Ik was voor de verbreding van de A2.
Ik was in eerste instantie tegen de verbreding vanwege het verdwijnen van een aantal dwarsverbindingen.
Ik was voor. Om economische redenen zien wij allemaal dat de autoweg steeds voller werd.
'Vrolijke klassieke muziek'
Als je iets verder van deze A2 af woont, ben je eigenlijk automatisch voor de verbreding.
Zeker voor.
We hadden een heleboel trammelant, opstoppingen, in de kernen. Dat is de reden dat ik voor ben.
Het traject...
...even opnieuw.
Op dit deel van het traject wordt de autobaan aan de rechterzijde ongeveer 30 tot 40 centimeter...
(lachend)
Op dit deel van het traject wordt de autobaan aan de rechterzijde ongeveer 30 tot 40 meter verbreed.
(vrachtwagen toeter)
Mijn naam is Marcel Claessens, ik ben 42 jaar en woon al mijn hele leven in Holtum.
En zet me daar ook op allerlei fronten actief in voor die gemeenschap.
Ik ben Henny de Mooij...
...75 jaar oud, moeder van 2 volwassen kinderen en oma van een kleinzoon van 5 die ik vreselijk mis nu...
...en ik woon op dit moment in Born.
Heb in Buchten gewoond, ik zit al dik 40 jaar in dit gebied.
En nu ben ik het tweede stuk van de vraag kwijt.
Mijn naam is Herman Vrehen, ik woon in het mooie dorpje Nieuwstadt.
Mijn naam is Pierre Wagemans...
...ik woon in Susteren en ik ben namens de Dorpsraad gevraagd om deel te nemen aan het buurtenplatform.
Ik ben Wil Kerkhof. Ik woon in Baakhoven, op nummertje 11.
Ik ben Ton Ory, ik ben 72 jaar. Ik woon sinds 1978 in Susteren.
We zitten hier op het smalste stukje Nederland.
Vanuit de gemeente promoten we dat heel erg, het smalste stukje Nederland.
6 kilometer breed, van België naar Duitsland.
Dat is het nadeel hier, je hebt natuurlijk niet veel ruimte in het smalste stukje van Limburg.
Het allerbelangrijkste persoonlijk vind ik, voor ons als omwonende, leefbaarheid.
En dat de overheid doet dat wat ze moeten doen en niet proberen ergens onderuit te komen.
Ik maak me zorgen om onze knoteik hier, die dus straks onder het asfalt gaat verdwijnen.
Met de A2 verbreding komt de weg van hier tot voorbij de boom.
Het kwam eigenlijk als donderslag bij heldere hemel.
Toen schrokken we heel erg.
Dat er een aantal kunstwerken, viaducten, tunnels, eruit vielen.
We waren er totaal niet van op de hoogte dat er plannen waren om die dwarsverbindingen te laten verdwijnen.
Dat heeft ook echt voor een hele hoop onrust gezorgd.
Niet alleen in onze gemeenschap, maar ook in de buurten en wijken verderop.
Niet alleen op het moment dat die weg verbreed is maar ook gedurende het hele werkproces...
want er gaat wel een aantal jaren aardig wat overheen en daar hebben mensen wel echt direct last van.
Voor mij en voor de gemeenschap betekent het dat het asfalt zeg maar 21 meter onze richting op schuift.
Dit is dan 21 meter.
Dat betekent dat op de dichtstbijzijnde woning het ongeveer een meter of 60 wordt.
Dus dat komt dan wel heel dichtbij.
In eerste instantie kregen wij te horen via de media dat er een vijftal dwarsverbindingen zouden verdwijnen.
Voordat het A2 buurtenplatform er was, hadden we een hele slechte ervaring opgedaan met Rijkswaterstaat.
Dat is ook het moment geweest dat de burgers zich zijn gaan roeren.
Vervolgens zijn er een aantal actiegroepen opgericht, waaronder een actiegroep in Holtum.
Dat heeft geleid tot wat we dan nu het buurtenplatform noemen.
