Ik ben Mirjam Jebbink en ik werk als zaakbegeleider in de provincie Overijssel,
namens het ministerie van Landbouw.
En ik heb me daarvoor aangemeld afgelopen zomer...
... omdat ik zie dat het heel belangrijk is dat je echt persoonlijk in gesprek gaat met boeren.
En als mediator weet ik dat communicatie het begin van alles is...
... als je met elkaar tot oplossingen wilt komen.
Ik kom van alles tegen.
Eigenlijk van de zakelijke ondernemer die al precies weet wat hij wil en gewoon nog wat vragen heeft,
tot de ondernemer, eigenlijk de boer, die een familiebedrijf heeft...
en nog helemaal aan het begin staat van nadenken over z'n eigen toekomst en wat hij daarmee wil.
Het belangrijkste eigenlijk wat op tafel komt, is de onzekerheid die boeren hebben...
... en de vragen die zij hebben over de regelingen, maar ook over hoe ga ik die toekomst vormgeven ...
...en wat betekent het voor mij voor later?
Wat kan ik en wat kan ik niet?
Als zaakbegeleider bied ik een luisterend oor aan de ondernemer,
denk ik met hem mee en kijk ik naar mogelijkheden die hij heeft voor zijn toekomst.
Ik zie mezelf meer als sparringspartner dan als adviseur
en ik probeer eigenlijk echt naast de ondernemer te staan om te helpen.
Eigenlijk het beeld scherp te krijgen voor zijn toekomst.
En daarmee halen we ook vragen op die we terug brengen naar Den Haag.
Zeker als het om dingen gaat die niet helemaal duidelijk zijn om te kijken
of we daar voor die specifieke situatie ook oplossingen kunnen bedenken.
Zaakbegeleiders hebben brede agrarische kennis,
komen uit de regio en weten de weg naar de overheidsorganisaties
die van belang zijn om de ondernemer verder te kunnen helpen.
En daarom kunnen wij de rol van oliemannetje tussen de verschillende partijen vervullen.
Ondernemers lopen tegen verschillende problemen aan bij het maken van hun keuze.
En dat is vooral de afweging die ze moeten maken, gaan ze door of stoppen ze?
En er zijn natuulijk verschillende regelingen vanuit de aanpak piekbelasting beschikbaar of komen beschikbaar.
En het is natuurlijk vooral aan de ondernemer zelf om te kijken...
wil ik doorgaan en hoe kan ik dat dan doen?
Of ga ik stoppen,
en hoe kunnen regelingen mij daarbij helpen?
Sommige boeren ervaren het etiket piekbelaster wel echt als een stempel.
Het geeft ze het gevoel dat ze eigenlijk moeten stoppen...
... en dat is niet zo.
Het is een vrijwillige keuze om te stoppen en de regelingen bieden daar mogelijkheden voor.
Maar je bent zeker niet verplicht.
Het is aan jou als ondernemer zelf om te beslissen wat je doet.
Ik begrijp heel goed dat het voor veel ondernemers helemaal niet vrijwillig voelt
Je merkt wel natuurlijk dat door de locatie waar ze zitten ze ook wel de zorg hebben dat dat straks een belemmering gaat vormen...
voor hun bedrijfsvoering als ze door willen gaan.
De aanpak piekbelasting en de regelingen zijn niet voor alle ondernemers even duidelijk...
en daar kunnen wij als zaakbegeleider natuurlijk heel goed een rol vervullen...
... door met hen samen te kijken hoe de regelingen voor hun situatie uitpakken.
En we kunnen hen ook verbinden aan de juiste personen, die ze nodig hebben om hun eigen toekomst vorm te kunnen geven.
Ik vind het eigenlijk wel belangrijk om nog te zeggen...
... dat voor veel ondernemers, als er beschikkingen komen, er een drukke tijd aanbreekt.
Dan moeten ze heel veel regelen en organiseren voor de beëindiging van hun bedrijf,
maar ook voor het vormgeven van hun eigen toekomst.
En ook voor de ondernemers die nog geen aanvraag voor een zaakbegeleider hebben gedaan,
staat dat nog steeds open.
Dus dat vind ik wel belangrijk om te zeggen.