Ik ben Joost en ik ben procesvertegenwoordiger bij de IND.
Dat betekent dat ik in de rechtbank besluiten van de staatssecretaris verdedig...
en aan de rechter uitleg waarom die besluiten goed zijn en in stand moeten blijven.
Mensen kunnen herhaalde asielaanvragen indienen...
omdat mensen altijd van mening kunnen zijn dat er in de situatie in hun land van herkomst iets is gewijzigd.
Of omdat er in hun persoonlijke omstandigheden iets is gewijzigd.
Mensen kunnen, bijvoorbeeld, tot de ontdekking komen dat ze homoseksuele of lesbische gevoelens hebben.
Of ze kunnen bekeerd zijn.
Ze kunnen ook in Nederland politieke activiteiten hebben ondernomen...
waardoor ze van mening zijn dat hun leven in het land van herkomst gevaar loopt.
En omdat ze aan dat gevaar niet blootgesteld willen worden, kunnen ze een herhaalde asielaanvraag indienen.
En het aantal asielaanvragen daar zit geen restrictie op.
Er zijn geen regels nationaal of internationaal die zeggen: "je mag maar zo vaak een asielaanvraag indienen".
Ik heb zo zitting.
Dus ik ga naar de rechtbank.
En omdat wij geen advocaat zijn, dragen we geen toga, maar het moet er natuurlijk wel enigszins netjes uitzien.
Dus vandaar dat ik even een jasje en een das aandoe.
Het is soms lastig in het werk dat je geconfronteerd wordt met emotionele of schrijnende situaties.
Het gebeurd weleens dat ik een zaak zie waarvan ik denk:
"Nou, ik zou het niet vervelend vinden als deze vreemdeling zou mogen blijven."
Alleen het besluit op basis van de regels zegt dat de vreemdeling geen recht heeft op verblijf in Nederland.
En ook dat besluit moet dan uiteindelijk verdedigd blijven.
Als de vreemdeling een negatieve beslissing krijgt, is dat voor de vreemdeling...
per definitie...
een moeilijk te accepteren besluit.
Aan de andere kant...
is het ook zo dat de samenleving erom vraagt dat bepaalde besluiten nu eenmaal worden genomen.
En die besluiten moeten vervolgens ook verdedigd kunnen worden.
En dat spanningsveld, tussen enerzijds het belang van de vreemdeling...
en anderzijds het algemeen belang van de samenleving, spreekt me ook heel erg aan.