Ik denk dat Félice ongeveer twee maanden was toen we hoorden dat ze matig slechthorend is.
Nou, wij vonden dat natuurlijk wel even schrikken, want je verwacht het niet.
Maar aan de andere kant hadden we ook zoiets van nou we gaan ervoor en...
hoe kunnen we het beste haar helpen hierin?
En we hebben eigenlijk nooit getwijfeld of we het wel of niet moesten doen.
Je wilt het beste voor je kind.
Dus daarom hebben we ervoor gekozen om zo snel mogelijk te starten met de behandeling.
Ik merkte dat de omgeving niet altijd begreep wat Félice had.
Soms krijg je reacties als dat mensen bijvoorbeeld zeggen:
'Ze reageert er heel goed op als ik tegen haar praat.'
Dat is best vervelend, want ze hoort natuurlijk wel, alleen ze hoort niet goed.
De gezinsbegeleider komt ongeveer een keer in de maand langs.
Doordat ze steeds kwam werd het al snel duidelijk wat gaat ze doen en...
Ja het is gewoon heel prettig dat je je vragen kan stellen aan zo iemand...
dat ze meekijkt en meedenkt.
We zijn superblij met Félice en we geloven dat alle moeite die we er nu instoppen...
dat ze daar later ook voordeel van heeft.