Hoe beter het applaus, hoe beter de inhoud dames en heren.
Wij gaan klappen voor directeur GPO, Cees Brandsen.
Je hebt al wat gekregen.
– Ja, ja, ja, ik heb al wat in ontvangst genomen.
– Ik heb het toch goed begrepen?
Het gaat toch over die relatie die een andere vorm moet krijgen?
Ze zeiden tegen mij: 'Lars, het zag er vroeg heel erg juridisch uit.
We waren vooral bezig met, we gaan het doen volgens…
dit contract en alle risico’s uitbannen.'
Maar jullie willen dat nu weer dichter bij de persoon brengen?
– Ja, dat is zo. Kort en bondig ‘ja’.
Of ik nou niet of ik op Tinder naar links of rechts had moeten schuiven,
dat ben ik ik even kwijt.
Maar even in een hele korte term, wij willen daar veel meer en veel beter…
de dialoog met de betrokken over voeren. Wie dat ook zijn.
– We geven jou… het is kort dit programma en er zit heel veel in.
Het is eigenlijk onbezonnen om te vragen, maar we hebben hem…
tien minuten gegeven. Dus dat is een onwijs moeilijke opdracht.
Wilt u meer horen, dan trekt u hem straks natuurlijk zeker…
even aan zijn jasje. De speechtijd is voor jou.
– Dankjewel Lars. Goedemiddag dames en heren.
Als eerste, dank voor uw komst.
Want wat u doet is niet alleen de zaal vullen,
maar belangrijker is dat u bewust dat stap heeft genomen…
om tijd te gaan investeren in een relatie.
Of dat uit noodzaak, noodlot of wens is, dat weet ik niet.
Maar in ieder geval heeft u er tijd en moeite ingestopt.
Daar zijn we heel blij voor. En blij mee.
Want wij denken, tenminste vanuit Rijkswaterstaat geredeneerd,
dat het ongelofelijk belangrijk is dat wij met elkaar leren…
en doordenken om te investeren in de relatie met elkaar.
Want dat is waar u vanmiddag voor gekomen bent.
Vanmiddag heeft u de gelegenheid om elkaar te ontmoeten, ons te ontmoeten.
Er zijn zes VIP-meetings en zestien dialoogsessies.
Dus ruimte genoeg voor het gesprek
En dat is natuurlijk meteen ook een klein knelpuntje.
Want het is heel goed georganiseerd, er is heel erg over nagedacht.
Maar we weten ook met mekaar dat als aan het einde van dag…
de flaps allemaal op de grond liggen en de zaken gedaan zijn,
dat een ieder denkt, en dat staat volgens mij achter op uw badge:
'Wat ga ik morgen doen?' Of: 'Wat gaat u er morgen aan doen?'
En dan kom je natuurlijk heel erg bij een fenomeen.
Wat speelt… als wij praten met elkaar, als Rijkswaterstaat met de markt.
Hoe gaan wij het veranderen?
Nou, vanuit Rijkswaterstaat heet ik u ook welkom namens de vier domeinen.
Cees Brandsen, marktgezicht. Maar dat betekent dat ik,
en dat doe ik helaas vind ikzelf niet goed…
het is niet alleen een dag van zelfreflectie hoor of zelfkastijding,
maar je hoort wel de dingen te zeggen zoals ze zijn.
Over het domein kennis, sta ik hier ook om dat onder uw aandacht te brengen…
en te beseffen dat we daar ook heel veel moeite instoppen.
– Wilt u deze even proberen?
– Ja, ik hoorde al wat ruis. Dankjewel.
Ik ben wel verstaanbaar nu? Oké dankjewel.
Het domein IV, onze Informatievoorziening, met Perry van der Weyden,
waar we natuurlijk ook heel veel belangen hebben.
En dat gaat heel veel verder dan ‘O, daar begint-ie weer over de tunnels’.
Nee, dat gaat op heel veel fronten verder. Ook het domein Bedrijfsvoering.
En ook het domein GWW.
Dus het zijn die vier domeinen waarbinnen Rijkswaterstaat ook bezig is van,
hoe kunnen wij onze relatie verbeteren.
