CHARLES VAN LAMOEN: Ik ben Charles van Lamoen.
Ik werk bij de IND bij de directie Asiel en Bescherming.
We bevinden ons op dit moment in ons aanmeldcentrum in Den Bosch.
En, ja, we zitten in de kindvriendelijke hoorruimte.
Er staat een klein tafeltje waaraan het gesprek plaatsvindt.
Zonder computer, zonder toetsenbord.
Het gesprek wordt ook opgenomen.
Verder hangen er tekeningen aan de muur. Er staat een schoolbord.
Er is een podium om het nog wat speelser te maken.
Er is nagedacht over de kleuren.
En alles is erop gericht om de formaliteit zo veel mogelijk weg te nemen...
...zodat het kind zich zo veel mogelijk op z'n gemak voelt.
De gehoren die in deze ruimte worden afgenomen, zijn inhoudelijke gehoren.
Dus gehoren waarin kinderen vertellen waarom ze uit hun land gevlucht zijn.
Kinderen vinden dat over het algemeen vrij moeilijk...
...omdat de belevingswereld van een kind heel erg klein is...
...ze het grotere geheel eigenlijk niet kunnen overzien.
Kinderen worden vaak door de ouders beschermd tegen dat soort wetenschap.
Dus, ja, het is voor een kind heel moeilijk om te vertellen wat er precies speelt.
Waar het om gaat, is het uiteindelijke asielverhaal...
...want dat moeten we beoordelen. Daar is de IND voor.
Maar hoe krijg je nou dat asielverhaal zo goed mogelijk boven water?
Dat is waar het om gaat.
En als wij condities kunnen scheppen die dat voor het kind vergemakkelijken...
...om dat verhaal dat erin zit, wat makkelijker naar buiten te brengen...
...ja, dan is dat mooi.
VREDIGE MUZIEK DIE WEGEBT