Heeft u al lange tijd lichamelijke klachten?
En weet u niet wat daarvan de oorzaak is?
Misschien vraagt u zich af of u Lymeziekte heeft.
Het kan zijn dat u verschillende verhalen hoort over de manieren om daarop te testen.
In dit filmpje vertellen we u over een onderzoek naar cellulaire tests voor Lymeziekte.
Even wat feiten op een rij.
In Nederland lopen we jaarlijks anderhalf miljoen tekenbeten op.
Dit leidt tot 27.000 gevallen van Lymeziekte.
Van die groep patiënten houden 1000 tot 1500 mensen lange tijd klachten.
De kans dat u langdurige klachten krijgt van een tekenbeet is dus gelukkig klein.
Maar tekenbeten en Lymeziekte komen steeds vaker voor in Nederland.
Dit probleem wordt dus steeds belangrijker.
Daarom doen we bij Amsterdam UMC, het Radboudumc en het RIVM
veel onderzoek naar tekenbeetziekten.
Eén daarvan is het VICTORY-onderzoek.
Hierbij hebben de onderzoekers samengewerkt met betrokken zorgverleners en patiënten.
Het onderzoek ging over cellulaire tests
die worden gebruikt om Lymeziekte aan te tonen.
Zijn die testen nou betrouwbaar of niet?
Het is soms lastig om te bepalen of iemand Lymeziekte heeft.
Daarom even wat extra uitleg.
We gebruiken 2 soorten tests: direct en indirect.
Bij de directe test
proberen we de Lymebacterie zelf aan te tonen in het lichaam.
Deze vorm van testen is alleen in veel situaties niet geschikt.
Zo is deze niet goed op bloed uit te voeren.
De indirecte test zoekt niet naar de bacterie zelf,
maar kijkt naar de afweerreactie van het lichaam.
De bekendste vorm van indirect testen is met antistoftests.
Een andere vorm wordt ook wel de cellulaire test genoemd.
U kent deze mogelijk als EliSpot of LTT.
Deze tests worden aangeboden door bedrijven in Nederland en Duitsland.
De werking van cellulaire tests is niet bewezen.
Dat is waar we in het onderzoek naar hebben gekeken.
We hebben daarbij tests van een aantal aanbieders vergeleken.
De gevoeligheid van de tests verschilt nogal.
Per 100 patiënten met Lymeziekte
kregen 12 tot 54 mensen een terecht positieve uitslag.
Dat betekent dat 46 tot 88 van de 100 patiënten
een onterecht negatieve uitslag kregen.
Ze hebben wel Lymeziekte, maar de test toonde dit niet aan.
Ook hebben we de betrouwbaarheid van cellulaire tests onderzocht.
Krijgen mensen zonder Lymeziekte inderdaad een negatieve uitslag?
We kijken weer naar een groep van 100 mensen.
Afhankelijk van de onderzochte tests,
testten van de 100 mensen zonder Lymeziekte er 31 tot 82 negatief.
18 tot 69 van deze mensen testten dus onterecht positief.
Zij hebben geen Lymeziekte, maar de tests zeiden van wel.
Ook zij kregen dus een verkeerde testuitslag.
In werkelijkheid is de groep gezonde mensen veel groter.
Er zijn dus heel veel mensen met een onterecht positieve uitslag.
Het is natuurlijk niet de bedoeling
dat iemand onnodig behandeld wordt met medicijnen.
Dat kan zelfs gevaarlijk zijn.
Bovendien heeft zo iemand misschien wel een andere ziekte,
waarvoor een andere behandeling nodig is.
Omgekeerd is het missen van Lymeziekte ook een belangrijk risico.
Kortom: de door ons onderzochte cellulaire testen
zijn geen goede manier om Lymeziekte op te sporen.
U heeft misschien vragen over Lymeziekte of het aantonen daarvan.
Op de websites thuisarts.nl en tekenradar.nl is betrouwbare informatie te vinden.
Welke weg u ook bewandelt, zorg ervoor dat u de juiste informatie heeft.
Op die manier kunt u samen met uw zorgverlener
de juiste keuze maken voor uw situatie.
Wij gaan verder met de zoektocht
naar betere methodes om Lymeziekte vast te stellen,
zodat we over een tijd met één duidelijke test
kunnen vaststellen of iemand Lymeziekte heeft.
Deze animatie werd mede mogelijk gemaakt door ZonMw.