, want Geert-jan van Hal zei het net al: vergeet ons niet. Toch worden ze vergeten.
Hebben jullie een tip? Hoe kan het nu?
Hoe kan je voorkomen dat je mensen vergeet?
In dit geval deze belangrijke stakeholders.
Nou wat we nu veel doen met nieuwe
trajecten die bij ons komen en die we helpen begeleiden, is dat we dus met iedereen..
We hebben dan een klein slim groepje met zo maar even te noemen.
Met verschillende mensen, dus dat zijn onder andere de leveranciers, de zorgverleners.
En het liefst ook iemand, bijvoorbeeld uit de cliëntenraad.
En dan gaan we dus dat zorgproces,
gaan we helemaal een kaart brengen.
Wat zijn de stappen van de zorgverlener?
Wat zijn de stappen van je zorggebruiker? - Met de whole-system-in-a-room maak je dan
een klantreis?
Ja, dat klinkt misschien ook heel 'open deur', maar het helpt heel erg om concreet te krijgen
van wat gaan we nu precies doen en welke details zien we over het hoofd?
Dan wordt het dus ook een cocreatie? Dan kan er op het laatst niemand zeggen
"ik vind het stom", want je bent pas op het laatst als je de samen aangekomen bent.
Ja, precies.
En ik ga nog even naar heel snel twee vragen door en de volgende vraag....
Even kijken.
“Sommige EPD leveranciers beweren dat zonder hun medewerking
kwalificatie voor MedMij niet mogelijk is. In hoeverre is dat waar?”
Dat kán waar zijn.
Het ligt een beetje aan de context, denk ik.
In MedMij heb je twee manieren..
of tenminste, twee onderdelen van je deelnameschap. Je hebt kwalificatie.
Dat gaat puur om de gegevensdiensten dus, welke informatiestandaarden doen mee?
En dan heb je de acceptatie. Dat gaat eigenlijk om alle andere veiligheidsaspecten.
Onderdeel van die kwalificatie is eigenlijk dat er gekeken wordt
van: komt hetgene wat er in het dossier staat
overeen met wat er uiteindelijk over de lijnen gaat? Dus dat stuk.
Dus je hebt ergens een stukje inzage nodig van het EPD.
Dus daar moet je naar kijken.
Dus even kort samengevat:
Grotendeels is de stelling niet waar.
Volgens fact-check van NRC: grotendeels onwaar.
Grotendeels is het niet waar, maar je hebt wel hulp nodig van je leverancier
want je moet die gegevens moet je er uit halen - Maar die stelling: "Het moet op mijn manier.
My way or the highway. Anders doe ik het niet." Die klopt niet.
Dat zat een beetje achter de vraag - Ja.
Het is half waar, want je kunt heel veel aan de achterkant...
Blijf in gesprek!
Blijf in gesprek! Een beetje de rode lijn van vandaag. Dankjewel
Gaan we naar de allerlaatste kijkersvraag, en dan gaan we in gesprek met de SG, Erik Gerritsen.
De laatste vraag: “hoe gaat het met het uitwisselen/aanvullen van informatie vanuit het PGO
terug naar de zorgaanbieder?”
Kun je daar een kort antwoord op geven?
Ja, dat gaan we beproeven de komende tijd, dus dat wordt heel interessant.
Over hoe dat precies gaat, dan gaan we dat echt in de praktijk uitproberen.
Hoe het gaat als zorggebruikers een vragenlijst invullen en
teruggaat naar de zorgverlener in een PGO.
Gaan jullie daar de lessen ook weer van delen via het MedMij-platform?
Zeker!
Hartstikke fijn.
Heel erg veel dank voor jullie aanwezigheid.
Bouke de Boer en Renske Trul. Heel veel dank.
Jullie presentatie wordt gedeeld allemaal op het platform terug te zien,
inclusief jullie presentatie en het beantwoorden van vragen.
En dan gaan we terug naar de mensen thuis.
Jullie hebben net allemaal de workshop gehad, de talkshow gezien.
Als het goed is heel veel nieuwe lessen geleerd.
Nieuwe informatie, misschien voor een deel bevestiging van wat je al wist.
Er kan dus heel veel.
Er is ook al heel erg veel gedaan.
Tegelijkertijd hebben we echt nog een aantal hobbels te bewandelen,
dus we gaan voor de laatste minuten weer terug naar Erik Gerritsen.
