Ik zag vreselijk veel mogelijkheden.
Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in de bouw van Saksische boerderijen
en ik zei: nou, dit gaat hem worden.
Wij zijn begonnen met het dak, want als het lekt kom je nergens.
En toen het eenmaal bewoonbaar was, zijn we gaan verduurzamen.
Mijn taak bij de familie Peuscher
was dus het opstellen van het DuMo advies voor die boerderij.
De zoldering isoleren, een dubbel huis erin bouwen met spouwmuren,
zodat het ook echt energetisch leefbaar zou worden.
We hebben eerst gekeken naar de bouwkundige staat van de voorgevel.
Dus daar de noodzakelijke dingen aan doen
zodat die in goede staat is
en vervolgens hebben we gezegd dat de voorzetwanden die er al zaten
dat die goed na-geïsoleerd zouden kunnen worden.
Wat wel en niet verduurzaamd kon worden,
zijn er een paar heel belangrijke cultuurhistorische waarden.
Ten eerste de telmerken: die zijn allemaal buiten de isolatie gebleven.
De hooizolder waar het hooi heeft gelegen,
met doorgezakte eiken balken, die is niet geïsoleerd,
het is alleen geïsoleerd boven het woongedeelte.
Doordat we heel bewust de kap niet geïsoleerd hebben,
zorgt er in ieder geval voor dat die kap gewoon goed geventileerd blijft
en dat je hem niet afsluit.
Verduurzamen heeft ook met je milieu te maken,
en niet alleen maar met isoleren en elektriciteit opwekken.
Wij hebben het hele dak aangesloten op de gierkelder
en daardoor hebben we 60.000 liter regenwater in voorraad.
En daarmee besproeien we de tuin.
En we gaan waarschijnlijk volgend jaar ook beginnen met kijken
of we het toilet doorspoelen enzovoort met regenwater kunnen doen.
Het is sowieso wel heel leuk om te melden dat hij überhaupt een reden is,
dat die boerderij er nog staat,
want daar heeft hij zich, ik denk inmiddels al 40 jaar geleden,
ontiegelijk voor ingezet.
Anders was ie er al lang niet meer geweest.
Wij zijn nu zelfs energieleverancier.
Zelfs groot.
Maar van de winter moet nog blijken of we ook zonder gas kunnen.