We zijn op weg naar een recreatiepark.
Het komt steeds meer voor dat we misstanden aantreffen op de parken.
En sinds een aantal jaren zijn we vanuit de gemeente bezig met controleren op deze parken...
of alles daar wel goed gaat.
Grote aantallen arbeidsmigranten tot prostitutie.
Tot mobiel banditisme.
Ja dat is zo'n beetje hetgeen we tegenkomen.
En ik let eigenlijk op allerlei zaken die voor mij een beetje vreemd zijn.
Ik kom hier met regelmaat.
Ik kijk of ik personen zie waarover ik twijfels heb of zij hier komen om te recreëren.
En ik probeer met die mensen gesprekken aan te gaan.
En te onderzoeken of het echt allemaal wel goed gaat.
Aan het verbouwen.
Tijdens een controle in de avonduren op een park...
trof ik een Pools sprekende dame aan.
Die twee kleine kinderen bij zich had en een echtgenoot of vriend.
En bij de controle van dit gezin viel mij op dat de echtgenoot bijzonder zenuwachtig was.
Toen bleek dat deze man vanuit Polen gesignaleerd stond.
Een vrouw die nergens vanaf wist.
Kinderen overstuur.
En dat we deze meneer moesten aanhouden en weghalen bij zijn gezin.
Ja, dat doet zeer.
Gelukkig hebben we wel alles uit de kast gehaald om die mevrouw met haar kinderen te helpen.
We hebben de weg gewezen naar het gemeentehuis.
En daar is ze opgevangen en zijn zaken geregeld om haar verder te helpen voor een goede huisvesting.
Ik heb met die mensen te doen.
En het is niet zozeer dat ik er 's nachts wakker van lig.
Het is wel zo dat ik 's avonds op de bank zit thuis en dat ik denk...
"jongens, hoe heeft het zo ver kunnen komen?"
"Hoe kan dit allemaal?"
Maar daarentegen ligt de uitdaging om het op te lossen en aan te pakken.
En die mensen te helpen.
Hoe dan ook.