De voornaamste vruchten van een echte vrijheid bestaan daarin...
dat de hoogste waardigheden voor de deugd openstaan...
en dat nooit de voorkeur wordt gegeven aan rijkdom, geslacht...
kwaliteiten van voorouders of andere bijwerpselen van het fortuin.
Vanuit de grondbeginselen...
van dit Hof.
Ontdoe ik deze woorden...
van het stof.
De kunstcommissie van het Binnenhof, benaderde ons om een kunstopdracht te maken voor de Parade.
Dat is in het kader van de renovatie van het Binnenhof.
Deze maal is het voor de gebruikers van het Ministerie van Algemene Zaken.
Mooi die blaadjes, hè.
Die komen zo mooi in beeld.
Persijn. -Hé Guido.
En dan is Margit er ook. Hoi.
Wat we eigenlijk doen is dat we heel veel foto's maken...
We stoppen al die foto's in onze computer en daarmee maken we een 3D model en dan hoeven we niet te filmen.
Dan hebben we eigenlijk gewoon die hele 3D wereld die importeren we in onze computer...
en dat wordt het decor waarin we alles gaan laten plaatsvinden.
We zijn ontzettend benieuwd hoe jullie die verbinding maken tussen die dieren en de omgeving...
waardoor dit echt een Hof mag heten. -Ja, het wordt echt een Hof.
We hebben Persijn Broersen en Margit Lukács gekozen...
omdat zij op een heel spannende manier, denken wij...
tot uiting kunnen brengen hoe je met natuur en historie om kunt gaan.
Ze hebben vaker films gemaakt waarin ze spelen met vroeger en nu en met de realiteit en verbeelding.
Dan komen we hier aanvliegen vanaf daar, hoog uit de hemel vliegen we hier...
dan landen we hier met de camera en dan zie je hier de groepjes leeuwen overal liggen.
Het Binnenhof is nog een beetje een Savanne achtige natuur.
Op een gegeven moment wordt het meer zoals de tuin van Prins Maurits en dan gaat alles groeien.
Dan komen er bomen te groeien.
Op een gegeven moment komt zelfs een walvis tevoorschijn. -Heel spannend.
Een beetje spanning rond het Binnenhof mag wel hè. -Ja, volgens mij is het een hele spannende plaats.
Moet je kijken wat er ook allemaal gebeurt nu.
Film brengt altijd spanning met zich mee, dus wij zien ook uit naar waar Persijn en Margit mee komen...
maar het past ook wel bij deze plek.
Hier worden veel keuzes gemaakt. Lastige afwegingen zijn hier aan de orde, dilemma's...
dit is wel een plek van spanning. Breng dat ook maar in verbeelding tot uiting.
We maken een film, maar dat wordt een verhaal wat zich gaat plaatsvinden op het Binnenhof...
en dat Binnenhof gaan gebruiken als decor.
Het worden eigenlijk de coulissen en daarin vindt een soort toneelstuk...
maar eigenlijk is het een opera, vindt daar plaats...
waarin geen mensen de hoofdrol zingen, maar leeuwen.
Vrij in het begin kwamen we erachter dat tijdens de opgravingen...
eigenlijk tijdens de renovatie, want ze zijn alles aan het opgraven de archeologen van Den Haag...
en ze vonden toen leeuwenbotten uit de 14e eeuw.
Dat leeuwenbotje was voor ons echt heel belangrijk. Het belangrijkste aanknopingspunt voor de film die we maken.
De leeuw was natuurlijk altijd een symbool van macht en werd als relatiegeschenk gegeven...
om bepaalde machtsrelaties te verstevigen, bestendigen.
Dit is hoe zo'n leeuw er dan in een rudimentaire vorm uitziet.
en eigenlijk zie je de botten van de leeuw in dit geval zijn ze dus volkomen digitaal.
Dus dat zijn die lijntjes die je hier zo ziet, dat zijn de botten van de digitale leeuw...
en die kunnen we bewegen op die manier zoals we willen.
We kunnen zijn mond open en dicht doen daarmee kunnen we hem laten zingen...
en op die manier zijn wij eigenlijk de machthebbers van die leeuw.
Je ziet heel duidelijk dat het echt een constructie is.
Je ziet alle randen, zie je. Je ziet dat het eigenlijk gewoon decorstukken zijn...
maar je hebt iets meer zicht dan normaal gesproken in het theater waardoor je ook de zijkant van alle decorstukken ziet...
en waardoor je kan zien dat het eigenlijk een constructie is.
Kijk, dat vind ik zo mooi.
Dat die dingen heel plat zijn. Je ziet dat het alleen maar de oppervlakte is.
Wat hier beweegt is de leeuw. Niet een andere beweging.
Heeft hij echt al best wel snel uitdrukkingen.
Maar hij heeft ook nog zijn tong natuurlijk die erin zit. -Ja.
Wat er gebeurt eigenlijk met de zang is dit, is dat je dus hier zo...
dus hij gaat zingen en dan heb je allemaal verschillende elementen die ik ga bewegen.
Wat ik wel ga doen is nog, dat ik die ogen verder ga aanzetten...
want eigenlijk heb ik nu, vind ik nog steeds te leeuwachtige gebaren...
en ik wil eigenlijk dat hij nog veel meer teruggaat naar een soort van menselijke gebaren...
dus dan ga ik die nog verder overdrijven.
Dan kunnen we ook best een beetje kijken naar Michael hoe hij beweegt...
want hij heeft enorme expressie en mimiek.
