Ik dans heel graag.
In een club of gewoon thuis. Ik dans eigenlijk altijd.
Daar heeft hij niets aan veranderd.
Een kennis liep na het uitgaan met me mee naar huis.
Bij mij thuis dwong hij me tot seks.
Ik zei duidelijk nee, maar hij ging gewoon verder.
Mijn lichaam bevroor.
Ik schaamde me achteraf kapot.
Ik twijfelde.
Had ik eerder iets aan hem moeten merken?
Was het een verkrachting?
Ik stopte het weg en besloot er met niemand over te praten.
Maar daardoor veranderde ik in een dood vogeltje.
Ik kon op een gegeven moment niet meer eten. Ik kreeg ook paniekaanvallen.
Daarom heb ik psychische hulp gezocht.
Nu weet ik dat het normaal is om te bevriezen...
...dat het een overlevingstactiek is.
Ook weet ik nu dat wat er gebeurd is, niet mijn schuld is
Als ik eerder hulp had gezocht...
...dan had mijn leven niet zo lang overhoop gelegen.