KEES JAN VAN DER WILT: We zijn bij 1 van de 104 viaducten,
met een tand-nokconstructie in beheer van Rijkswaterstaat.
Negentig daarvan zijn volgens de inzichten van nu verkeerd ontworpen.
De veiligheid van de weggebruiker op en onder de brug of het viaduct
staat voor ons altijd voorop.
We monitoren deze constructies regelmatig en we voeren periodiek inspecties uit
om de staat van het onderhoud in de gaten te houden.
Hierachter zien we een tand-nokconstructie bij de brug.
Dat kunnen we op deze manier illustreren:
de brugpijler heeft een nok en het wegdek heeft een tand.
Op deze manier wordt het wegdek door de tand-nokconstructie gedragen.
Dit noemen we de tand-nokconstructie.
Tegenwoordig wordt dit type constructie niet meer toegepast bij nieuwe bruggen.
Wat ermee aan de hand is, is dat de viaducten sneller verouderen
dan waar ze op ontworpen zijn.
Boven de tand-nokconstructie is een voegovergang aanwezig,
die gaat soms lekken, dan loopt het water met strooizout
langs de voeg, langs de wapening
en daardoor gaat de wapening roesten en neemt de sterkte van de constructie af.
Als de veiligheid van de brug niet meer gegarandeerd kan worden,
nemen we direct maatregelen.
Het kan zijn dat we het verkeer laten omleiden, om de brug heen,
of we moeten meer doen, zoals het plaatsen van een veiligheidsconstructie.
Zeventien bruggen en viaducten staan op onze prioriteitenlijst om te onderzoeken.
De andere bruggen en viaducten monitoren we natuurlijk ook.
Als het nodig is, nemen we direct maatregelen.
Op lange termijn
zullen een aantal bruggen en viaducten worden vervangen of gerenoveerd.
Deze vervanging of renovatie zal altijd plaatsvinden
binnen het groot onderhoud dat de komende jaren wordt uitgevoerd.
Hoe ons onderzoek eruitziet?
Dat is wel goed om te weten, je kan het niet met het blote oog zien.
Daarom halen we van bovenaf de voegovergang eraf
en dan halen we monsters uit de voeg.
Die monsters gaan naar het laboratorium en worden onderzocht op de hoeveelheid zout.
Daarmee kunnen we controleren of het zout de wapening heeft bereikt.
Daarnaast voeren we een elektrische meting uit.
Staal reageert anders op elektriciteit dan roest.
Op deze manier kunnen we controleren of de wapening al aangetast is door roest.
Uiteraard is het nog veilig om op en onder deze viaducten te rijden.
Als er iets mis is, dan ondernemen we direct actie.
We proberen de hinder voor het verkeer zo veel mogelijk te beperken.
Helaas moeten we soms zware vrachtwagens omleiden.
De veiligheid van de weggebruiker staat in alle gevallen altijd op plek één.