Het bevolkingsonderzoek borstkanker is voor mij...
...een soort ondersteuning in de zorg voor je lichaam.
Je controleert dat wel zelf regelmatig, of je iets voelt...
...maar dit geeft je een zekerder gevoel.
Zeker met die foto's geeft dat een ondersteuning dat er wel of niet wat aan de hand is.
Ik vind het belangrijk om mee te doen...
...aan het onderzoek.
Mijn oma en mijn moeder hebben er nooit...
...aan meegedaan. Maar ik heb zelf zoiets van...
...als ze het in een vroeg stadium ontdekken, dat ze dan ook eerder in kunnen grijpen.
Voordat ik het zelf ontdek, dat het misschien te laat kan zijn.
Ik twijfel wel aan de borstkankerscreening.
Ik denk dat ik start met zelf controleren.
Wat ik nog steeds doe. Maar het kan ook zijn dat als de ziekenhuiscontrole ophoudt...
...dat ik toch besluit weer deel te nemen aan het borstkankeronderzoek.
Omdat ik toch wil dat de borst gecontroleerd wordt.
Dus beide. En zelf controleren en wellicht weer deelnemen aan het onderzoek.
Als ik in het ziekenhuis uitbehandeld ben...
...en ze zeggen 'Je hoeft bij ons niet meer terug te komen'...
Je mag naar het bevolkingsonderzoek, want ik heb nog één borst...
Het is er wel één, maar ik ben er nog wel zuinig op.
Want het is nog een klein stukje vrouwelijkheid wat je hebt.
Ook al is het er maar één.
Voorkomen is beter dan genezen.
En ik weet wat je te wachten staat als het je weer zou overkomen.
Dat hoop ik toch niet meer mee te maken. Ik vind het genoeg geweest zo.
Ja, ik zou gerust weer gaan.