*Muziek speelt*
Welkom.
*Muziek*
Wij zijn vandaag bij elkaar met alle perspectieven
die er toe doen als het gaat over publieke dienstverlening.
Met elkaar gaan wij in gesprek, niet om te kijken wie de waarheid heeft
of wie het het beste weet, maar om met elkaar te zoeken
naar hoe we het samen beter kunnen doen.
Het gesprek wat we vanochtend voeren, dat is echt het gesprek van uzelf.
*Muziek*
Er gaan heel veel dingen goed.
Heel veel mensen hebben met de overheid te maken,
en daar merken ze amper wat van, en dat is positief.
En daar moeten we ook gewoon trots op zijn,
dat die dingen ook goed gaan.
Natuurlijk gaan er dingen verkeerd en dan moet je ook vanuit vertrouwen
en goede bejegening naar mensen toe.
Wat ik zie, is dat naar aanleiding van de toeslagenaffaire
er eigenlijk heel veel aandacht is gekomen voor vertrouwen,
voor verbinding tussen uitvoering en beleid
en ook voor menselijke maat.
En…
…dat was ook hard nodig.
Wat ik wel grappig vind hier, want we hebben het over een soort
verdeling tussen politiek, uitvoering en burger.
Wie voelt zich hier burger?
Ja, dat zijn wij allemaal.
Ik denk dat het belangrijk is dat burgers, uitvoering en politiek
beseffen dat we allemaal burgers zijn en dat we daarmee
de verantwoordelijkheid hebben om elkaar te vinden.
Vandaag is een dag waarin je dat doet en elkaar uitlegt
wat je van elkaar vindt, wat goed gaat, maar ook wat beter kan.
En ik denk dat een dag zoals deze daar een perfecte aangelegenheid voor is.
*Muziek speelt*
Ik vind vertrouwen het goed doen voor onze inwoners.
Het vertrouwen dat inwoners aan ons gegeven
hebben als overheid, dat we dat waarmaken.
Dat betekent dat we leveren, het betekent dat we de dingen samen doen
in gezamenlijkheid, het betekent dat we een gezaghebbend antwoord geven
als een burger ons iets vraagt, of dat nou een dienst is
of een daadwerkelijke vraag, en dat we ze niet van het kastje
naar de muur sturen.
*Muziek*
Wat je ziet is dat als we gewoon als mensen met elkaar in gesprek gaan,
en dat we ons verplaatsen in verschillende perspectieven,
dat we een heel eind komen met concrete afspraken maken
over hoe het beter kan.
Vanochtend hebben we juist gekeken van: tegen welk dilemma loop je nou aan?
Welk politiek dilemma heb je soms?
Welk dilemma heb je in de uitvoering?
En hoe kan je nou met elkaar kijken hoe je, zonder dat je daarvan zegt:
het mijne is belangrijker dan die van jou, dat je met elkaar
dat als uitgangspunt neemt om te zien hoe we dingen samen beter kunnen.
Jullie gaan vooral in deelsessies vanmiddag een aantal onderwerpen
met elkaar doorspreken.
*Muziek speelt*
Wij moeten gelijke gevallen gelijk behandelen.
Alleen wat we te vaak doen, is dat we dan eerst
alle gevallen gelijk maken, en daarna zijn we verplicht
om ze gelijk te behandelen.
Maar misschien zijn die gevallen wel niet altijd gelijk.
Dus hoe maken we dat onderscheid?
Je zou soms bijna vergeten, dat als je als functionaris
ergens binnenstapt, je jezelf als mens meeneemt.
Dus voelen wat je doet, in contact zijn met de mensen waar je het voor doet
en je oprecht inleven dat is altijd de crux.
Graag jullie aandacht voor Albert-Jan vanuit zijn eigen zolderkamer.
Je zal zeggen: de AVG moet aangepast worden,
maar hoe heb je dat probleem opgelost?
Laten we eens kijken of we vanuit deze gedachte
een Dag van de Dienstverlening kunnen uitrollen
waarin we dit gesprek voortzetten.
Niet alleen met elkaar, maar ook met burgers, ook met ondernemers
en zeker ook met de politiek.
Ik vond het een enerverende dag.
Ik vond hem lang maar enerverend maar het was interessant genoeg
om aan het eind van de dag te zeggen: dit was een heel geslaagde dag.
Het was fantastisch.
Dit was de nul-editie en wat mij betreft smaakt het echt naar meer.
Hopelijk ook tot volgend jaar.
*Muziek eindigt*