De SG van het ministerie van VWS, de voorzitter van het Informatieberaad.
Nu hij hier staat, durf ik wel te zeggen:
De bendeleider van dit geheel. Aan jou de eerste vraag:
“wat heb jij nou geleerd vandaag?”
Nou, het was best lastig om het allemaal te volgen,
dus ik heb ook vast heel veel dingen gemist, maar ik heb onder andere geleerd, weer een nieuw woord.
En dat vind ik toch altijd het leukste, Bram Wesselo die is dataverloskundige.
En, ja, en dat heeft inderdaad een dubbele betekenis denk ik hè.
Op het gebied van de verloskunde, maar ook ja, dat is waar we natuurlijk met elkaar..
Dat is wat we nastreven: dat die data verlost kunnen worden uit de silo's waar ze inzitten.
Nu wordt het wel heel beeldend.
Maar dat vond ik heel mooi.
Ik hoorde net eigenlijk dat het zoiets als de patiënt erbij betrekken, de mens achter
de mens ook blijven zien, dat iedereen het daar mee eens is omdat je het zomaar kunt vergeten.
Nou ja, dan vergeet je dit een keer.
Maar zodra je weet dat je het vergeten bent kun je toch weer alsnog doen.
Dus het is ook een beetje.....
Ik hoorde het woordje briljante mislukking.
Laten we mekaar ook niet op perfectie afrekenen.
Maar als je erachter komt of iemand spreekt je aan:
"Waarom ben je dat vergeten?" En je denkt "potverdorie"....
"Hoe kan ik dat dan weer vergeten zijn?"
Dan ga je daarna toch alsnog doen?
Dus dan moeten we een beetje relaxter over zijn.
En ik horen jou zeggen over...
Ja het stikt van het jargon, ik zit er zelf ook vol mee. Die klantreizen.
Maar ik zag laatst ook een hele mooie van, ik geloof, Fokke en Sukke
waarin de klantreis van het kastje naar de muur was.
Dus daar moeten we wel een beetje uitkijken.
Heel goed. En hoe, want het gaat vandaag over implementeren en leren en dat is een paar
stappen vooruit en soms weer terug.
Die lerende cultuur, ik heb jou er ook vaker over gehoord, er wordt..
Eigenlijk zou je kunnen zeggen, die award voor briljante mislukking,
daar zou je minstens duizenden voorbeelden moeten hebben.
Toch is het delen van dingen die anders gaan dan verwacht of gehoopt, of een fout maken
nog niet normaal. Herken je dat? En welke oproep zou je daar aan willen verbinden?
Er is een klimaat waarin fouten maken niet mag. Ik bedoel..
We zijn het er allemaal over eens dat fouten maken moet en dat belangrijk is.
Als het dat je heel veel fouten maakt en dan wordt je ook steeds beter en dan ben je uiteindelijk succesvol.
Dat hoor je natuurlijk al heel lang. We hebben natuurlijk zelf met de Appathon
waanzinnig goed werk verricht en het klimaat waarin dat werd ontvangen.....
We werden eerst een karikatuur gemaakt en we werden
aan de enkels werden we afgezaagd, terwijl ik dat nog steeds een fantastisch project vind.
Dus het klimaat is wel guur.
Alleen ja, uiteindelijk weet je Toch: blijf ik erbij lachen.
En ik vind dat alle mensen die nu luisteren ook moeten blijven lachen.
Moet ik even zo in de camera kijken, geloof ik?
Ik bedoel als we allemaal ons blijven..
Ja, in die gevangenissen, die geestelijke gevangenis blijven houden
van: ja, ik wil wel fouten moeten kunnen maken, maar het klimaat is zo negatief.
Ja dan zal het ook zo blijven. En ik denk van: joh,
wij maken die fouten om de haverklap tegenwoordig.
En nou ja, weet je, grote glimlach.
Grote glimlach, dus niet bang zijn fouten te maken.
Maar dat is weer zo'n algemene oproep waar iedereen het mee eens is.
Uiteindelijk is het toch ook gewoon: doe het gewoon!
Kijk in essentie hoe maak je het nou weer makkelijker?
Zorg dat het kleine foutjes zijn.
Het is daarom zeg ik: als je even niet weet, één stapje vooruit.
Nou, het ergste wat je kan gebeuren is dat dat stapje niet werkt.
