Tijdens corona werd eigenlijk steeds zichtbaarder
dat studenten mentale problemen hebben ontwikkeld, dat het welzijn niet zo goed gaat,
dat sociale binding is verminderd tussen studenten en ook tussen de instellingen.
Heel veel instellingen hebben daardoor ook interventies, projecten en beleid ontwikkeld.
Daarvoor hebben ze de financiële middelen ook ingezet, van het Nationaal Programma Onderwijs,
om welzijn en binding van studenten te verbeteren.
Dat onderzoek gaat eigenlijk over de vraag van: hoe hebben de instellingen dat gedaan?
Wat zijn de verschillen? Kunnen we ook vaststellen wat de werkzame bestanddelen zijn?
Wat zijn de ingrediënten van een succesvolle interventie
om welzijn en binding van studenten te verbeteren?
Ik ben vanuit Curio, een mbo-instelling, betrokken met het project Herstelrecht,
wat staat voor een veilig leerklimaat.
Ik ben onderzoeker bij Avans.
De projecten die wij hebben meegebracht in dit onderzoek en die ook onderzocht zijn,
zijn Peer Coaching, ouderejaars studenten helpen jongerejaars studenten
met welzijnsgerelateerde vragen, en de Welzijnsmonitor, een app die studenten invullen
en die hen direct inzicht geeft in hun welzijn en hoe dat te versterken.
Ik ben de projectleider van Caring Universities,
een consortium waarin Nederlandse universiteiten en hogescholen samenwerken.
Wij bieden online begeleide zelfhulp voor studenten.
Ik ben onderzoeker bij Fontys Hogeschool bij het lectoraat Leren Floreren.
Binnen Fontys hebben wij welzijnscoaches aangesteld
en hebben we een projectleider aangesteld op het thema studentenwelzijn.
Wat ik het mooie vind aan ons consortium is de diversiteit.
We zijn afsplitsingen van het Landelijk Netwerk Studentenwelzijn,
dus veel onderzoekers kennen elkaar via dat netwerk al.
Maar toch hebben we een nog wat breder consortium samen kunnen stellen
waar zowel mbo, hbo als wo in vertegenwoordigd zijn
en waar we verschillende expertises met elkaar konden combineren.
Het mooie is eigenlijk dat we zo de hele breedte van de verschillende niveaus in het onderwijs
en een hele diverse groep van interventies kunnen onderzoeken.
Wat we belangrijk vinden in het onderzoek is dat alle perspectieven goed aan bod komen.
Aan de ene kant hebben we de beleidsmakers van de interventies geïnterviewd.
Daarnaast hebben we de uitvoerders van de interventies geïnterviewd.
Hierbij kan je denken aan docenten, maar ook aan bijvoorbeeld welzijnscoaches
of studenten die het soms uitvoeren.
En daarnaast hebben we focusgroepen gehouden met de studenten die de interventies
hebben gevolgd of ontvangen.
Daarnaast hebben we een grote vragenlijst uitgezet onder duizenden studenten
om beter inzicht te krijgen in hoe sociale steun van invloed kan zijn op mentaal welzijn.
Ik hoop dat we in de komende tijd nog wat meer inzicht kunnen krijgen
op het concept van emotionele steun.
We hebben gezien in de resultaten die we nu al hebben geanalyseerd
dat dat de directe en meest impactvolle route is om welzijn en binding te versterken,
en toch hangen daar nog de meeste vragen aan vast.
Daar willen we ons in de komende tijd nog meer op gaan richten.
Met dit onderzoek willen we niet alleen een rapport naar buiten brengen,
maar ook een handreiking en een animatie.
In deze producten gaan we veel meer in op de praktische handvatten.
Wat kunnen scholen straks doen, hoe kunnen ze straks de studentbegeleiding inzetten
zodat ze nog beter in staat zijn om het mentaal welzijn van hun studenten te bevorderen?