Hoi, ik ben Olaf Kuijk.
Preventieadviseur bij Stigas.
Stigas is de sectororganisatie binnen de groene en agrarische sector.
In de groene en agrarische sector zien we veel fysiek werk.
En dat kan in de vorm van tillen. Met bijvoorbeeld kisten tillen.
Zware bakken tillen, samen met je collega.
Maar ook het repeterende werk.
En het repeterende werk zien we dan vooral in het sorteren van groenten.
Of het stokken steken, als je in de glastuinbouwsector werkt.
Of als hovenier bij het bestraten bijvoorbeeld. Dan zit je lang op de knieën.
Of het snoeien van de heggen.
De lichamelijke belasting is niet zo slecht voor het lichaam.
Dat hebben we ook gewoon nodig.
En daar wordt het lichaam ook sterker van.
Maar op het moment dat we iets te zwaar doen, bijvoorbeeld met zware kisten tillen,
kan het lichaam het na een tijdje niet meer aan.
En dan kun je klachten krijgen.
Maar bijvoorbeeld ook met repeterend werk.
Op het moment dat ik een handeling heel vaak moet doen.
Bijvoorbeeld stokken steken, in de glastuinbouw.
Op het moment dat je constant stokken erin moet steken.
Ja, het is heel licht werk.
Maar het lichaam is er niet voor gemaakt om dat constant te doen.
Je lichamelijke overbelasting zal je in het begin tijdens het werk misschien merken,
met stijfheid, vermoeidheid of pijn.
Als je dat tijdens het werk gaat merken, en je geeft er geen gehoor aan,
dan zal je het na verloop van tijd waarschijnlijk ook gaan merken in de avond.
En dat je ’s avonds moet herstellen van de werkdag.
En dat kan zich ook door gaan ontwikkelen naar zelfs in het weekend.
Dat je het hele weekend moet herstellen van de werkweek, om die maandag weer te kunnen gaan werken.
En dat resulteert zich toch nog wel in dat op dit moment bijna de helft van het verzuim,
voortkomt uit klachten aan het bewegingsapparaat.
Bijvoorbeeld aan de rug, of aan de schouder, aan de nek of aan de pols.
Werkgevers en werknemers moeten gewoon samen in gesprek gaan over welke risico’s er op het werk zijn.
Zelfs als je licht werk moet uitvoeren, van tillen.
Of hele lichte handelingen moet herhalen, dan zijn er risico’s.
En die moet je gewoon samen gaan bespreken, en inventariseren.
Zodra je dat inzichtelijk hebt gekregen voor jezelf en voor het bedrijf,
kun je de TOP-strategie gaan toepassen.
Bij de TOP-strategie moet je als eerste denken aan de technische maatregelen.
Bijvoorbeeld bij het melken van de koeien een melkrobot gebruiken.
Zodat je dat niet meer handmatig hoeft te doen.
Daarna komen de organisatorische maatregelen.
Bijvoorbeeld taakroulatie.
Zodat je niet de hele dag stokken staat te steken,
maar dat je dat gaat afwisselen met andere handelingen.
Als laatste heb je de persoonlijke maatregelen.
En dat is bijvoorbeeld het gebruik van hulpmiddelen,
waaronder een kniebescherming voor als je een keer laag bij de grond moet werken.
Eigenlijk is het belangrijkste dat jullie altijd gewoon blijven communiceren op het werk.
Als werkgever kun je soms niet alle risico’s in beeld hebben, of zien.
Zelfs op het moment dat je iets heel lichts moet tillen kun je als werkgever denken: ah, dat valt toch wel mee.
Maar dat je als werknemer misschien wel de gevolgen daarvan merkt.
Dus wees als werknemer ook bereid om dat aan te geven.
En durf die stap te maken naar je werkgever,
zodat jullie gewoon open communicatie houden over de werkzaamheden die jij moet uitvoeren.