*Muziek speelt*
We zijn nu bij het Watersnoodmuseum en de Watersnoodramp is nog steeds een beetje...
een litteken op Zeeland, op Zeeuwen die dat hebben meegemaakt.
Dus het Watersnoodmuseum dat laat mooi zien wat er is gebeurd en wat er zou kunnen gebeuren...
als we niet de waterveiligheid in Nederland blijven garanderen.
We moeten ons voorbereiden op een stijging van de zeespiegel.
Er komt nog iets op ons af en dat is namelijk de toename in extreme weersomstandigheden.
Extreme neerslag, droogte, grote hitte, hittegolven,
dat zijn allemaal zaken waar we op korte termijn rekening mee moeten houden.
Klimaatsverandering is eigenlijk niet te bevatten.
We zien het nu al een beetje veranderen maar hoe dat in de toekomst gaat zijn...
is eigenlijk te groot en te onzeker allemaal wat we gaan meemaken.
We werken heel intensief samen met het Deltaprogramma.
Vanaf het KNMI komen de berekeningen hoe het klimaat, hoe het weer zich de komende honderd jaar ontwikkelt,
en dat is input voor het Deltaprogramma die dan verder gaat ontwikkelen...
wat er moet gebeuren met onze infrastructuur, met onze zoetwatervoorziening et cetera.
Het KNMI gaat ook zijn verwachtingen en de klimaatscenario’s behoorlijk verbeteren.
Dat betekent dat we de weersverwachtingen zowel qua precisie, waar het gaat gebeuren,
qua tijdshorizon, hoever van tevoren, heel veel beter willen maken.
*Muziek speelt*
Mensen die nu met klimaatadaptatie en klimaatmitigatie veel bezig zijn met beleid,
die zitten vaak al langer in het vak en ik denk dat ze jongeren,,,
veel meer kunnen en moeten betrekken om samen een goed plan te maken voor de toekomst.
*Muziek speelt*
Wij hebben een mindshift gemaakt om niet meer te strijden maar te leren leven met dat water.
Want water is ontzettend belangrijk voor ons.
En dat heeft ons opgeleverd dat we de best-beveiligde delta in de hele wereld zijn.
Voor de toekomst is er meer nodig...
en daarvoor is het kennisprogramma zeespiegelstijging van start gegaan.
Om hier veilig te kunnen leven en wonen.
De kracht van het Deltaprogramma vind ik dat onder leiding van de Deltacommissaris...
heel veel partijen in Nederland, die bezig zijn op het gebied van water, bij elkaar gebracht worden...
om gezamenlijk na te denken over de toekomst van het waterbeleid in al zijn facetten en dat is prima.
Voor de toekomst hebben we best een grote uitdaging want we weten allemaal...
nog niet goed hoe groot die zeespiegelstijging nu echt zal worden.
Nou, dat zal nog een “tour de force” zijn om hier de goeie maatregel te vinden...
die past bij de borging van de waterveiligheid,
maar die ook past bij het ecologisch goed beheren van deze prachtige Oosterschelde.
Daarnaast verwacht de maatschappij van ons ook dat we aandacht hebben voor recreatie en cultuurhistorie.
Dat zijn wel zaken die de dijkverzwaring duurder kunnen maken...
en om die reden zoeken we ook altijd naar medefinanciers.
Dat kunnen gemeenten zijn, dat kunnen bedrijven zijn.
Een voorbeeld daarvan is de dijkversterking in Cadzand, daar hebben ze de oever verstevigd...
en tegelijkertijd met die werkzaamheden is er een jachthaven gecreëerd.
Die jachthaven, die kosten, die zijn voor de toekomstige exploitant.
*Muziek speelt*
Het is een biologisch, dynamisch landbouwbedrijf.
We telen heel veel verschillende soorten gewassen.
Een monocultuur moet je zoveel mogelijk vermeiden.
We staan hier op een perceel en dat perceel is ongeveer 25 hectare groot.
En het unieke aan dit perceel is dat er een zoetwaterbel onder zit van heel veel kuubs.
