Overlastgevende asielzoekers.
Er zijn ongeveer 250 mensen aangewezen die zo'n vijf keer in de systemen van de politie voorkomen als verdachte.
Van die 250 mensen daar zit een kleine groep tussen die zich ernstig misdraagt.
En ernstig misdraagt wil zeggen: in de openbare ruimte waarin ze mensen schofferen...
buschauffeurs de huid vol schelden, proberen zonder kaartjes binnen te komen...
winkeldiefstallen plegen, zoals hier in Ter Apel...
maar ook wel wat zwaardere feiten plegen.
En die gaan wij het leven zuur maken.
Dat betekent dat we ze achter de kont aan lopen, aanspreken op hun gedrag...
proberen om de partners zo ver te krijgen dat ze opgepakt worden als het kan...
bestraft worden als het moet...
versoberd opgevangen worden...
en medegedeeld worden dat het geen zin heeft om hier te zijn: "Je kunt beter weggaan, want Nederland is niet leuk voor jou."
Zo kwamen we in gesprekken tot de conclusie dat er een ketenmarinier moest komen.
Dat ben ik geworden samen met nog twee collega's.
De ketenmarinier lost zelf de problemen niet op.
Maar beweegt alle partners om de problemen op te lossen op een minder klassieke manier:
Namelijk minder overleggen en meer doen.
Ik ben geen politieagent, geen COA, geen IND, geen DT&V, geen ministerie...
maar ik breng die partijen samen.
En het blijkt gewoon te werken dat op het moment dat je samen je vizier richt op één probleem...
dat het dan beter opgelost wordt dan dat je allemaal apart werkt.
Wat wij proberen is om met enige brutaliteit de grenzen van het mogelijke op te zoeken.
En op het moment dat we die grens enigszins overschrijden, zeggen we liever een keer sorry...
dan dat we zeggen: "We hebben het niet geprobeerd."
Als je hier om je heen kijkt, zie je heel veel asielzoekers lopen...
die heel vaak met het hoofd naar beneden lopen.
Dat komt, omdat het draagvlak voor de asielzoeker in Nederland aan het dalen is.
Verkiezingen worden zelfs beïnvloed door de kijk op de vreemdelingenportefeuille.
En ik ben er persoonlijk totaal van overtuigd dat wij hier niet te maken hebben met de asielzoeker die overlast veroorzaakt...
maar met een minimale kleine groep daarbinnen...
die gebruik maakt van het systeem om zich te misdragen.
En als ik daar een bijdrage aan kan leveren om deze mensen aan te pakken en die overlast te verminderen...
en daarmee het imago van het totaal van de groep asielzoekers te verbeteren...
ja, dan ga ik daar voor.
En dat is mijn drive geweest.
Want ik had nooit gedacht, anderhalf jaar geleden, dat ik dit werk zou doen.