Ver weg van alle strijd.
De leeuw die wordt gezongen door Michael Wilmering.
De leeuw speelt de hoofdrol en de leeuw staat op zekere hoogte voor de democratie...
voor onszelf of voor elk individu.
Nou, dan gaan we natuurlijk jou lipsyncen hier zo.
Dus dan heb je het gevoel dat jij de leeuw bent. -Ja.
En hij heeft nog geen manen hier, maar die komen er dan.
We gebruiken het verhaal van het verlossingsvisioen van Faust.
De Faust van Goethe is dat...
en dat gaat eigenlijk over, hoever ga je om je eigen idealen, om je eigen dromen...
om die waarheid te laten worden.
Hoever ben je bereid daarin te gaan en ten koste van wat of van wie?
Hier komen dan de raven, dat wordt ook heel mooi. -Oh ja.
De raven zijn eigenlijk de kinderen in het verhaal.
Ze kunnen in de toekomst kijken. Ze komen ook uit de toekomst. Ze zijn de toekomst.
Ze zijn de toekomst. -Oh wow.
Jij zit daar dus echt tussenin. Jij bent de leeuw, de democratie, het moment van nu.
Dan heb je de walvis die de fundamenten is...
en de raven die de toekomst zijn.
Onder het Binnenhof is de walvis. De walvis staat voor het fundament.
Die vertelt ook de woorden van Johan de Witt. Het fundament onder onze democratie.
Hé Persijn, dit is zo te gek. Echt hartstikke mooi.
Toen we aan het rondzoeken waren, naar informatie over de geschiedenis van het Binnenhof...
stuitten we op deze tekst van raadspensionaris De Witt. Dat komt al uit 1650.
Ik vond die tekst van hem bijna ontroerend zo scherp op de snede in die tijd al...
hoezeer die streed voor vrijheid en gelijkheid en echte democratie.
Wat is vrijheid en wat is vrijheid als er geen gelijkheid is?
Als er geen gelijkheid is voor iedereen.
Wat ik ook vooral heel erg mooi vond is dat...
een ware republiek liet zich niet door de grillen van een enkel individu leiden...
maar is gegrondvest op de fundamenten van onsterfelijke vergaderingen en colleges.
Dat willen we graag horen natuurlijk in... -Ja, waarom?
De democratie waarin we leven, dus dat je niet...
dat je echt dient het algemeen belang en niet aan je eigen belangen de voorkeur geeft.
Onsterfelijke vergaderingen...
vormen het fundament.
De walvis wordt gezongen door Carina Vinke.
Onsterfelijke instellingen...
zijn werkelijk competent.
We zijn een samenwerking gaan zoeken met Bram Kortekaas, dat is een fantastische componist.
Met hem samen hebben we een helemaal hernieuwd libretto geschreven.
Op basis van die teksten van Faust en die teksten van Johan de Witt.
Een beetje te kort.
Dus het moet eigenlijk heel elegant alsof het niet een enorme sprong is...
maar gewoon een heel klein gebaartje.
Wat is het? 32.
Dames en heren en jongens en meisjes. Welkom in The King’s Ballroom.
Wij zijn hier voor een bijzonder moment...
en dat is dat wij aan de vooravond...
van de première van het Hof van de Leeuw zijn.
Dit is de derde Kunstparade...
en de reden dat we voor een parade hebben gekozen is om in beweging met elkaar...
de kunst inzetten om de verandering aan het Binnenhof mee te kunnen maken en te zien.
Het Binnenhof is al acht eeuwen lang vrijwel ononderbroken...
de bestuurszetel van een gebied dat ertoe deed in Europa en zelfs in de wereld.
Daarom is het creatieve ontwerp van de kunstenaars met de wisselwerking tussen leeuw en walvis...
een even fraaie als treffende verbeelding van de plaats en rol van het Binnenhof door de eeuwen heen.
Ik zou zeggen gaat dat zien en gaat dat horen.
Dank voor uw aandacht.
Binnenkort, onder een sluier van goud.
Van azuurblauw en licht...
oneindig groot, zo groot.
Zal de hemel je omarmen...
zal de tijd verstommen.
Zal de hemel je omarmen...
zal de tijd verstommen.
Mijn ziel lijkt gespleten.
Van jouw blik bezeten.
Wie ben jij?
Die mij zo uiteen lijkt te reten.
Ik ben het, die jou bedient op jouw wenken.
Die je godweetwat alles.
Zomaar kan schenken.
Die alles, echt alles wat jij kan verzinnen...
kan doen ontspringen, ontginnen, beginnen.
Kunstenaars die moeten kunnen dromen, die kunnen utopieën of dystopieën schetsen...
en dat is niet zozeer om te voorspellen, maar meer om ons na te laten denken...
om ons alternatieven te laten zien.
Voor politici, die hebben een andere functie dan kunstenaars natuurlijk...
en politici moeten zich toch altijd houden aan een objectieve, wetenschap of realiteitszin.
Hoe kan je macht en welvaart met moraal verenigen?
Dat dilemma is van alle bestuurders, van alle tijdperken.
Om dat dilemma te verbeelden, dan heb je echt die verhalen...
die mythologieën die zijn er niet voor niks...
en ik denk dat die op een manier de werkelijkheid kunnen uitvergroten...
zodat je verbeelding zelf in je hoofd aan het werk gaat.
Dan wordt ware vrijheid bereikt.