We kunnen dit jaar, net als in 2021, de centrale examens niet normeren zoals anders.
We hanteren een aanpak die daar zo dicht mogelijk bij in de buurt komt.
Daarmee zorgen we ervoor dat de normering ook dit jaar...
recht doet aan de prestaties van leerlingen...
waardoor leerlingen terecht een voldoende of onvoldoende blijven behalen.
En we zorgen ervoor dat de eisen die gesteld worden aan leerlingen...
zo veel mogelijk gelijk blijven aan de eisen van voorgaande jaren.
In 2021 is gebleken dat deze aanpak werkt zoals bedoeld...
dus herhalen we die in 2022.
Als een leerling een examen heeft gemaakt, krijgt hij voor zijn prestatie...
een aantal scorepunten.
Aan die behaalde score kun je nog geen conclusies verbinden over zijn vaardigheid.
Pas als bekend is, bij hoeveel scorepunten een voldoende wordt behaald...
krijgt de score betekenis.
Dat noemen we normeren.
Bij het normeren bepalen we de N-term.
Je zou bij elk examen kunnen zeggen, dat je een voldoende hebt, als je de helft goed hebt.
Je houdt er dan echter geen rekening mee...
dat het ene examen moeilijker kan zijn dan het andere.
Daarom hebben we een N-term ingevoerd...
waarmee we kunnen compenseren voor verschillen in moeilijkheid.
Als het examen moeilijker is, dan is de N-term hoger...
en hoef je minder scorepunten te halen voor een voldoende.
Is het examen makkelijker, dan is de N-term lager...
en heb je meer scorepunten nodig.
Met de N-term zorgen we ervoor dat de prestatie-eis elk jaar gelijk is.
De prestatie-eis is de lat waar je overheen moet springen.
De lat ligt dus ieder jaar op dezelfde hoogte.
In 2022 hebben we weer te maken met een uitzonderlijke situatie.
Doordat leerlingen al sinds het voorjaar van 2020...
een andere voorbereiding hebben gehad op het centraal examen...
kunnen we er niet vanuit gaan dat de vaardigheid van de leerlingen in 2022...
gelijk is aan die van leerlingen van bijvoorbeeld 2019.
We zouden daarom de vaardigheid eerst moeten meten.
Om dat te kunnen doen, is het van belang dat we de leerlingen van 2022...
kunnen vergelijken met de leerlingen van 2019.
Dat is echter niet mogelijk, omdat deze groepen niet vergelijkbaar zijn.
Daardoor kunnen we dit jaar niet normeren zoals anders.
Dit jaar wordt de score afgezet tegen de scores van andere leerlingen van 2022.
Alle 2022 behaalde scores van leerlingen voor een vak vormen de scoreverdeling.
Het gemiddelde cijfer uit 2015 tot en met 2019 voor dat vak...
bepaalt in combinatie met de scoreverdeling...
de grens tussen een voldoende en een onvoldoende.
De lat ligt hierdoor niet automatisch op dezelfde hoogte als in voorgaande jaren.
Maar de examenleerlingen van 2022 moeten wel allemaal over dezelfde lat springen...
om een voldoende te halen.
Om er toch voor te zorgen dat de lat dit jaar...
zoveel mogelijk op dezelfde hoogte ligt als in voorgaande jaren...
kijken we ook naar de N-termen die de afgelopen jaren zijn vastgesteld...
op de centrale examens van een vak.
Bovendien vragen we naar het oordeel van docenten...
over de moeilijkheid van het door hen nagekeken examen van dit jaar.
Met andere woorden: het gemiddelde cijfer uit de periode 2015-2019 voor een vak...
geeft dit jaar, in combinatie met de historische N-term en het docentenoordeel...
een goede indicatie waar de grens ligt tussen voldoende en onvoldoende voor een examen.
Aan de hand van deze technische gegevens bepalen we de voorlopige N-term.
Ten slotte stellen we met behulp van de docenten in onze vaststellingscommissies...
de definitieve N-term vast. We kijken dan of we de N-term nog moeten aanpassen...
door de reacties te wegen die we over een centraal examen ontvangen...
van onder andere leerlingen via het LAKS, en van docenten via onze eigen examenlijn.
Deze stap in het normeringsproces is hetzelfde als in andere jaren.
Zo zorgt het College voor Toetsen en Examens ervoor...
dat het cijfer dat leerlingen straks halen, recht doet aan hun prestaties...
en blijven de exameneisen zo veel mogelijk gelijk aan de eisen van voorgaande jaren.
Wilt u meer weten over de normeringssystematiek in 2022?
Kijk dan op examenblad.nl.