RIA BLOEMEN: Ik heb nooit meer alles gekund.
M'n rechterbeen is zodanig achtergebleven...
...daar kan ik niet bijvoorbeeld een trede van een trap mee nemen...
...of een stoepje opstappen. Dat gaat niet. Die kracht is er niet meer.
En een afstandje lopen is nooit meer gelukt.
Toen ik jonger was wel meer dan nu...
...maar ik heb nooit met een wandeltochtje mee kunnen doen...
...of met een groep kinderen een afstand lopen. Dat ging niet.
STILTE
INTERVIEWER: Wist u dat de polio nog terug zou kunnen komen?
RIA: Dat heb ik niet geweten tot 1993.
Toen had ik al jaren weer hevige klachten.
Toen las ik in een blad een artikel over het postpoliosyndroom...
...een artikel dat uit een Amerikaans blad vertaald was.
En toen viel alles op z'n plaats.
Toen dacht ik van: hé, nou snap ik het, nou weet ik wat ik heb.
Dat tussen de 25 en de 40 jaar na het doormaken van de ziekte...
...de soort symptomen eigenlijk weer, als van de ziekte...
...de kop opsteken, of lijken te steken.
En dat dezelfde klachten weer, als hevige vermoeidheid...
...en pijn en uitval, een soort laesie- en verlammingsverschijnselen...
...weer kunnen voorkomen. En dat had ik allemaal.
Dus toen begreep ik het.
Dat vond ik gemeen. Dat vond ik eigenlijk een behoorlijke stoot onder de gordel...
...want je had zo je best gedaan om alles weer de baas te worden.
Revalidatie bestond ook uit even doorzetten, even flink zijn en dan komt het wel weer.
En nu bleek eigenlijk dat je met even doorzetten en even flink zijn...
...eigenlijk een averechts effect had bereikt.
En dat was geen fijn gevoel, nee.
Het verstoorde alles bij mij, want ik moest m'n hele leven opnieuw herinrichten...
...terwijl ik juist dacht dat ik het zo goed op poten had gezet.
We weten dat de spiergroepen die het meest aangetast zijn geweest...
...ook waarschijnlijk de meeste terugval zullen krijgen.
Dat zal betekenen dat ik misschien in de toekomst...
...ook weer een soort beademing nodig zal hebben...
...omdat mijn eigen ademhalingsspieren het misschien ook niet meer zelf kunnen.
Zover is het niet, maar je hebt toch wel...
...in m'n achterhoofd denk ik daar weleens aan, ja.
Als je begint niet meer in te enten...
...dan steekt die ziekte wel weer z'n kop op, ben ik bang...
...of althans, loop je grotere risico's.
En mensen die zich niet, of hun kinderen niet laten inenten...
Ja, daar heb ik...
Ik heb met de mensen geen moeite, maar ik heb met hun standpunten moeite.