Toen ik het Elevatorhuis in 2016 kocht, dacht ik:
Nu heb je een prachtig historisch pand, maar het was niet duurzaam.
Mijn doel was om van het pand een duurzaam gebouw te maken.
Dat je ook van een rijksmonument een duurzaam pand kan maken...
van een label G naar een label A.
We hebben in dit pand dakisolatie gebruikt onder de pannen.
Het platte dak is geïsoleerd.
Voorzetwanden geplaatst op de hogere verdiepingen waar het kon.
We hebben dubbel glas toegepast met behoud van de kozijnen.
We hebben de moderne luchtinstallatie in de oude schoorsteenkanalen verwerkt...
om alles uit het zicht te houden.
Centraal in het ontwerp van Michiel Brinkman in 1914 was het licht.
Toen we hier de vloer van een vorige eigenaar weghaalden...
de wandafwerkingen daar ook afhaalden, toen kwam het licht weer terug.
Dus je loopt eigenlijk hier nu boven het tonggewelf met de glas-in-loodramen.
De sloopfase is eigenlijk gezien als het uitpakken van een mooi cadeautje.
En iedere keer kwamen er nieuwe elementen tevoorschijn...
waar we van hoopten dat ze er zaten.
Dan was het weer Gijs bellen, die kwam dan voor z'n werk op de fiets langs...
en besloot 9 van de 10 keer om de oude elementen op te knappen.
Als je zo'n project start als dit... Ik ben eigenlijk een leek.
Dus heb ik voor een architectenbureau gekozen...
dat ervaring had met dit soort projecten.
Toen kwam ik terecht bij Meindert Booij van Broekbakema.
En samen met hem zijn we naar de gemeente gegaan en hebben onze plannen uitgewerkt.
Beschreven in een vroeg stadium om ze mee te nemen.
En met die samenspraak, met welstand, met anderen, de afdeling monumenten...
hebben we dit kunnen realiseren.