Het is begonnen met samen te discussiëren van:
wat is het om oud te worden en wat is je laatste thuis?
Wat is dat? Wat willen we dat dat is?
WVO Zorg is met Woonzorgcentrum Scheldehof...
genomineerd voor een belangrijke prijs, de Gouden Piramide 2018.
Deze tweejaarlijkse Rijksprijs...
wordt uitgereikt aan de meest inspirerende opdrachtgever...
op het gebied van architectuur en gebiedsontwikkeling.
Er waren dit jaar ruim 70 inzendingen.
Een vakjury onder leiding van rijksbouwmeester Floris Alkemade...
boog zich grondig over alle projecten.
Dat het echt voor die omgeving iets betekent.
Hoe landt het? Raakt het?
Ze nomineerden vijf opdrachtgevers.
Ik denk dat het oordeel wel duidelijk is.
Dit zijn de overige nominaties.
Familie Schutte met Landgoed Valkenberg in Agelo.
Nederlandse Provincie der Paters Jezuïeten...
met Kloostertuin Brakkenstein in Nijmegen.
Gemeente Sittard-Geleen,
Zuyd Hogeschool en Jonge Projectontwikkeling met Ligne in Sittard.
Lemniskade Projecten met PATCH22 in Amsterdam.
Vandaag reist de jury naar Vlissingen,
naar het Scheldekwartier.
Ooit werkten hier duizenden vaklieden en gleden er grote schepen van de helling.
Eind jaren '70 verstomden de klanken van deze werf.
Jarenlang stond het industrieel erfgoed weg te rotten.
Maar nu beleeft de zware plaatwerkerij van weleer...
haar tweede jeugd als woonzorgcentrum.
We stonden voor een opgave om twee verpleeghuizen,
woonzorgcentra, te herhuisvesten.
Dat waren oude gebouwen van tientallen jaren oud.
We hadden een overleg met de gemeente Vlissingen om een goede plek te zoeken.
Al heel snel kwam het terrein van de oude Scheldewerf aan de orde.
Een groot braakliggend industrieel complex.
Dus ons eerste voorstel was eigenlijk ook van:
als jullie die hal afbreken dan gaan wij er wel iets nieuws in zetten.
Toen kwam dus het verhaal van:
maar het is toch wel een gevoel van Vlissingen om deze gebouwen te behouden.
Toen heeft de architectuur er studies aan gewijd en gekeken van is dat te doen?
We hebben uiteindelijk een mooie subsidiestimulering...
gekregen van de provincie Zeeland van enkele miljoenen euro’s.
Er is steun verworven binnen de achterban.
Toen hebben we gezegd: laten we het maar doen.
Toen kwamen we in een enorme hal.
Die hal is eigenlijk grotendeels uit de kleren gehaald.
Op een gegeven moment stonden er nog die stalen palen met een dak erop.
Toen is langzamerhand het gebouw weer opgebouwd.
Het is eigenlijk een nieuwbouwgebouw in het oude gebouw gezet.
Het oude gebouw is voor een deel gerestaureerd en vernieuwd.
Voor dit ontwerp tekenden Dorte Kristensen en Thijs Klinkhamer,
waarbij ze de historische waarde niet uit het oog verloren.
Dat je die oude staalconstructie hebt,
die brug en de dakconstructie.
Dat is natuurlijk uiteindelijk wel het cadeau hier.
Je ziet hier nog een stuk van de brug,
die er ooit in gehangen heeft,
toen de grote staalplaten heen en weer gebracht werden.
Dat we dat hebben kunnen mengen met de functie van wonen.
We hebben die hele grote ruimte.
We hebben daar een aantal elementen ingezet...
en dan ook weer meubels ertussen gezet om plekken te maken.
Om toch geborgenheid in die hele grote ruimte te maken.
Dit is klein eigenlijk waar je de hele dag kunt dwalen.
We zijn allereerst een zorginstelling voor verpleeghuiszorg en thuiszorg.
Dat moeten we goed doen.
Dat proberen we ook iedere dag goed te doen.
Maar ik zeg altijd: je wordt niet blij van verzorgd worden.
Iedereen wil nog een beetje leven.
Leuke dingen doen.
Dat kan op zo’n accommodatie als deze heel goed...
want die hele benedenverdieping is eigenlijk vrij.
Zodat er activiteiten kunnen plaatsvinden.
Waar mensen kunnen eten.
Er is een samenwerking met de bioscoop.
We hebben een atelier voor creatieve activiteiten.
Ook voor mensen buiten.
Zo haal je op een gegeven moment het leven naar binnen.
Overal waar je ook bent in het gebouw,
blijf je het oude gebouw voelen.
Niet van het getut dat alles geschilderd is,
maar het staat gewoon in de ruwe staal zoals we het vonden.
Op een gegeven moment werd het een overweging want er pakte ook geen verf op dit staal.
Dus dat zou inhouden dat er een drielaags proces gemaakt zou moeten worden,
zouden twee man een jaar lang aan het schilderen zijn.
Doen we niet.
Maar wel eikenhouten panelen.
Een van de laatste dingen wat verdwijnt als je aan het dementeren bent,
dat is het tast.
Dus gewoon het belang van dat je...
verschillende oppervlaktes voelt als je ergens rondloopt.
Dat is leer, hout, plastic en steen.
Dat is van belang.
De zorgappartementen liggen aan een brede gang,
waardoor er ruimte is voor bijzondere invulling.
Het is een menging van meubels, kunst en dingen wat mensen zelf maken.
Wat je merkt hier nog, het is nog tamelijk leeg.
Dat is heel bewust omdat als je in één keer interieur neerzet,
dan heeft het ook die doorleefdheid.
We willen juist op zoek naar die authenticiteit.
Dat je gewoon kan merken, hier wordt geleefd.
Direct naast de gerenoveerde plaatwerkerij is nieuwbouw gekomen.
We staan hier in de tuin van de woningen waar demente ouderen wonen.
Het is een besloten omgeving.
Er zijn zes woningen van acht mensen.
Dat betekent dus dat hier 48 mensen wonen die dementerend zijn.
Voor de dementerende mensen hebben we een eigen tuin en terras wat besloten is.
Met een leuk uitzicht.
Waar mensen kunnen zitten en een hapje eten of drinken.
Het is begonnen met Jan en wij...
om samen te discussiëren van wat is het om oud te worden en wat is je laatste thuis?
Wat willen we dat dat is?
Dat dit geen hotel is maar het is een thuis.
Wat was het oordeel van de jury?
We hebben in Nederland een grote zorgvraag.
Dat heeft te maken met de vergrijzing en de economische modellen.
We zien dat veel zorginstellingen daar echt mee worstelen.
In Vlissingen hebben we een voorbeeld gezien van een zorginstelling,
die echt heel goed gepresteerd heeft.
Juist in deze tijd.
Ze zijn erin geslaagd om een aantal geldstromen bij elkaar te brengen...
en een zorginstelling te maken die totaal open is naar de omgeving.
Die iets toevoegt aan de stad midden in het centrum.
Daardoor eigenlijk in staat is geweest om de meest kwetsbare groep...
onderdeel uit te laten maken van de maatschappij.
De maatschappij, daar hoeven ze niet naartoe,
de maatschappij komt bij hen binnen.
Absoluut een voorbeeld voor heel veel zorginstellingen.