Wat we ook heel erg vaak zien is dat juist de rol van ouders thuis ook heel belangrijk is.
Dus natuurlijk, blijf in gesprek met je mentor, blijf in gesprek met de docenten,
maar ga vooral kijken als ouders: wat kan je thuis bieden.
Wij denken dat ouders eigenlijk een cruciale rol spelen en dat die nu een beetje onderbelicht is.
Dus als ouder kan je heel veel doen thuis om je kind te begeleiden.
Hoe gaat het? Wat heb je nodig? Wat kan ik voor je doen?
Je kan ook als ouder met school of met de leerkracht…
of met de mentor in gesprek.
Als jij als ouder bijvoorbeeld weet dat jouw kind moeite heeft met rekenen of met taal…
en je zit aan de keukentafel, dan kan je bijvoorbeeld kleine spelletjes doen met je kind.
Of met een wat ouder kind kan je rekensommen, grotere rekensommen maken.
Dus als je dat weet, kan je thuis ook een hele grote bijdrage spelen.
Ik denk dat als je als ouder echt wilt helpen, geef ze ook de ruimte thuis door…
aan sociale activiteiten te mogen deelnemen. Te kunnen deelnemen.
Vraag daarnaar, in plaats van alleen maar naar school.
Want school is voor de leerling op dit moment…
een iets mindere prioriteit. Terwijl ik denk als ze thuis meer aan socialiteit doen gaan ze automatisch op school…
meer aan het leerwerk zitten.
Het was heel moeilijk om vooral tijdens de online lessen toch wel de focus te houden en bij de les te blijven.
Mee te komen met de stof. - Ik miste vooral de sociale interactie met de leerlingen…
want je deed het toch samen altijd op school. Dus dan zeg je: He, let even op of je kletst even met elkaar.
En dat miste je nu dus je dwarrelde heel snel af.
Je zit toch alleen op je kamer, op een stoel en je zit voor de laptop.
Je zit dan naar zo’n laptop te kijken maar eigenlijk komt wat iemand zegt niet echt binnen had ik het idee.
Probeer op één lijn te zitten met je kind. En dat is echt – ik heb er ook twee – niet altijd even makkelijk.
Maar het helpt hen wel.
Door er gewoon te zijn, het gesprek te voeren: Wat heb jij nodig? Wat kan ik voor je doen?
We hoeven er ook niet hele moeilijke dingen van te maken.
Maar er zijn en het gesprek voeren dat is denk ik wel het belangrijkste.
Ik denk dat ik het ruim anderhalf jaar iedere avond over het corona virus heb gehad en…
wat voor impact het heeft gehad. Daar heb je het dan over met elkaar.
En dan heb je wel iedere avond een nieuw gespreksonderwerp.
Niet zo zeer alleen maar over school, want ja, daar heb ik nooit zo’n behoefte aan gehad.
Jeetje, ben ik net klaar met school dan gaan ze weer beginnen over school.
Maar als ik die hulp nodig had dan zijn ze er altijd voor mij geweest.
Kijk naar je kind, kijk waar die om vraagt. En biedt daar dan ondersteuning.
En dat kan betekenen dat je als ouders af en toe je kind helpt met huiswerkondersteuning.
Maar het kan ook betekenen dat je misschien af en toe voorleest of vraagt van:
He, hoe zit je nou in je vel?
We zeggen altijd gekscherend: Ze hebben twee jaar lang stil gestaan.
Maar vooral in de vaardigheden. En ik denk dat je als ouder je daar op moet richten.
Niet alleen: maak een planning, maar ga eens kijken of aan de planning wordt voldaan.
Het doen, ik denk dat daar winst te behalen is als ouder zijnde.
Je kan ook, en dat is ook een van de adviezen die wij geven, echt aan school gaan vragen, aan de leerkracht of de mentor:
Dat Nationaal Programma Onderwijs, wat betekent dat voor mijn kind?
Waar lopen we tegenaan? Wat zien we?
Dus ga dat gesprek vooral ook met die leerkracht of die mentor aan.
Om het verschil te maken voor jouw kind want ze hebben toch allemaal…
op de een of andere manier wel hulp nodig.