JESSICA: Ik hou van een beetje reuring in het leven.
Gewoontes vind ik gewoon niet fijn en het roken was ook een gewoonte.
O, een sigaretje.
Ik ben niet zo'n gewoontedier.
GEKLIK VAN EEN CAMERA
Wel begonnen toen ik 16 was, toen heb ik even heel stiekem gerookt...
...maar ook dan weer hele periodes van niet.
En het is weer een beetje begonnen, zeg maar, in de horeca.
We werkten onder een best wel grote druk en toen ben ik gaan roken.
Dat was toen voor mij het rustmomentje.
Het is ook dat je op een gegeven moment denkt van...
...nou, nu ga ik even de keuken uit en dan ga ik even naar buiten, het is heel stom...
...een sigaretje roken.
Ik kan er ook gewoon leuk bij staan...
...dat ik er gewoon bij ging staan, zonder een sigaretje.
Ik had zoiets van: nou, weet je wat, je mag stoppen...
...dat is beter, maar het hoeft niet.
Het moet niet, maar als je jezelf dingen oplegt van...
...ja, ik moet en ik moet en ik moet.
Dat gaat niet werken, dat werkt gewoon niet.
Dus het was gewoon van: nou, oké, dan heb je een foutje gemaakt.
Je hebt toch nog een sigaretje gerookt.
Nou, prima, probeer het morgen dan nog maar een keer.
Nou, dat ging hartstikke goed, eigenlijk.
En toen in de tweede week dacht ik: hm, zwak momentje.
Maar als je gewoon blijft zitten, dan ebt het ook weg.
Ik heb af en toe best wel behoefte eraan, hoor, maar dan ga ik een blokje om lopen.
Dat het toch even je zinnen verzet en even verstand op nul.
Bij het sporten merk ik het sowieso.
Dat begint dan met de kleine dingen...
...dat je conditie gewoon veel beter is...
...en dat je ook niet meer zo loopt te hijgen.
En een vriendin van mij is ook gestopt met roken en dan is het elke keer van...
...oké, volgende week koffie dan, en dan zonder sigaret?
En dat ging heel goed.
Ik ben natuurlijk kokkin, ik proef heel veel en de smaak is veel beter geworden.
Dus nu heb ik zoiets van: nee, hoppekee, je bent gestopt...
...en laat maar lekker gaan, die stomme sigaret en dat is prima, weet je wel?
RUSTIGE MUZIEK DIE WEGEBT