[Muziek.]
Hallo, wij zijn Suzanne en Marko.
Wij zijn juristen van de afdeling PGB van de Sociale Verzekeringsbank, de SVB.
In onze podcast leggen wij moeilijke juridische onderwerpen uit in duidelijke taal.
Zeg, Marko, waar gaat het eigenlijk over?
Nou, ik wilde het eigenlijk graag met je hebben over vakantie.
Vakantie? Ja maar Marko, je kan niet op vakantie, hoor.
Ik heb je de hele zomer nodig om samen podcast te maken voor budgethouders.
Oh, ja, nee, oké, maak je daar geen zorgen over.
Oké, gelukkig. -Dat gaan we ook doen.
[Mhm.] -Ik sta helemaal tot je beschikking.
En ik ben trouwens al op vakantie geweest.
Naar Spanje, naar Sevilla. -Wat leuk.
Ja.
Nee, maar waar ik het over wilde hebben is dat zorgverleners ook wel eens vakantie hebben.
Of moeten krijgen.
Oh, op die manier.
Ja, want, uh, ik zeg wel
'vakantie moeten krijgen', maar dat- dat klopt toch ook?
Dat een werknemer recht heeft op vakantie volgens de wet.
Ja, dat klopt.
Het recht op vakantie staat in de wet.
Ja, want stel, ik ben budgethouder. -[Mhm.]
Hoeveel vakantiedagen moet ik mijn zorgverlener dan geven per jaar?
Daar kom ik weer. Dat hangt er vanaf, Marko. [Marko lacht.]
Want, hebben jij en zorgenverlener een arbeidsovereenkomst?
Ja. -Oké, nou, bij een arbeidsovereenkomst
heb je als werknemer, dus als zorgenverlener,
volgens de wet per jaar recht op viermaal het aantal arbeidsuren per week.
Viermaal het aantal arbeidsuren per week.
Dat klinkt, uh, lastig, dan moet ik gaan zitten rekenen.
Ja, nou ja, goed, je kan het ook makkelijker zeggen,
want het komt neer op vier weken vakantie per jaar.
Oh ja, ja.
Dus, uh, ik moet mijn zorgenverlener van de wet vier weken vakantie geven per jaar?
Ja.
Althans, je moet je zorgenverlener in de gelegenheid stellen
om hem vier weken per jaar vakantie op te laten nemen.
En- maar je hoeft dus geen vakantie op te nemen als werknemer?
Ja, nou ja, daar is vakantie natuurlijk wel voor bedoeld, hè,
ook om het op te nemen.
Het is ook ter bescherming van de werknemer.
En daar hebben we het in een andere podcast ook al even
kort over gehad, over die bescherming van de werknemer.
Dus dat er verschillende regels zijn bedacht, door de wetgever,
om de werknemer te beschermen.
Ja, en het recht op vakantie is dan één van
die regels die een werknemer beschermen.
[Mhm.]
Het lijkt me ook heel zwaar om het hele jaar door te moeten werken.
Ik wil ook wel eens, uh, recupereren.
Marko! Wat hadden we nou afgesproken?
Je gaat toch geen dure woorden gebruiken in deze podcast?
We gebruiken duidelijke taal.
Oké. -Ja, sorry voor mijn strengheid.
Maar je hebt wel gelijk, want vakantie is bedoeld om te herstellen,
of anders gezegd, bij te komen van het werk.
Het is natuurlijk ook, ja, verstandig en gezond ook om af en toe
afstand te nemen van je werk en werkzaamheden. -[Mhm.]
En dat is ook de reden dat die vakantiedagen,
waar je volgens de wet recht op hebt,
op een gegeven moment komen te vervallen.
Dus om ervoor te zorgen dat een werknemer ze ook echt gaat opnemen.
Ja. -En dat staat ook in de wet, wanneer dat dan is.
Ja, wanneer hij dus kan, uh, recupereren.
Marko. -Sorry.
Bij te komen, wanneer hij bij kan komen. -Ja.
Precies.
Maar mag ik, ik heb even, ik zit aan iets te denken,
mag ik als werkgever, als het mij in een bepaalde periode niet uitkomt,
uh, weigeren om mijn werknemer vakantie te geven?
Dus stel, uh, ik ben budgethouder en mijn zorgverlener
wil vier weken naar Spanje in de maand mei. -[Mhm.]
Maar mijn zorgbehoefte is in mei hoger dan in de maand september.
Dus ik heb liever dat mijn zorgverlenen in september op vakantie gaat.
Kan ik dan zeggen dat mijn zorgverlener niet in mei op vakantie mag?
Nou ja, als er echt gewichtige redenen zijn,
dat is weer zo'n juridische term, -Ja.
dan zou je het als werkgever wel kunnen weigeren.
