NICOLETTE WARMENHOVEN: Dit ben ik en dit is mijn twee jaar oudere zusje.
Volgens mij vond mijn moeder het niet zo leuk als ik met dat wat slappere dunnere beentje...
op de foto kwam, dus daar heeft ze een doekje overheen gelegd.
Ik kreeg kinderverlamming, zoals ze nu zeggen polio.
En toen was ik nog heel klein, nog geen twee weken.
Mijn moeder schrijft hier:
21 september werd je na hele huilpartijen erg rustig.
Je sliep maar en je wilde zelfs geen fles hebben.
We vonden deze rust wel erg verdacht, zodat dokter Lindeboom kwam.
Hij vond je echter niet ziek zodat je rustig twee dagen gezwegen hebt...
en toen ben je weer gaan huilen.
Wat een schrik was het toen, toen we ontdekten dat
je rechterbeentje slap geworden was.
Ik heb maar heel weinig spier in mijn onderste deel van mijn rug, mijn bil, mijn been en...
mijn voet...
en dat heeft gevolgen natuurlijk voor de manier waarop ik loop.
Ik heb als kind tot mijn elfde een beenbeugel gedragen...
zo'n ding met metalen zijkanten en leren banden.
Ik kon natuurlijk niet goed lopen...
ik kon geen touwtjes springen, ik kon niet hard rennen.
Ik kon met heel veel spelletjes niet mee doen...
maar heel vaak deed ik dat toch wel, zo goed en zo kwaad als het ging.
Toen ik elf was ben ik geopereerd en daarna...
had ik geen beugel meer...
maar ik bleef natuurlijk wel kreupel lopen.
Ze breken dan eigelijk je scheenbeen, aan beide kanten worden pennen door je been geslagen.
En vervolgens trekken ze dan heel langzamerhand, in de loop van die zes weken...
trekken ze die botdelen uit elkaar en omdat je in de groeispurt bent...
gaat dat bot toch naar elkaar toe groeien...
en is dat bot dus en je been langer.
Het was in totaal vijf centimeter, dus dat was best veel.
Bijvoorbeeld op een dansfeestje durven jongens...
van dertien, veertien toch niet zo makkelijk een meisje te vragen...
die duidelijk niet goed kan lopen.
Dat maakte mij wel onzeker.
Dit is een designstok, en het voordeel ervan is, dat je kan...als je betaalt...
heb je je handen vrij.
En hij is antislip, dus hij blijft beter staan als je hem ergens tegenaan zet.
Na mijn ongeveer vijftigste gaan, mijn vriendinnen zeggen ook...
ja, ik kan ook niet meer wat ik kon toen ik veertig was,
gaan sommige dingen toch al een beetje achteruit...
en omdat bij mij het beginpunt al minder is, kreeg ik toen wel meer last van...
gewrichtsklachten, vermoeidheid...
moest ik er gewoon weer wat meer rekening mee gaan houden...
dat ik polio heb gehad.