En dan probeer je wat anders.
En als het wel werkt dan maar zet je weer een stapje.
Als het als je dat nou probeert te beperken tot het maken van
kleine fouten, dan kun je daar ook nooit grootschalig op worden afgerekend.
En misschien dat dat dan weer helpt.
En de rol van het Informatieberaadplatform,
want dat is echt wel meer dan gewoon een website er staat heel veel informatie op.
Zou die een rol kunnen spelen in stimuleren dat mensen elkaar meer vragen stellen?
Zodat je misschien ook minder fouten maakt
of veel meer delen, zoals het pilotensysteem dat je punten krijgt als je veel fouten deelt
en dan stijg je in aanzien.
Zou het platform van Informatieberaad daar nog iets mee kunnen?
Of zit er toch al in? - Ja, kijk uiteindelijk.....
Het zijn allemaal van die uiteindelijk open deuren waar iedereen het mee eens is, zeg ik gelijk maar bij.
En ik bedoel als ik het jou ook weer hoor zeggen denk ik: ja allemaal, ja ja ja. En tegelijkertijd voelen we al
ja, dat is het niet, dus het is toch ook weer veel klein is het is het is het nieuwe groot.
Dus zodra hier een paar mensen zich aangesproken voelen om te denken oh, wacht even.
Ik vond het altijd ingewikkeld, maar als het nou om kleine foutjes
zijn, dan durf ik het wel. Ja, dat gaat helpen.
Concreter kan ik hem,
kan ik m niet maken denk ik.
Ok, dan gaan we naar de kijkersvraag en de eerste die komt in beeld.
Erik, welke zorginnovatie moet volgens jou zo snel mogelijk worden geïmplementeerd?
Heb je even? Ik bedoel kijk op Zorg Van Nu en dan zou ik er eentje moeten kiezen?
Misschien eentje die een hefboom heeft naar, in relatie tot implementeren.
Ik beantwoord toch anders: degenen die deze vraag heeft gesteld, welke zorginnovatie is dat?
Waar denk je zelf aan?
Waar heb je zelf het meeste energie bij? Hoe ver ben je?
En als je hulp nodig hebt:
@egerrit of e.gerritsen@minvws.nl.
Ik geloof heel erg dat die energie van onderop moet komen.
Dus ik kan er nu eentje noemen.
Maar degene die ik tegenwoordig heel vaak noem is de SmartGlass,
die in het Beatrix ziekenhuis, ik geloof prinses Beatrix zelfs of koningin, weet ik niet eens meer,
wordt gebruikt,
waarin de specialistisch wondverpleegkundige vanuit een ziekenhuis
de wijkverpleegkundigen en thuiszorgmedewerkers coacht om ingewikkelde
wondzorg thuis te doen, waardoor die weduwe van 91 met
nog maar één been vanwege diabetes en het andere been vol wonden
niet meer 20 keer per jaar als een marteling naar het ziekenhuis hoeft.
Ja, dat is er dan eentje die me nu te binnen schiet.
Maar die is wel mooi, want heel concreet heb ik daar vorige week in Brabant iets over gehoord.
Want daar wordt in Brabant gezegd:
Iedereen zegt: "ja, maar de zorgverzekeraar wil het niet betalen"
En "we moeten investeren om kosten te besparen"
Dan denk ik als je dan tegen zo'n concrete belemmeringen aanloopt,
dan zou ik willen weten op welk niveau je dat met die zorgverzekeraar hebt besproken.
Weet de bestuurder het al, zo niet, dan mag je altijd even bij ons langs.
Om te vragen om dat dan op hoger niveau nog eens uit te leggen. En overigens inderdaad.
Ik stel inderdaad dan ook een vraag.
Dat is niet zo dat ik dan zeg tegen die voorzitter van de
raad van bestuur van de zorgverzekeraar van "ben je helemaal van de pot gerukt"
Nu we toch een beetje grof in de bek zijn. Waarom doe je dat niet? Ik stel gewoon een vraag.
Leg eens uit waarom je deze prachtige innovatie, waarvan iedereen weet dat de kwaliteit beter wordt,
De kosten omlaag gaan,
en het draagt ook nog bij aan en aan de schaarste van personeel.
Want je kunt het met minder mensen doen.
Waarom doe je dat dan niet?