Ik heb het even thuis nog nagekeken, we zijn in 2016 gestart, al zo lang geleden.
Aan het begin kom je bij elkaar als buurtenplatform, alle kernen zijn zowat vertegenwoordigd.
Dat is een gewenningsproces geweest.
Het moet elkaar pakken he, zo’n buurtenplatform.
Omdat het in het begin vooral vanuit Rijkswaterstaat en ook de andere partijen heel veel zenden was.
“Wij doen dit omdat.”
Als je in een zo vroeg mogelijk stadium betrokken wordt, kunt participeren en meedenken en meedoen, dat dat kan werken.
En ik vind dat Rijkswaterstaat in dezen daar goed aan heeft gedaan.
Ik kan toch mijn zegje rustig doen.
Ik ben gewend mijn vingertje dan op te steken als ik wat wil.
Het heeft ook de gemeente, de drie gemeenten in dit gebied...
...het waterschap, de provincie en Rijkswaterstaat dichterbij elkaar gebracht.
Rijkswaterstaat is nu zeer betrokken bij, toch wel bij ons.
Ze zorgen en ook voor het behoud van de boom.
Wat niet meer kon, was dat de ene partij zei “ja, maar dat is voor de gemeente en die zit nu niet aan tafel”.
Nee, ze zaten wel aan tafel.
En het is goed dat wij dat ook horen van elkaar, de zorgen die mensen hebben om hun leefomgeving.
Want het is toch heel belangrijk.
(vrolijk klassieke muziek)
Ik heb de kans aangegrepen om mijn eigen voordeel te behalen en dat was het laten meanderen van de Geleenbeek langs de autoweg.
Ja, er komt een strook bij aan iedere kant.
Hier waar wij nu staan komt ‘ie naar ons toe.
Zo, dit is de afstand ongeveer dat de autoweg verlegd moet worden.
En als het dan toch verplaatst moet worden, was mijn argument om gelijk te laten meanderen.
Dan hoef je het later niet meer te doen.
Ongeveer een 30 meter met aardewal en de beek.
Dus dat was een kans, en kansen moet je niet voorbij laten gaan.
Die moet je oppakken.
Een extra rijbaan en dat de visstand intact blijft.
Dit is dan ongeveer 30 meter.
Een buurtenplatform was een beetje moeilijk, want heel veel mensen hebben niets met visserij te maken.
De grootste knelpunten zitten toch vooral in de geluidsoverlast.
Want in den beginne komt er ook natuurlijk de fietsclub uit Geleen die graag over een brug wil.
Maar dat is voor ons als directe omwonenden is dat eigenlijk, dat boeit mij helemaal niet.
Het lokale verkeer komt behoorlijk in de knel...
...en daarom was een ander punt, behalve die beken, het onderliggend wegennet is voor ons belangrijk.
Mij boeit gewoon echt oprecht de mensen hier die direct aan de A2 wonen.
Dat zeg ik, het grootste gevaar dat ik dan zie is de hulpdiensten die niet weg kunnen en niet naar noodsituaties kunnen.
Je hebt overal pijnpunten, hè.
We verliezen toch een tunneltje bij ons in het dorp.
De druk op het landschap.
Nu moeten we een stuk omlopen.
In mijn geval is het dan een stukje groen minder, wat heel hard telt.
Dat is niet alleen maar zoveel meter asfalt dat er wordt neergelegd...
maar dat je echt gaat kijken waar heeft het allemaal effect op?
Ja, de boom. Onze A2 eik.
Hij staat nu van kop tot teen in het groen.
Het is de bovenste boom, zoals die ’s winters hier te zien is.
En toen zag ik die boom ineens onder het asfalt verdwijnen.
Ik denk ho, daar moeten we een stokje voor steken!
En ik denk dat mensen niet beseffen hoe belangrijk...
met name de iets jongere mensen dat zeg ik er ook tussen haakjes bij, hoe belangrijk het is dat we bomen en groen hebben.
