MARCO VAN BEURS: Je hebt flink geïnvesteerd in een technische innovatie
en je wil mogelijk octrooi aanvragen.
Hoe bepaal je nu in welke landen je octrooi gaat aanvragen?
Dat is zowel een financiële als een strategische vraag.
Ten eerste de financiële overwegingen.
Een octrooi kost in ieder land geld.
Dat geld wil je weer terugverdienen met verkopen in zo'n land.
Een andere mogelijkheid in plaats van het zelf te verkopen, is een licentie verlenen.
Een strategische overweging is
om alleen in landen waar je concurrenten een productie hebben, octrooi aan te vragen.
Als voorbeeld de auto-industrie.
Auto's worden in heel Europa verkocht,
maar in een aantal belangrijke landen geproduceerd.
Deze belangrijke landen zijn bijvoorbeeld Duitsland, Engeland, Frankrijk, Italië.
Het is dan voldoende om alleen in deze landen octrooi aan te vragen.
In plaats van de landen te kiezen, zijn er ook andere routes mogelijk.
Er is een Europese route, waarbij je de Europese procedure volgt,
of een wereldwijde route via de PCT-procedure.
Waarom zou je nou die EP-procedure kiezen?
Als je in meerdere landen in Europa octrooi wil hebben,
dan kan de Europese centrale procedure voordeliger zijn.
Het omslagpunt in kosten ligt bij vier tot zes landen.
Bij deze centrale procedure heb je één procedure tot verlening
in plaats van de verschillende procedures in de landen.
Dat scheelt zowel in kosten voor de procedure
als in de hoeveelheid werk die je eraan hebt.
Aan de andere kant kan je ook de PCT-procedure kiezen.
Maar wat zijn hier dan de voordelen van?
De PCT-procedure is net als de EP-procedure een centrale aanvraag.
Dat scheelt je zowel in kosten als in tijd.
Een ander voordeel van de PCT-procedure is
dat je de keuze van de landen tot het einde van de procedure kan uitstellen.
Dat is handig als je de markt nog niet zo goed kent.