*Muziek*
Izone is een oriëntatieprogramma voor studenten
die nog niet weten welke opleiding ze willen gaan volgen.
Door corona merkten we dat er heel veel studenten waren
die geen keuze konden maken.
Dat waren echt studenten die niet aankwamen op school,
omdat ze dat ook allemaal niet meer gewend waren.
En toen moesten we eigenlijk in een stroomversnelling dit opzetten.
En het is eigenlijk heel fijn geweest dat we dat
met de NPO-middelen konden doen.
Als je kijkt wie er binnenkomt, is zeker ook corona
een hofleverancier geweest voor ons.
Want daar zijn heel veel leerlingen, dat merk ik nog steeds,
die hebben thuis gezeten, die hadden geen onderwijs
of minimaal onderwijs.
Die waren ook heel blij dat ze naar ons toe konden
om aan de hand meegenomen te worden om te ontdekken:
wat is er allemaal mogelijk?
We hebben drie blokken.
Het eerste blok is: wie ben ik?
Dat gaat over identiteit.
Het tweede blok is: wat kan ik?
Dat zijn de vaardigheden en de skills die je hebt.
En het derde blok is: wat wil ik, wat ga je daarmee doen?
En dan hebben we lessen als: burgerschap, loopbaanoriëntatie-begeleiding,
Nederlands, Engels, rekenen.
En we hebben nog losse lessen zoals: groepsdynamica, talentenjacht
en heel veel externe dingen, die allemaal weer in teken staan
van dat blok en het bijbehorende thema.
Ik ben er hier achtergekomen wat creatief nou echt inhoudt
en dat ik op veel meer vlakken creatief ben
dan alleen in dingen doen, zoals muziek of dingen tekenen
of wat dan ook.
Dat helpt mij om minder onzeker te zijn over dingen.
Ja, je krijgt hier heel veel ruimte om stages te lopen.
Als je denkt dat je op dinsdag of woensdag stage wil
lopen maar je hebt dan eigenlijk les, dan krijg je gewoon vrij daarvoor.
Want ze vinden: als een stage jou meer helpt,
dan moet je dat gewoon gaan doen.
Ik denk dat het belangrijkste succes van de Izone te maken heeft
met de warmte die we voor onze studenten hebben.
Ze mogen hier zichzelf zijn, en dat zeggen ze ook.
Als ze hier zijn, dan zijn ze zichzelf.
Studenten kunnen bij ons natuurlijk uitstromen bij een vervolgopleiding.
Dus als ze tevreden zijn, ze hebben hun opleiding gevonden,
wij hebben ze geholpen om daar helemaal goed aan te komen
door ze voor te bereiden op de intake en een warme overdracht.
Dan zijn we natuurlijk hartstikke blij.
Maar het kan ook zijn dat een student erachter komt van: school,
ik weet het niet, het is misschien niet iets voor mij.
Ik heb dit geprobeerd, maar ik wil gewoon lekker werken.
En als we dan een goed plan hebben van: je gaat daar werken
voor minimaal zoveel uur en ik heb een plan
en dit ga ik doen, dan is het ook helemaal goed.
Het voelt hier soms ook echt als een buurthuis
maar dan wel waar er gewerkt wordt, omdat alle studenten
hier toch een gezamenlijk doel hebben: het vinden van een vervolgopleiding.
Als je kijkt naar de leerlingen die binnenkomen
en je ziet dan hoe onzeker ze zijn, hoe angstig ze zijn
voor een sollicitatiegesprek, een belletje plegen
naar een andere school, schrik ik daarvan.
En als ik dan zie dat die jongeren hier eindelijk ontdekken
waar ze heel blij van worden en daarmee de juiste studiekeuze
voor nu kunnen maken, dat is waar ik heel blij van word.
We hadden geen middelen en we kregen een klas
en we moesten het maar gewoon doen.
En nu hebben we een uitgebreid programma met vakken, super veel leuke dingen
voor de studenten ook echt.
We zijn iets aan het doen voor een volgende generatie
en we werken daar allemaal heel hard aan.
Dat voel je en dat zie je en daar ben ik heel trots op.
*Muziek*
*Muziek fadet uit*