VOICE-OVER: Ruim negenduizend medewerkers van Rijkswaterstaat
werken aan het beheer van onze wegen en wateren.
Hier is betrouwbare informatie voor nodig, en daar zorgt Arjen voor.
STUWENDE MUZIEK
ARJEN PONGER: Ik ben dataspecialist bij Rijkswaterstaat, afdeling Mobiel Meten.
Wij doen heel veel stroommetingen en windmetingen, golfmetingen,
dus alles wat met meten te maken heeft in en om het water eigenlijk.
Meten is weten, hè.
We zijn vandaag op pad met de Conrad.
De Conrad is een betonningsvaartuig met een kraan.
Dan gaan we verschillende instrumenten op de bodem plaatsen
en dus ook metingen doen.
Dit is een meetframe
en dat gaan we dadelijk plaatsen in het kribvak hier aan de Waal.
Dan meten we met verschillende instrumenten.
Dit noemen ze een ADCP,
die meet in laagjes water hoe hard het stroomt en in welke richting.
Dan hebben we verder nog deze, dat is een ADV,
die meet de sedimentconcentratie en ook de stromingsrichting en de snelheid.
Vandaag doen we de nulmeting, omdat we dus met een nieuw experiment gaan starten.
Rijkswaterstaat gaat tussen de kribben een zanddijk leggen in het water
in de hoop dat de bodem niet uitslijt.
Dat gaan we dus heel intensief meten om te kijken of dat inderdaad ook waar is.
Dan meten we eerst de nulsituatie, zoals het nu is,
dus dat we nog niks hebben gedaan,
en als die dijk is gemaakt, gaan we kijken: wat gebeurt er nou echt?
En we gaan daarna ook nog een keer meten.
Uiteindelijk weet je dan of het helpt.
MAN: Met de ketting deze kant op.
ARJEN: Het gaat goed.
De steen hangt nu over boord,
dus we gaan eerst het frame nu plaatsen en dan laten we langzaam de steen zakken.
MANNENSTEM: Op jullie teken.
ARJEN: Oké, dat is één. Dank je wel.
RUSTIGE MUZIEK
We kunnen niet overal met die grote schepen komen,
dus dan doen we het met een kleiner, ondieper bootje,
het steekt maar ongeveer zo diep in het water,
dus vanaf tien centimeter kun je al meten ongeveer.
Dit is hem dan, de ABBA, de afstandbestuurbare ADCP.
Hieronder zit een meetapparaat dat ook in de frames zit en in de schepen.
En hier hebben we nog de gps.
Ik heb nooit zeebenen gehad, ik ben echt een landrot.
Ik ben van origine automonteur geweest.
Op een gegeven moment ben ik arbeidsongeschikt geraakt
door een motorongeluk.
Toen heb ik allerlei baantjes gedaan. Uiteindelijk ben ik weer gaan studeren,
ben ik bij Rijkswaterstaat terechtgekomen met m'n stage en nooit meer weggegaan.
DE STUWENDE MUZIEK SPEELT VERDER
Ondertussen zijn we op de Onderzoeker.
Hier zit ook weer zo'n zelfde meetinstrument op,
alleen hier kan ik live meekijken op al die schermen wat hier allemaal gebeurt.
Alle metingen die we nu doen, dus met het schip, het kleine bootje,
de frames die we vanochtend in het water hebben laten zakken,
al die data gaan we dus verwerken
en dan krijgen we straks hopelijk een mooi totaalbeeld
van alle stroomvectoren hier op de rivier
om dus uiteindelijk te gaan kijken
of de hypothese die we bedacht hebben, of die ook klopt.
Mijn metingen gaan naar mijn collega's op kantoor,
maar ook naar de universiteiten of naar het kennisinstituut Deltares.
Die hebben een bepaalde onderzoeksvraag
en die gaan wij dan voor hen meten, of we doen het samen.
Dan gaan we op die manier proberen een oplossing te vinden.
Het is gewoon hartstikke leuk, dit werk, het is heel erg afwisselend.
Het ene moment ben je dus echt met waterstroming bezig
en het andere moment ben ik met blauwalg bezig, met verzilting.
Er zijn maar weinig bedrijven die alles in één hebben.
Dat hebben wij als Rijkswaterstaat gelukkig wel, en dat is waar ik heel blij van word.
Het is gewoon superleuk.
DE STUWENDE MUZIEK STOPT