VOICE-OVER: Onze dijk, al generaties lang beschermt hij ons tegen het water.
Elke Marker koestert er herinneringen aan,
van stormachtige wandelingen, tot de eerste kus.
Nu is het tijd voor nieuwe herinneringen,
met een nieuwe dijk die zorgt dat dit unieke stukje Nederland behouden blijft.
ADRIANA STAM: Mijn grootmoeder is hier geboren in het begin van de 20e eeuw.
En bij een enorme brand in de buurt
is zij met haar familie naar Monnickendam verhuisd.
En ik ben weer teruggekomen naar Marken.
Ik woon hier pal op de dijk.
Ja, je kijkt gewoon uit over het water en dat is gewoon heerlijk.
En je hoort ook, als je in bed ligt, het kabbelen van het water.
Ja, het woont hier gewoon fantastisch mooi.
De dijk is natuurlijk sowieso van groot belang,
maar wij zien dat niet zozeer als een enorme veiligheid tegen het water,
wij zien het meer als een onderdeel van het voormalige eiland.
De dijk vertelt ook gewoon een verhaal.
De dijk is niet recht, die heeft allemaal inhammen.
Dat heeft allemaal te maken met dijkdoorbraken
die er vroeger hebben plaatsgevonden.
Ik vind het heerlijk om vooral aan het eind van de middag, begin van de avond
om langs de dijk te lopen.
Dan heb je aan de ene kant het land en aan de andere kant het water
en dat geeft gewoon een speciale sfeer, dan kom je helemaal tot rust.
VOICE-OVER: De dijk heeft niet alleen mooie verhalen.
Overstromingen en stormen zorgden ervoor dat de Markers
steeds meer land af moesten staan en niet altijd veilig waren.
OUTGER ZONDERVAN: We staan nu op de Moeniswerf
en op deze terp is mijn moeder geboren ooit.
Die woonde hier in een woning.
Later zat ze op school, de plek waar nu het Dorpshuis staat.
En als er dan een harde noordwesterstorm stond,
dan keek de bovenmeester of er daar, dus bij paal 53, water over de dijk kwam.
En dan stuurde hij alle kinderen naar huis
die verder van school af woonden dan de kerkbuurt.
Want anders konden ze niet meer thuiskomen.
Alleen, in 1916, toen was die storm extreem en toen sloeg daar die woning kapot,
zeker de onderkant waar mijn grootouders woonden,
en toen zijn ze overgegaan op zolder bij de buren.
Er stond dus in de winter van '58, stond er een behoorlijke noordoosterstorm.
En dan rij je de volle zee van die kant af en dan had je de druk,
vanaf de Afsluitdijk werd het water opgestuwd hiernaartoe.
En dan liepen hier aan de oostzijde, liepen dan golven over de dijkjes heen.
En toen kwam er zoveel water over de dijk
dat de sloten helemaal tot aan de weilanden gevuld stonden met water.
Maar ja, als er zo een noordooster stond, dan liepen die golfjes over de dijk
en dan gingen we fietsen op dat dijkje
en dan liepen die golven mooi tussen de spaken van je fiets door.
Dat was wel leuk en niemand zag daar gevaar in, geen mens.
We hebben nou een veilig gevoel, maar goed,
die dijkjes zien er niet uit op het ogenblik.
Dus het zou wel mooi wezen als er een mooie, knappe dijk kwam.
RUSTIGE MUZIEK
VOICE-OVER: Nu schrijven we opnieuw geschiedenis
met een stevige, nieuwe dijk die de Markers en ons land beschermt tegen het water.
En waar er eerder steeds meer land moest worden opgegeven,
krijgen de Markers er nu een nieuw stukje land bij
met meer ruimte voor ontspanning en natuurontwikkeling, een plek om te genieten.
KYLE ZEEMAN: Vroeger ging ik altijd met mijn opa en mijn zusje
samen een rondje lopen op de dijk.
En we gingen altijd dan op zoek naar insectjes
of gewoon een leuk rondje lopen omdat we dan even vrij waren van school.
Het gemis van mijn opa is gewoon enorm erg
en dan die herinnering aan de dijk is dan heel bijzonder.
Hoe de dijk er nu bij ligt, is gewoon minder dan dat het vroeger was.
Want toen ik er met mijn opa liep, was het gewoon echt een heel stevige dijk
en kon je gewoon zonder door je enkel te gaan, kon je erover lopen
en dat is nou helemaal niet meer zo.
Je moet nu oppassen met waar je loopt.
Nou, ik merk gewoon de laatste tijd dat de jeugd heel veel behoefte heeft
aan meer ruimte om te zwemmen, meer recreatiemogelijkheden, meer strandjes.
En ik zit nu bij de jeugdraad
en wij willen graag dat Marken leefbaar blijft voor de jeugd
en dat de jeugd op Marken blijft wonen.
En daarbij hoort natuurlijk ook een stevige dijk,
zodat de veiligheid van Marken ook belangrijk blijft,
ook voor later, voor de toekomst.
VOICE-OVER: De dijk op Marken houdt het water al meer dan 60 jaar tegen.
Nu maakt Rijkswaterstaat de dijk weer klaar voor de toekomst...
en zorgen we dat ook komende generaties op Marken kunnen worden grootgebracht.
DE RUSTIGE MUZIEK SPEELT NOG EVEN VERDER EN EBT DAN WEG