Nou en dan gaan we samen afpellen. En dan meestal komt het dan wel goed.
Oké, dus mensen moet wel een casus hebben.
Moet wel heel veel uitgezocht hebben als je dan ergens vastloopt.
Stel die vraag, stel hem hard op, want dan kun je hulp krijgen.
En hulp is dat een ander jou helpt de vraag te stellen.
Stel je oordeel uit, probeer er eerst achter te komen waarom betrokkene ‘nee’ zegt
in plaats van gelijk denken "foei!"
Of "zie je wel wat is weer: Ik wil wel, maar de ander wil niet"
de Pavlov.
Ik kan ja, dat begrijp ik, een Pavlov, maar toch. Mooi, dank.
Waar gaan de volgende kijkersvraag.
Welke implementatielessen hebben we geleerd tijdens de coronacrisis? Jeetje, nou.
Ik heb er volgens mij in mijn beginpraatje ook al iets over gezegd
Eigenlijk zouden we ons moeten schamen, want we kunnen het.
We kunnen het gewoon!
Professionals, patiënten, bestuurders
van verzekeraars, van ziekenhuizen en zorgkantoren, van gemeentes.
We kunnen gewoon samenwerken, als het nodig is.
Ja, wat de coronacrisis ons dan bracht was een heel helder, scherp,
niet ter discussie staand doel, wat voor iedereen heel helder was en daar moet op geacteerd worden.
Maar dat is waar het hier over hebben natuurlijk ook.
We willen toekomstbestendige zorg. Dat is net zo concreet.
En we kenden de tekorten al op de arbeidsmarkt en we zagen de fantastische praktijkvoorbeelden
die je heel Nederland gunt in plaats van alleen maar op die ene plek.
Denk even aan die SmartGlass.
Ik zou het alle mensen gunnen dat ze niet voor niks naar ziekenhuizen hoeven met
martelingen en te laat komende, de taxi's en noem het allemaal op.
Of als je een eigen auto hebt dat je dan de parkeerkosten kunt voorkomen.
Minder CO2 uitstoot, las ik van de week ook.
Dus eigenlijk het goede nieuws is: het materiaal is aanwezig.
De mensen in de zorg kunnen dit.
Het enige wat we moeten verzinnen is van gaan we nu weer terugvallen in het oude gedrag,
terwijl we weten dat we dit kunnen, zelfs binnen het stelsel.
Dus je mag ook nog allerlei discussies hebben over stelselwijziging
en we kunnen allemaal nog makkelijker maken,
maar zullen we dat gewoon vasthouden met elkaar? Dat is een belangrijke les. We kunnen het dus al.
Nou, ik vind dit een prachtige afsluitende zin.
We kunnen het: ga samenwerken, stel de vragen.
Zorg dat je je huiswerk op orde hebt.
En dan gaan we lerend vooruit.
Kleine stapjes, horen we jou zeggen, Erik.
Dan zijn de fouten die je maakt relatief klein en groot is heel veel klein bij elkaar
heb ik gehoord als het nieuwe normaal.
Heel veel danken voor jou afsluitende woorden en voor de mensen thuis.
Wat ontzettend fijn dat wij twee uur lang samen lerend vooruit zijn gegaan.
En zowel in de talkshow, als bij de workshop hebben jullie heel veel
vragen gesteld en ook kennis gedeeld met elkaar. Al die kennis blijft bewaard.
Op dit platform kunt u de uitzending terugzien.
Er komt ook een online magazine waarin een samenvatting komt van de presentaties.
De mooie woorden van de SG, van dingen uit de chat, misschien nog wel dingen vanuit Twitter,
maar echt een wrap up van implementeren. Het nieuwe leren.
Dat komt allemaal nog tot jullie.
Zometeen om 4 uur, over welgeteld 30 seconden begint het Informatieberaad,
wat voorgezeten wordt door Erik Gerritsen en indien iedereen akkoord gaat met opname
is die opname morgen terug te zien, ook op het platform.
Maar in ieder geval morgen op het platform: alle informatie over vandaag.
U heeft fantastisch meegedaan en fantastisch gedeeld. Goede vragen gesteld.
Dat zijn de stappen om samen verder te komen. Namens Erik Gerritsen, die hier nog bij mij in de studio staat:
Heel veel dank voor de aanwezigheid en graag tot de volgende Meet Up.
Fijne dag!