De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed beheert een deel van de rijkscollectie.
Ruim 120.000 kunstwerken en toegepaste kunst.
Die lenen we uit aan musea en niet-museale organisaties.
Wij kijken samen met u naar de mogelijkheden.
We zijn geen museum en hebben dus geen tentoonstellingsruimte.
Bruiklenen zijn onze belangrijkste manier om de collectie zichtbaar te maken.
We lenen uit aan musea, overheden en openbare gebouwen...
en verkennen de mogelijkheden om ook met andere organisaties samen te werken.
Sommige objecten leiden een slapend bestaan in onze depots.
Door ze uit te lenen aan niet-museale instellingen kan een nieuw publiek er ook van genieten.
Met Verhalenhuis Belvédère als voorbeeld...
lopen we door de stappen van het bruikleenproces.
Bij iedere bruikleen draait het om vertrouwen. Dat bouwen we samen op.
Eerst kiezen we met de aanvrager een object dat past bij het verhaal, het gebruik en de locatie.
We kijken naar waarde en kwetsbaarheid.
We hebben onze collectie in vier categorieën onderverdeeld:
Objecten die overal heen kunnen en aangeraakt mogen worden.
Objecten die overal heen kunnen, maar te kwetsbaar zijn om aangeraakt te worden.
Objecten die alleen naar een museum mogen...
maar aangeraakt moeten worden om tot hun recht te komen.
En objecten die niet aangeraakt mogen worden en alleen naar een museum kunnen.
Vervolgens kijken we naar de meerwaarde.
Voor de bruikleennemer wordt een verhaal verrijkt met een object.
Voor ons is het belangrijk dat de objecten uit het depot komen en te zien zijn.
Door werken in bruikleen te geven, ontdekken we soms verrassende details.
Zoals deze schets van kunstenaar Dolf Henkes. Bij de voorbereiding van de bruikleen...
ontdekten we op de achterkant de foto van Kid Dynamite én aantekeningen.
Deze vondst en de kennis van Verhalenhuis Belvédère...
bewijzen dat zowel Henkes als Kid Dynamite in de jazzclub zijn geweest.
We hebben nu een nieuw verhaal bij de schets. Daarna kijken we naar de risico's.
Samen met de bruikleennemer bespreken we de kwetsbaarheid voor de tien schadefactoren.
Afhankelijk van de kwetsbaarheid heeft een object een bepaald beschermingsniveau nodig.
Dat beoordelen wij meestal tijdens een bezoek op locatie bij de aanvrager.
Als het geboden niveau onvoldoende is, kunnen we een minder kwetsbaar object kiezen...
het object beschermen of de omgeving aanpassen.
Maar het moet wel betaalbaar blijven.
De brandveiligheid moet in orde zijn voor mensen en objecten.
Kleine en waardevolle objecten liggen in een vitrine.
Schilderijen hangen aan gezekerde haken.
Prenten, tekeningen en foto's lijsten we in achter glas.
We kijken of temperatuur en luchtvochtigheid passen bij de objecten.
En we letten erop dat er geen UV-straling en direct zonlicht op de objecten vallen...
en dat de lichtniveaus niet te hoog zijn.
Een door ons erkende kunsttransporteur mag ritten combineren waardoor de kosten laag blijven.
Bruiklenen aan niet-museale organisaties...
bieden ons de kans om objecten uit het depot te halen en te delen met een nieuw publiek.
De voorbereiding van een niet-museale bruikleen kost tijd.
Maar die steken we er graag in om onze kunstwerken te laten zien...
aan mensen die niet zo snel naar een museum komen.
Wilt u ook objecten van de rijksdienst lenen, museaal of niet-museaal...
neem gerust contact met ons op.