Het klimaat verandert, ook in Limburg, daar kunnen we niet omheen.
We hebben de wateroverlast in juli 2021 gehad,
en dat betekent dat wij vanuit het Waterschap werken aan
het voorkomen van wateroverlast die leidt tot schade in panden en woningen.
We combineren hier, met de gemeente Sittard-Geleen, meerdere doelen.
Voor het Waterschap geldt: waterveiligheid, wateroverlast, de klimaatadaptatie en de ecologie.
Voor de gemeente geldt: cultuurhistorie, recreatie en het mooi landschappelijk inpassen.
We brengen de Geleenbeek terug in de oude natuurlijke staat
om het hedendaagse probleem van de klimaatverandering op te lossen.
We gaan de beek mooi laten meanderen, dat ziet u ook hier achter mij.
Mooi natuurlijk ingepast in het landschap.
Dit geeft meer ruimte voor de beek en kan dus ook meer water vasthouden
op het moment van die heftige regenbuien
die we de afgelopen jaren hebben zien vallen.
De beek heeft meer ruimte nodig.
Hoe je dat gaat doen? Dan kijk je vaak naar hoe het vroeger was.
Hierbij hebben we heel goed gekeken naar het plan van Dirk Tersteeg,
een landschapsarchitect die al begin 1900 een park ontworpen heeft
waar heel veel waterpartijen in zaten.
Kleine waterloopjes, grote waterpartijen.
Dit was gewoon een drassig gebied waar het heel hard nodig was
om in de winter het water af te voeren en in de zomer net genoeg water te hebben
om een mooi park groen te houden.
Naast meer water door de beek te laten stromen kun je bufferen in het gebied.
Vroeger deden ze dat ook, het was een groot nat gebied.
Nu gaan we ook weer kijken naar de plekken
waar het water buiten de beek mag stromen.
Hier zien we dat echt veel ruimte is gecreëerd voor de beek.
We hebben een mooi flauw talud.
De stapelmuren zorgen ervoor dat de tennisbaan blijft liggen waar die ligt.
Tussen die grote brokken stenen daar zie je al plantjes groeien,
dus daar kan dalijk ook weer nieuw leven ontstaan.
Naast het breder maken en het bufferen van het water
kun je het water natuurlijk ook weer echt zichtbaar maken.
Op sommige plekken zit het water in een betonnen koker onder de weg door
en die gaan we verwijderen.
Het park is verbonden aan het centrum van de stad.
Via de Parklaan kon je vroeger vanuit het centrum
gewoon naar het park lopen via de beek.
Eigenlijk gaan we die verbinding weer realiseren.
Wat we hier zien is dat de beek uit het park komt
en hier letterlijk onder de weg door helemaal verdwijnt in het niet.
Hij is helemaal opgesloten in het beton.
Als er een flinke regenbui komt dan gaat hier alles overstromen.
We gaan die overkluizing weghalen, dat daar ook weer ruimte komt.
We gaan die betonnen randen weghalen, dat daar ook weer ruimte komt
en dat ‘ie in zijn natuurlijke baan weer door de stad geleid wordt.
En dan de verbinding wordt vanuit het park richting de stad.
Waar je dan ook langs kunt wandelen, waar de fietsers langs gaan.
Weer een logische route naar de stad.
De beek zit nu onder de grond verstopt en we maken hem weer open
en daardoor wordt hij zichtbaar en beleefbaar.
Dat heeft uiteraard een positief effect op de omgeving,
maar tegelijkertijd bestrijd je daarmee ook hittestress omdat water verkoelt.
Water is aantrekkelijk in de openbare ruimte
en geeft daarmee eigenlijk ook economische impuls in de binnenstad.
Daarnaast, hier in het buitengebied zie je dat er steeds nieuwe horeca ontstaat langs de beek
en dat is natuurlijk ook een economische impuls.
Een derde element is dat er straks op die Geleenbeek
ook misschien wel andere recreatiemogelijkheden zijn.
Dat gaan we nu met elkaar onderzoeken, hoe je die nieuwe natuur
ook op een goede manier zou kunnen blijven gebruiken.
Daarmee herstellen we eigenlijk ook die eeuwenoude relatie
tussen het beekdal en de binnenstad van Sittard.