Mijn zwager is acht jaar geleden overleden aan darmkanker.
Als hij aan het onderzoek mee had kunnen doen, had het niet zo'n vaart hoeven lopen.
Het was een echte lijdensweg voor hem.
Ik zei meteen: hier doe ik aan mee! Dit vind ik een goede zaak!
Ik kijk ook naar mijn leeftijd.
Ik heb ook geleerd: hoe sneller kanker wordt ontdekt, des te beter is het.
Ik heb collega's erover gesproken, maar die willen niet weten of ze ziek zijn of niet.
Ik zeg: dan kun je naar de dokter en kunnen ze er iets aan doen.
Maar zij willen het niet weten. Ze zien dan wel weer, zeggen ze.
Ik vind het een groot voordeel dat je dan weet hoe het met je gaat.
Nadeel is dat je moet wachten op de uitslag?
Nadeel is de lichte drempel die je moet overwinnen om die test bij jezelf te doen.
Eigenlijk zijn we wel dubbel in hoe we over dit onderzoek denken.
Fijn om mee te doen, maar wat als je een slechte uitslag hebt?
Je hebt geen scenario voor als het je overkomt.
Je hoort wel in onze omgeving van mensen met darmkanker.
Die hebben niet meegedaan aan dit bevolkingsonderzoek.
Daarom blijf ik erbij: het is prima!
ik zie geen nadelen aan dit onderzoek. - Alleen maar voordelen.
Wat ik belangrijk vind is praktische informatie. Welke stappen zijn nodig om het in te leveren?
De toelichting lees ik drie keer.
Het opvangen van de ontlasting is wel komisch. Veel mensen praten daar niet over.
Dat het in de koelkast staat is een vreemd idee. Maar het is erg goed verpakt.
Toch vind ik het erg spannend, als ik die envelop in de brievenbus zie liggen.
Maak ik 'm dan open of niet?
Als je de uitslag weet, kunnen ze meteen handelen. Of als het positief is, kun je fluitend verder leven.
Als je samen deelneemt aan het onderzoek is dat prettiger. Je kunt ervaringen uitwisselen.
Maar dat kan geloof ik niet, dus dan wachten we op onze eigen beurt.
Dat is voor ons geen probleem.