Maar gewichtige redenen zijn wel echt heel zwaar,
[Mhm.] Ja. -de naam zegt het ook al.
Uh, dus je moet wel echt met iets heel bijzonders komen,
uh, ja, om te kunnen zeggen 'je mag niet in mei op vakantie'.
Het is ook altijd beter om in goed overleg met elkaar, uh,
te plannen en vooraf af te spreken,
Ja. -uh, wanneer de zorgverlener op vakantie gaat.
Ja, ja. -Ja.
En, uh, nu zit ik te denken aan de overeenkomst van opdracht.
[Mhm.]
Je had het net over een arbeidsovereenkomst,
dan staat het in de wet het recht op vakantie.
Is dat bij een overeenkomst van opdracht ook zo?
Zijn daar ook wettelijke vakantiedagen opgenomen in de wet?
Nee, voor een, uh, overeenkomst van opdracht is er wettelijk niets geregeld over vakantie.
Oh.
Maar ja, ook met zo'n overeenkomst is het natuurlijk
goed om met elkaar te spreken en af te stemmen wanneer de zorgverlener vrij heeft.
Ja. -Ja.
Dus als ik jou goed begrijp, is het, uh, de bedoeling van vakantie-
van het recht op vakantie in de wet, dat je even rust neemt,
of afstand neemt van je werk. -[Mhm.]
Hoe is vakantie eigenlijk ontstaan in de wet?
Nou, dat is best wel lastig, uh, terug te vinden
hoe het precies is ontstaan.
Maar in ieder geval zijn er al hele oude wetten waar al iets, uh, stond over vakantie.
Oh ja?
Uh, er was bijvoorbeeld een wet uit 1907, de wet op de arbeidsovereenkomst.
Daar stond al iets over in.
En, uh, vanaf 1927 is de wet op de CAO gekomen,
dus toen, uh, ontstonden de eerste collectieve arbeidsovereenkomsten
door de inzet van de vakbonden van vroeger.
Oh ja.
Dus vanaf die tijd zag je dus al een tendens, uh,
in de ontwikkeling van bescherming van werknemers.
En dan maak ik even een sprongetje in de tijd.
Sinds, uh, halverwege die jaren een 90 van de vorige eeuw
en ook vanaf het jaar 2000
is die ontwikkeling eigenlijk alleen maar toegenomen.
Dus steeds meer bescherming van de werknemer.
Ja.
En, uh, ja, hoewel het- het wetsartikel over vakantie al bestond,
is er zo rond 2000 echt wel een hele belangrijke wijziging, uh, gekomen.
[Mhm?]
Want voor 2000, uh, gold dat de werkgever de vakantie vaststelt na overleg met de werknemer.
Dus, uh, in het voorbeeld wat jij net gaf, van... -Ja.
jouw zorgbehoefte in mei, -Ja.
uh, voor het jaar 2000 kon je inderdaad tegen je werknemer zeggen
uh, 'ik wil dat je in september vrij neemt want in mei is mijn zorgbehoefte hoger'.
Ja. -Maar na die tijd,
dus na 2000. is er een wijziging gekomen, uh, in dat artikel.
En nu geldt als hoofdregel
dat de werkgever de vakantie vaststelt overeenkomstig de wens van de werknemer.
Dus zoals de werknemer het wil.
Ja, tenzij daar gewichtige redenen voor zijn die zich daartegen verzetten.
Ja. -Dus dat is een hele belangrijke wijziging geweest
want dat is eigenlijk een omkering. -Ja.
Dus feitelijk, uh, zegt die werknemer tegen de baas, of tegen de werkgever,
Ja. -'ik wil dan en dan op vakantie'
Ja. -en dan moet jij als werkgever
echt met hele zware redenen komen om te zeggen dat dat niet kan.
Op dat moment. Ja. -Op dat moment,
Ja. -inderdaad. Ja.
Oké, dat is inderdaad een, uh, een belangrijke wijziging dan.
Ja.
Vakantie noem je ook wel verlof, toch?
Het is een soort verlof?
[Mhm.] Ja. -Uh, zijn er nog andere situaties waarvoor je
als werkgever verlof moet geven?
Ja, nou ja, die zijn er zeker.
En, uh, nou ja, wat ik net ook al zei, hè, er is natuurlijk
zo'n hele tendens, uh, sinds, uh, het jaar 2000, om de werknemer steeds meer te beschermen.
Ja.
Uh, nou ja, denk bijvoorbeeld ook aan zwangerschapsverlof en bevallingsverlof.
Oh ja. -Maar er zijn nog veel meer, uh, verlofsoorten en, uh,
ja, die leggen we dan uit in een andere podcast.
Oké. -Ja.
Uh, dank je wel, Suzanne, voor deze duidelijke uitleg.
Nou graag gedaan, Marko. En tot de volgende.
[Muziek.]