Michèle Blom is sinds 2017 de directeur-generaal van Rijkswaterstaat.
In haar dagboek blikt ze terug op het hoogwater van 1995...
...maar legt ze ook uit waarom het zo belangrijk is...
...dat we dagelijks werken om onze dijken sterker te maken.
MICHÈLE BLOM: 1 februari 1995.
De waterstanden van de Rijn, Maas en Waal zijn extreem hoog.
Ik ben aan de buis gekluisterd.
En ik niet alleen. Eigenlijk alle Nederlanders. Al die 10 miljoen anderen.
De helikopterbeelden zijn indringend.
Meer dan 250.000 mensen verlaten huis en haard.
Boeren evacueren een miljoen dieren en rivierdorpen worden spookdorpen.
Ongelooflijk, verbijsterend.
1 februari 2020.
De overstromingen in 1993 en 1995 hebben de samenleving wakker geschud...
...hebben de politiek wakker geschud.
Iedereen is sindsdien weer met waterveiligheid bezig.
Rijkswaterstaat en waterschappen werken samen...
...aan de grootste waterveiligheidsopgave sinds de Deltawerken.
Een maand geleden stond ik met een aantal mensen op een dijk...
...tussen de Eemshaven en Delfzijl.
Groter, breder en sterker dan de oude dijken.
En in die dijk hebben we de nieuwste technologie toegepast.
Sensoren in de dijk meten continu de stabiliteit.
En als ik later in de tijd in mijn dagboek zou schrijven...
...dan zou ik het waarschijnlijk hebben over het Deltaprogramma...
...dat dan is uitgevoerd.
Een Deltaprogramma met een nieuwe visie op waterveiligheid.
Een Deltaprogramma waarin staat dat we tot 2050...
...nog eens ruim 900 kilometer dijk en bijna 600 kunstwerken versterken.
Natuurlijk met innovaties en natuurlijk duurzaam en natuurlijk circulair.
En natuurlijk, zoals altijd, schouder aan schouder.
Want die les hebben we in dit land eigenlijk al geleerd sinds eeuwen.
En natuurlijk ook weer bij de watersnoodramp in 1953.
We moeten het samen doen.
Ik ben van na de watersnoodramp...
...en samen met al mijn waterpartners wil ik ervoor zorgen dat dat zo blijft.
KLOTSEND WATER