Wat we hier willen is dat we het zoetwater uit de ondergrond gebruiken voor onze plantenteelt.
Maar dat wel op een hele efficiënte manier gebruiken,
dat we zo weinig mogelijk zoetwater nodig hebben voor een goede plantengroei.
We willen dat de zoetwaterbel ook zo groot blijft als ie nu is, misschien zelfs wel iets groter maken.
Wij zijn gewend om naar dat water te kijken en het aan de ene kant proberen in te dammen...
en het aan de andere kant te gebruiken zodat wij er voordeel van hebben.
Vanuit een stukje lef en toekomstgerichtheid innovatie inzetten.
Kijk naar een boer als Alex die echt het lef heeft om te zeggen: "Nou, laat ik het anders doen."
Ik denk dat het noodzakelijk is dat de gedachte over hoe gaan we met water om, dat dat verandert.
Dat die druppel water die nu op ons dak valt, dat die eigenlijk binnen een mum van tijd...
afgevoerd moet worden naar de Schelde, dat is eigenlijk helemaal fout.
Dat is een foute gedachte.
We moeten terug naar dat die druppel water weer zijn oorspronkelijke nut krijgt.
Zodat die opgenomen kan worden in de bodem.
In de zomer hebben we een tekort aan water,
dan pompen we dat water wat we in de winter in die ondergrond gebracht hebben,
pompen we weer op zodat het weer ten goede komt aan de plantengroei.
Het thema zoetwater is niet iets van alleen de overheden.
Het is juist wat helpt om de klimaatverandering het hoofd te bieden,
dan moet dat ook iets zijn wat help om de agrarische sector een toekomst te bieden.
En daar zie ik echt wel kansen in.
Belangrijk daarin is dat de overheden met elkaar samenwerken en ook met de agrarische sector samenwerkt.
*Muziek speelt*
Mensen hebben al heel lang overlast van water in de kruipruimte en in de tuinen,
maar de laatste jaren staat er ook echt zo’n laag op straat en ook in de woningen en dat kan natuurlijk niet.
Ja we hebben de stresstest gedaan, de klimaatstresstest en die gaat over hitte,
die gaat over droogte, die gaat over wateroverlast en overstromingen.
Dus dat hebben we integraal gedaan. Toen zijn we erg geschrokken.
Ja, wij zijn helemaal thuis natuurlijk in het verduurzamen van de woningen.
Ja, nul op de meter, noem maar op. Bij een nieuwbouw allemaal geen probleem.
Circulariteit daar zijn we natuurlijk ook al druk mee bezig,
allemaal bouwkundige dingen en nu gaat het over ruimtelijke adaptatie.
Dat is een hele nieuwe tak van sport voor ons.
Nou, we moeten in ieder geval zorgen dat er meer groen in de wijk komt.
Dus er komt ook een groen plein in het midden van de wijk.
Wij zullen toch dat asfalt eruit moeten halen en meer groen in moeten brengen.
En eigenlijk is het zo simpel: Wij maken bovengrondse oplossingen,
dus gewoon het water door het grasveld hier in de vijver. En dat is veel goedkoper en beter.
We hebben allemaal natuurlijk plannen om gasloos te worden in 2050.
Dus dan moeten we bij elkaar zitten om dat allemaal te bespreken en iedereen moet een keer in die grond.
Ja, dat moet natuurlijk goed op elkaar worden afgestemd.
En dit is een heel mooi moment natuurlijk om ruimtelijke adaptatie gelijk eraan toe te voegen.
Het Deltaprogramma ruimtelijke adaptatie is voor ons echt een bewustwording geweest...
dat deze klimaatproblemen ook in Goes spelen.
Ik zou vooral willen zeggen: Overheden, werk samen,
wees transparant en ga in gesprek met die bewoners.
Niet die stippenkaart bij je houden, gewoon op de website zetten en aan de burgers communiceren.
Want mensen weten zelf als beste wat er aan de hand is in hun woning...
en ze waren eigenlijk heel blij en dankbaar voor het positieve gesprek.
*Muziek speelt*
*Muziek eindigt*