Als jongeren in Nederland de fout in gaan en ze komen in de JJI terecht...
dan gaan we eigenlijk al vanaf het begin het perspectief duidelijk hebben.
Ga je kijken van: waar gaan we eigenlijk naartoe werken?
Dus het perspectief helder hebben, dat is niet iets wat we pas aan het eind doen.
Dat zijn echt de speerpunten voor aan het begin van de behandeling.
Is een jongen bijvoorbeeld in staat om zelfstandig voor zichzelf te kunnen zorgen?
Wat voor arbeidsvaardigheden heeft hij al?
Of waaraan moet nog gewerkt worden?
En wat zijn arbeidsmogelijkheden?
We kijken ook naar de locatie van uitstroom.
Dus kan hij terug vanwege het woonplaatsbeginsel naar de gemeente van herkomst?
Of moeten we toch uitwijken naar een andere gemeente, omdat dat beter is...
omdat er bijvoorbeeld een slecht netwerk is in de gemeente van herkomst.
En gedurende de hele PIJ of de hele behandeling in de JJI...
wordt dat traject vormgegeven door middel van het bieden van onderwijs.
Ze kunnen de diverse cursussen halen.
Verder werken we aan de behandeling.
Dus de ontwikkeling van de jongere.
Diverse vormen van individuele en groepstherapieën worden in JJI's aangeboden.
En uiteindelijk, om een goede terugkomst in de maatschappij te realiseren...
is het belangrijk om een heel goed nazorgplan op tafel te hebben.
Dus dat we dat met allerlei ketenpartners van de desbetreffende regio van uitstroom gaan organiseren.
De nazorgtafel is een manier om met alle ketenpartners om tafel...
maar ook de gemeente, de Raad van de Kinderbescherming...
om het plan op maat, samen met de jongere zelf, ook vorm te geven.
Op het moment van de nazorgtafel dan worden echt de plannen besproken.
Dan kan iedereen daar een mening over vormen.
En dan kan de jeugdige ook zelf aangeven wat hij ervan vindt.
En dan worden plannen ook definitief gemaakt.
En samen ook kijken van: 'goh, als dit dan het nazorgplan is...'
'hoe kunnen we dan het beste voorbereiden op de resocialisatie?'
Dus wat kunnen we in de JJI doen, bijvoorbeeld met verloven...
dat een jongere zo goed mogelijk wordt voorbereid op een succesvolle resocialisatie in de maatschappij?
Kortom, nazorg is heel belangrijk om dat goed met elkaar af te spreken.
Wie doet wat? Wat zijn de verwachtingen van de jongere?
En wat kan een jongere van de begeleiding verwachten?
Als afspraken duidelijk zijn, is de kans voor een succesvol traject het hoogst.