Ik ben nog altijd bang om een brief te openen van het UWV.
Bang voor mogelijke fouten.
Ik werkte parttime in het onderwijs in vaste dienst.
Om mijn lage inkomen aan te vullen,
werkte ik daarnaast als freelancer
voor een andere organisatie.
Ik woonde in een oud schoolgebouw
dat eigendom was van de gemeente Rotterdam
en werd onderverhuurd door een vereniging.
Ergens in 2015 ontstonden er spanningen
bij mijn parttime baan op de school.
Uiteindelijk werd ik in 2017 ontslagen.
Ik had enkel recht op een kleine ontslagvergoeding en WW
op grond van mijn laatste inkomen.
Met alle goede bedoelingen vulde ik netjes
aan het eind van de maand mijn uren in voor het UWV.
Echter, wat niet goed ging is dat ik de eerste
maand per ongeluk de uren op twee plekken
invulde in het schema,
deze steeg dus boven de urennorm uit
die vooraf bepaald was.
Zonder dat ik daarover aangeschreven werd
legde het UWV mij een strafkorting op van ongeveer
35 euro per maand.
In de organisatie waar ik freelance werkte,
begon de werkdruk ondertussen op te lopen.
Dit ging zelfs zo ver dat ze het maar vervelend vonden
dat ik met een urennorm zat vanuit het UWV.
In september 2018 kreeg ik de mededeling
dat ik niet was opgenomen in de poule,
omdat ik te weinig beschikbaar was.
Hiermee stopte het freelance werk vanuit de organisatie.
Drie weken later kreeg ik tot overmaat van ramp
te horen dat mijn twee jaar jongere broer was overleden.
Na de begrafenis van mijn broer ontdekte ik
dat mijn uitkering was bevroren,
waardoor ik tussen kerst en oud en nieuw
zonder inkomsten kwam te zitten.
Ondertussen kwam de woning waar ik zat,
de oude school, in de verkoop.
Ik heb toen een advocaat in de arm genomen
om te kijken wat mijn rechten waren.
Zwaar overspannen, fysiek kapot,
zag de huisarts dat ik hulp nodig had en gaf
vervolgens al snel te kennen dat ik gebaat zou kunnen zijn
met hulp vanuit het wijkteam Hillesluis
en dat mijn complexe situatie een perfecte zaak was voor hen.
- Op het moment dat ik de casus had aangenomen,
ben ik het eerst nog even gaan overleggen met Nazia.
Vanwege deze pilot zitten we elke week één keer per week...
...sluiten we aan bij het wijkteam
en aan de hand daarvan stellen ze soms vragen.
Ik ben bij de zaak betrokken geraakt
doordat Marsha... zij heeft toen gevraagd van,
ik zit met de zaak, mag ik die met jou overleggen?
Nou prima, ik zit er. Daar ben ik voor. Kom maar op.
Het is vaak zulke summiere informatie, dat ik dacht
als ik dan dat eerste gesprek ga doen,
dat het wel handig is te weten van welke informatie
moet ik ophalen?
Om snel tot de kern te komen, of om te weten voor Nazia
welke stappen gaan we zetten. En tijdens het eerste huisbezoek
heb ik aangegeven dat we in de wijk werken
met een pilot waarin we korte lijnen hebben
met de sociaal raadslieden en met het Juridisch Loket
en met advocaten.
En ik vroeg of
ik dat dan ook mocht bespreken met Nazia
zodat zij met ons mee zou gaan kijken in de casus.
Vond ze goed.
Ze had nu ineens zoiets van hé dan word
ik ook op dat vlak meteen heel goed ondersteund.
En ik hoef er geen ingewikkelde dingen voor te doen.
Ik hoef niet eerst nog een afspraak te maken,
zelf mijn verhaal weer te doen. Dus dat was voor haar heel fijn.
Naar aanleiding van het eerste huisbezoek heb ik
dit doorgesproken met Nazia van,
dit is de informatie die ik heb.
En op basis daarvan had Nazia zoiets
van ik denk dat goed is als wij samen
op huisbezoek gaan.
Want er zijn echt wat dingen waar ik gericht op verder moet.
Dus het eerstvolgende huisbezoek hebben
we samen gedaan. En dat is heel fijn,
want dat maakt dat je toch alle twee
vanuit je eigen expertise in gesprek bent
en echt wel vanuit een andere bril kijkt naar een zaak.
Ik heb haar papieren toen gezien en heb voor mijzelf
een chronologische volgorde kunnen maken,
waardoor ik wel zag wat mijn rol eigenlijk nu
in haar zaak zou moeten zijn.
En ik heb aan haar gevraagd van oke wat wil jij nu?
Want ik denk dat we nu inzageverzoek zouden
moeten doen bij het UWV om helderheid te
krijgen in jouw zaak.
En ik heb de keuze aan haar gelaten van, wat wil je nu doen?
Met een voorbeeldbrief van Nazia hebben we het dossier
opgevraagd bij het UWV.
Aan de hand van die brief is zij gebeld
door het UWV van goh,
wat maakt dat u het dossier nodig heeft?
