Een Future Studio proces maakt het mogelijk om ver in de toekomst te kijken
niet alleen om mooie visies te creëren
maar ook om de uitdagingen van de regio te weerspiegelen.
Dat is een complex en multidisciplinair proces
met veel verschillende deelnemers
gericht op de hoofdvraag
Hoe gaan we de komende jaren samenwerken
om te komen tot een geïntegreerde, bloeiende en veerkrachtige grensoverschrijdende regio
in 2100?
In 2100 verwacht ik dat we een veel sterker gevoel van eenheid in Europa zullen hebben
en dat een grensregio niet langer verdeeld zal zijn.
Dat de grens niet meer als grens functioneert, maar als een zone die wemelt van diversiteit.
Aan beide kanten van de grenzen, hebben we verschillende ontwikkelingen
verschillende snelheden van ontwikkeling en randvoorwaarden.
Ze samenbrengen is natuurlijk een bijzondere uitdaging.
Vooral als de leefruimte hier in de regio
er een is die verbonden is.
Het proces dat we hier vandaag samen in deze Futur Studio vandaag
ging over twee landen en de grens tussen hen.
Maar in de Euregio Maas-Rijn zijn er
drie grenzen aan drie landen
en we werken met vijf partnerregio's.
Een dergelijk proces is daar ook heel zinvol.
En wie weet kan het project uitgebreid om dat op te nemen.
De ontwerpstudio's in opdracht
MUST uit Duitsland en het Fischbach Collectief uit Nederland
het proces voeden met creatieve input
gebaseerd op onderzoek binnen de regio.
Ze co-creëren toekomstige verhalen
scenario's en persona's
om de toekomst te verbeelden.
Mijn visie op 2100
komt aardig overeen met de karakters
die we hebben uitgevonden voor deze Future Studio
die Yona en Eva zijn.
Hun wereld, denk ik
is een wereld waar
deze samenwerking tussen
mensen en plaatsen, mensen en landschappen, niet-mensen en mensen
is iets heel normaals.
Hoe we ons verhouden tot de wereld
is veel anders dan nu.
Het is veel meer in verbinding met elkaar.
De manier waarop mensen samenleven
en met elkaar omgaan in de grensregio zal daarom in de nabije toekomst veranderen.
In het bijzonder het veranderen van onze relatie met water
bodem, landschap en natuurlijke hulpbronnen.
Planners verwachten dat het gebruik van hulpbronnen
verantwoordelijker zal worden georganiseerd dan nu het geval is.
bijvoorbeeld in de vorm van circulaire economie.
Dan leven we in een samenleving en maar ook in een natuur die echt één met elkaar zijn geworden
waarin sociale en ecologische verbanden in elkaar overlopen.
En dat betekent dat zowel productie en consumptie
van lineaire naar circulaire processen.
En dat het sociaal-ecologische evenwicht dat we al minstens een eeuw kwijt zijn
hebben we nu eindelijk terug in 2100.
Tegenwoordig denken we dat er drie soorten materialen zijn
die we in de regio kunnen gebruiken.
De eerste is de gebouwde stad
omdat de steden veel materialen bevatten
die hergebruikt kunnen worden in de gebouwen,in de straten enz.
De tweede zijn de bossen
omdat bossen
op meerdere manieren kunnen bijdragen aan de aanpassing aan het klimaat.
En de derde is technologische verspilling.
Tegenwoordig exporteren we veel veel van ons technologisch afval
buiten Europa
maar we kunnen het ook hier
en alle zeldzame materialen erin hergebruiken.
Ik hoop natuurlijk dat als
de samenwerking goed blijft werken en steeds beter wordt
dat over 100 jaar
we hier een regio zullen hebben waar de grens geen rol meer speelt.
Waar mensen aan beide kanten van de grens kunnen wonen
kunnen werken, kunnen recreëren
en dus ook kunnen genieten van zo'n groot gebied
met al zijn kwaliteiten.
Onze regio Rijn-Maas in sociaal-ecologisch evenwicht
een doel dat het waard is om samen voor te werken.
De eerste stappen op weg naar 2100 zijn gezet.
Nu is het tijd om door te gaan, en onze samenwerking te verdiepen.
Voor een toekomst die het waard is om te leven.
Als het ons lukt om samen na te denken over hulpbronnen samen in de Euregio
en ze samen gebruiken, zal dat een enorme vooruitgang zijn.
En de workshop richtte zich precies deze focus
en dat is absoluut waardevol
voor onze samenwerking en ons leven hier in de grensregio.