Tussen de Noordzee en het Haringvliet liggen de Haringvlietsluizen.
De haringvlietsluizen vormen een hindernis...
...voor trekvissen zoals de zalm en zeeforel.
Zij zwemmen van de zoute Noordzee naar het zoete water stroomopwaarts...
...om daar hun eitjes te leggen.
Om vissen makkelijker de rivier op te laten zwemmen,
zetten we vanaf dit najaar de sluizen een stukje open.
Maar dat gaat niet zomaar.
Met te veel zout water in de rivier...
...is het moeilijk om drinkwater te maken.
En boeren kunnen hun land er niet mee besproeien.
Innamepunten voor zoetwater ten oosten van de lijn Middelharnis...
...en Spui mogen geen last krijgen van het zoute water.
Innamepunten voor zoetwater zijn daarom verplaatst.
Rijkswaterstaat zet de sluizen alleen open als dat veilig kan...
...en zorgt dat het zout niet bij de innamepunten voor zoetwater komt.
Op basis van modellen is er een beeld over...
...hoe het zoute water zich verspreidt in het Haringvliet,
maar de werkelijkheid kan anders zijn.
Daarom gaan we lerend implementeren.
We zetten de sluizen steeds een klein stukje verder open.
Hiermee leren we hoe snel het zoute water zich...
...binnen het Haringvliet verplaatst...
...en hoe snel we het zoute water kunnen ‘zoetspoelen’.
Zo houden we het Haringvliet gezond en veilig...
...en werken we mee om de internationale visstand te bevorderen.