En daarom proberen we met RWS te overleggen of die óf verplaatst kan worden...
of als dat niet mogelijk zou zijn vanwege zijn gezondheid en zijn conditie, dat ‘ie dan als een monument ergens komt te liggen.
Wat moet dat moet, je kunt niet alles hebben in het leven.
Daar ben ik ondertussen wel achter.
Zijn de buurtschappen goed vertegenwoordigd?
Een aantal zijn heel goed vertegenwoordigd, anderen iets minder.
Door onze input, we doen dat namens de vertegenwoordigers van Holtum...
...zijn er een aantal zaken toch gerealiseerd in dit traject.
Ze hebben allemaal hun uiterste best gedaan om hun buurtschap en de stem daarvan te laten horen in het platform.
En ik heb vanaf het begin af aan me sterk gemaakt om als er dan geld over zou zijn...
...dat dat geld beschikbaar gesteld zou worden voor leefbaarheid voor de buurten.
Want er zijn natuurlijk ook momenten van belangentegenstellingen.
Ook tussen bewoners.
Als de weg opschuift naar links, hebben de mensen aan de rechterkant daar profijt van maar die aan de linkerkant niet.
De weg komt ook straks 10 meter verder van ons af te liggen, voor mij zijn dat pluspunten.
Ja.
Deze dwarsverbinding blijft, maar helaas het tunneltje niet.
En dat blijft wel een beetje moeilijk.
Om een wens gehonoreerd te krijgen dan moet er veel water door de beek vloeien...
...laat ik het zo maar zeggen.
Het duurt een tijd maar het is voor elkaar, dus het gaat gebeuren.
We hebben ons als deelnemers aan het buurtenplatform wel heel serieus genomen gevoeld.
Ik ben heel blij met de opzet zoals die tot nu toe is gelopen.
Met name door Rijkswaterstaat.
Die hebben serieus naar onze ideeën en onze vraagstukken gekeken.
Rijkswaterstaat was een groot lichaam, log lichaam.
Om met omwonenden te gaan praten, vertegenwoordigers van de kernen, dat levert heel veel winst op.
Er is ook goed over gecommuniceerd, dat is ook allemaal uitgelegd.
Tot nu toe, in dit traject loopt het goed.
Alleen het tweede stuk wat nou opstart dat is afwachten hoe dat gaat.
We hebben wel met het hele platform besloten om dan toch nog betrokken te willen zijn.
Uiteindelijk is het voor ons natuurlijk pas klaar, ik zeg altijd zien en dan geloven...
...als iedereen ook daadwerkelijk achter zijn beloftes blijft staan en dat we uiteindelijk komen tot hetgeen dat we met elkaar hebben afgesproken.
Dat we wel gaan doen wat er beloofd is.
Het buurtenplatform fungeert als waakhond om te kijken in de uitvoering gebeurt het nou ook allemaal?
Want nou komt het aan op de communicatie straks en ook naar de burgers toe.
Gaat die beek ook meanderen, hé?
Heeft u nog advies voor Rijkswaterstaat?
Nee, ik vind het zo goed lopen.
(lachend)
Dat is geen antwoord, natuurlijk.
(lachend)
Wees eerlijk.
Iedereen snapt uiteindelijk en dient in ieder geval begrip te hebben voor het feit dat nooit alles kan en dat je nooit het iedereen altijd naar de zin kunt maken.
Zet een communicatiecentrum op, het liefst nog met tekeningen en het liefst met telefoonnummers.
Men is vaak veel te benauwd en te bang en durft dan dingen niet te zeggen.
Zodat mensen kunnen kijken wat gaat er nu gebeuren?
Want de mensen weten nu nog niet, zeker bij ons in de hoek, wat gaat er straks gebeuren?
Ga ik ondertussen iets toezeggen en vervolgens weer via een achterweg iets anders regelen.
Dat is gewoon fout, dat moeten ze gewoon niet doen.
Denk niet voor, maar denk met.
Communicatie, communicatie zeg ik altijd.
Better safe than sorry.
Dus ja, dat is het zo’n beetje denk ik.