Toen heeft ze dus uitgelegd, er is iemand van het wijkteam
die is met mij aan het meekijken
en iemand van het Juridisch Loket.
Omdat het een en ander niet lijkt te kloppen
en ik er zelf niet meer uit kom.
- Nadat we een inschatting hadden gemaakt van de haalbaarheid
van de situatie
en mijn uitkering
voor de tweede keer zonder opgaaf van reden
werd stopgezet,
hebben we in gezamenlijk overleg besloten deze zaak
verder te laten rusten en de prioriteit te verleggen
naar de situatie binnen de vereniging
om verdere verergering van mijn financiële problemen
te voorkomen.
In de tussentijd legde de penningmeester
van de vereniging een onevenredig deel
van de hoge stookkosten bij mij neer.
Omdat de situatie binnen de vereniging complex was,
stelde Marsha vervolgens voor verder te
overleggen met Nazia over de stappen die we
juridisch konden nemen.
Op haar advies heb ik de advocaat die ik eerder
had benaderd in het kader van mijn huurontbinding
met de gemeente
gevraagd of hij mij kon adviseren
in de kwestie rond de mij in rekening gebrachte
hoge stookkosten door de vereniging.
Belangrijk is dat zij door die samenwerking
van maatschappelijk werk en Juridisch Loket
en advocatuur een goede schifting gemaakt kon worden
wat er moest gebeuren.
Dat is het voordeel van de pilot eigenlijk dat je…
...als cliënt ga je naar één plek en de mensen die jij nodig hebt,
die komen naar jou toe,
want maatschappelijk werk zit daar,
een medewerker van het Juridisch Loket zit daar
om te schiften wat er aan juridische
problematiek is en die kan via de korte lijnen die er zijn
ook snel contact opnemen met een advocaat om te kijken,
in eerste instantie van is het inderdaad een zaak
voor een advocaat?
En de cliënt die weet gewoon dat op alle vlakken
waar de problemen mee zijn en dat er
aan gewerkt wordt.
In het verleden was het dan zo dat je
en naar het Juridisch Loket moest
voor het juridische probleem,
bij maatschappelijk werk voor je maatschappelijke problemen,
voor een licht juridisch maatschappelijke
problemen moest je weer naar de sociale raadslieden.
Dat is lastig als je zoveel problemen tegelijk hebt,
om dan zelf ook nog eens een keer te organiseren
dat je naar al die verschillende instanties gaat.
Dus die regie die er dan plaatsvindt
binnen zo'n pilot, dat is denk ik erg belangrijk.
- Wat ik best wel heb gemerkt tijdens de pilot
is dat het voor mensen gewoon heel fijn is dat ze een gezicht hebben
bij de ondersteuning.
En op het moment dat ik daar over de vloer kom
als gezicht en ik zeg, als het nodig is,
dan betrekken we er nog iemand anders bij,
dan wordt dat voor mensen veel laagdrempeliger.
Je hebt kortere lijnen met elkaar,
iedereen kent elkaars krachten,
iedereen weet ook wat je kan en doet, dus dat is fijn.
Je raakt ook betrokken bij het sociale stuk,
zeg maar het sociaal domein.
Daar krijg je eigenlijk een inkijkje van hoe dat werkt,
want dat zien we eigenlijk hier iets minder.
Je ziet meer de juridische dingen
waardoor je eigenlijk hier in de advisering
kan je daarop inspelen.
Dus dat is wel ook heel mooi om te zien
dat die samenwerking eigenlijk dan toch van belang is
om de doelgroep beter te kunnen bedienen.
Als de pilot wordt uitgerold over het hele land,
dan is het denk ik wel van belang om te kijken
wat er lokaal eigenlijk ook speelt,
omdat niet alle wijkteams op misschien
dezelfde manier werken.
Maar ik denk dat het van belang is om je wel te realiseren
dat er gewoon echt maatwerk nodig is.
Zoals het nu in de Hillesluis wordt geregeld
of je dat één op één over kan zetten,
landelijk of in andere gebieden, dat vraag ik me af.
En of die samenwerking zo close is als in Rotterdam,
dat het ook elders zou kunnen.
- Wat deze manier van werken vraagt
van de verschillende partijen
is natuurlijk een grotere tijdsinvestering.
De sociaal raadslieden,
mensen van Juridisch Loket en ook de advocaten,
ik bedoel stel ze gaan mee op een huisbezoek
of het meedenken of het overleggen,
dat vraagt natuurlijk gewoon een grotere tijdsinvestering.
Tegelijk denk ik dat het gaandeweg
het traject zo ontzettend helpt om tot de kern te komen
van waar de mensen de hulp bij nodig hebben
en dus ook op het juridisch vlak.
Dat dat het eigenlijk heel erg ten goede komt,
het traject.
Wat er dus voor zorgt dat iemand ook misschien niet meer
een tweede keer hoeft te worden aangemeld
omdat het nog maar half half is aangepakt.
- Al deze begeleiding heeft mij persoonlijk
in staat gesteld veel minder angstig en stressvol
naar de zaken te kunnen kijken.
En ik merk eigenlijk nu al dat dit mijn revalidatie
enorm ten goede is gekomen.