*Rustige muziek speelt*
De wijkverpleging staat voor een grote uitdaging.
Er zijn steeds meer mensen die zorg thuis nodig hebben,
en die zorg thuis wordt intensiever en complexer.
Mantelzorgers zijn zwaar belast en de wijkverpleging heeft te maken
met personeelstekorten.
Kunnen zorgaanbieders van wijkverpleging onder deze omstandigheden
goede en veilige zorg blijven leveren?
Daar hebben we naar gekeken als Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd.
Dit beeld van de wijkverpleging is gebaseerd op 200 inspecties
die we in 2022 hebben uitgevoerd, op 168 meldingen die we hebben ontvangen
en op andere informatie uit toezicht.
*Muziek*
We zien dat er veel goed gaat in de wijkverpleging,
ondanks de uitdagende omstandigheden.
Cliënten krijgen bij de meeste zorgaanbieders
professionele en veilige zorg die past bij hun persoonlijke situatie.
Deze zorgaanbieders verbeteren en bewaken continu
de kwaliteit van de zorg.
Wijkverpleegkundigen spelen hierin een cruciale rol.
Wat we zien is dat zorgaanbieders oplossingen zoeken
voor de personeelstekorten in de wijkverpleging.
Vooral de grotere aanbieders kijken echt naar andere manieren
om de zorg te organiseren met minder mensen,
en we zien er goede voorbeelden van.
Zo zagen we een zorgaanbieder die werkt vanuit
de sociale benadering van dementie.
Met inzet van welzijnsmedewerkers, die een thuiswonende oudere met dementie
en zijn naaste ondersteunen, helpen met levensvragen rondom dementie
en nadrukkelijk kijken naar wat iemand nog wél kan.
Dat ontlast de zorgverlener en maakt dat deze meer tijd heeft
voor de daadwerkelijke zorgvragen.
Een ander voorbeeld is de inzet van zorgtechnologie
zoals beeldbellen met cliënten via iPads.
Of de inzet van medicatiedispensers die medicatie thuis verstrekken,
zodat er niet steeds iemand langs hoeft te komen,
en dat bespaart tijd.
*Muziek*
We zagen ook dingen die niet goed gingen.
Niet bij alle zorgaanbieders krijgen cliënten
de professionele en veilige zorg die ze nodig hebben.
We zagen dat vooral bij een deel van de kleine aanbieders,
dat wil zeggen met minder dan 50 cliënten in zorg.
En wat we specifiek zien bij deze zorgaanbieders
is dat zorgbestuurders onvoldoende kennis en vaardigheden hebben
om te sturen op de zorgorganisatie.
En dat heeft effect op de kwaliteit van de zorg.
Ze hebben bijvoorbeeld niet goed in beeld hoe het echt gaat met cliënten.
Sommige van deze aanbieders zijn niet aangehaakt
bij regionale samenwerking of op nieuwe ontwikkelingen in de zorg,
zoals de inzet van zorgtechnologie.
En soms zijn er vermoedens van zorgfraude of van zorgverwaarlozing.
Wat betekent dat cliënten niet de zorg krijgen die ze nodig hebben.
Als we zien dat zorgaanbieders geen goede zorg leveren,
nemen we maatregelen, zoals verscherpt toezicht
of een aanwijzing.
In 2022 ging het om één of meer maatregelen
bij 18 verschillende zorgaanbieders.
Van die 18 waren 17 kleine aanbieders.
Samengevat: we zien dat de zorgaanbieders van wijkverpleging
alle zeilen bijzetten om goede en veilige zorg te leveren.
We zien wel verschillen.
De grote aanbieders lukt het vaker dan kleine aanbieders
om die zorg goed te kunnen leveren.
Als de kleine aanbieders het wel lukt om goede en veilige zorg te leveren,
zien we dat de wijkverpleegkundige een belangrijke rol heeft
om de kwaliteit van zorg te bewaken.
*Muziek*
We blijven natuurlijk in contact met de zorg.
We spreken met elkaar over personeelstekorten
en hoe het beste passende zorg geleverd kan worden.
We blijven natuurlijk ook aanbieders van wijkverpleging bezoeken,
ook de kleine aanbieders.
We letten in ons toezicht extra op de kwaliteit
van de langdurige, intensieve zorg thuis, waar die cliënten
het meest kwetsbaar zijn.
Als een aanbieder deze intensieve zorg levert,
zullen we met name kijken of de randvoorwaarden aanwezig zijn
om die intensieve zorg ook te kunnen leveren.
*Muziek speelt en fadet uit*