Hoe kunnen wij er ook voor zorgen dat...
doelstellingen die wij meegeven in contracten…
gehaald worden. Want dat blijkt vaak goed te gaan.
Maar een aantal malen niet goed te gaan. En één ding weten we met elkaar,
als het niet goed gaat, dat vergroten we uit.
Daar wordt veel makkelijker over gesproken…
dan over een heleboel dingen die goed gaan.
Dus het is vanmiddag heel erg belangrijk dat u wel naar voren brengt…
wat u vindt dat goed gaat, want daar kun je soms sneller van leren.
Aan de andere kant is het natuurlijk het verhaal over...
wat niet goed gegaan is buitengewoon welkom,
want daar zitten natuurlijk hele mooie leerzame aspecten in.
Fenomeen blijft: wat gaat u morgen doen?
Ik ben alleen maar de aftrap.
Maar ik had me goed voorgenomen om u daar wel even op te trakteren.
Het slotakkoord is voor Jan Hendrik, die zal jullie meenemen in…
de strategische doorvertaling en welke doelstellingen wij daarmee nastreven.
Daar kunt u vooral de boodschap in opnemen,
want de strategische doorvertaling wordt binnenkort gepubliceerd.
Wij zijn zover dat wij de discussie met u allen aan kunnen gaan vanuit de domeinen.
Is-ie af? Nee. Daar hebben we ook een woord voor bedacht.
Het is een ‘levend’ document.
Dus dan kun je er ook een beetje op blijven schieten.
Dus… dan kom je bij het thema van vandaag: Samen samenwerken.
Dat is natuurlijk zo evident als ik weet niet wat.
Lars stelde net de vraag over het goede huwelijk.
Nou, een heleboel handen omhoog. Dat zal absoluut waar zijn.
Maar we weten natuurlijk allemaal dat je in dat huwelijk moet investeren.
En dat betekent ook dat wat je erin stopt, krijg je niet terug.
Want dat zou bijna niet kunnen, dan zou je iets heel anders hebben met elkaar.
Dus het komt anders terug. Dan zal je best ook wel denken van weet je wel,
ik hoor thuis andere dingen over mezelf als op mijn werk.
Ten minste, ik denk dat het de meesten van ons zo vergaat.
Dan kom je al op het fenomeen van samen. Dat het hele andere betekenis heeft.
Je kunt er zelf wel wat bij bedenken,
maar het maar de vraag wat die ander ermee ondergaat of mee ervaart.
En dat brengt me op het punt van waarom vinden…
we dat zo belangrijk om dit thema zo te benadrukken.
Want we hebben nu een Marktvisie.
Maar ‘we’ is dus de hele sector, bouwsector in Nederland. Die heeft er één.
Maar wat gaat-ie ervan maken? Dat is natuurlijk waar het over gaat.
Over moet gaan. En dan is het fenomeen, waarom een noodzaak?
De maatschappij om ons heen verandert heel snel.
Er wordt meer van ons verwacht in mondigheid, in risico nemen,
innoveren, verbeteren, sneller…
Alle woorden mag u gebruiken, want ze zijn namelijk ook allemaal van toepassing.
En dat maakt op zich, als je er één of twee van pakt,
het werk wat we willen doen met elkaar nog niet complex.
Maar pak er meerdere van en het wordt wel complex.
Want dan zijn er opeens allerlei componenten of onzekerheden…
en dan wordt het veel moeilijker in te vullen of op te lossen.
En daar worstelen wij mee, zoals we hier staan.
Maar ook heel veel mensen namens wie wij hier staan.
Dus die urgentie om te veranderen is groot.
Dat is ook zo, omdat er in een heel aantal contracten op dit moment…
spanningen zijn over de resultaten. Financieel, mijlpalen, etc.
Daar willen we wat aan doen.
Dus, wij zijn er als Rijkswaterstaat mee bezig.
En dat kan nooit zonder u. Vandaar dat levende document.
Wij zijn al bezig bij Schiphol-Amsterdam-Almere,
daar hebben we het dienend opdrachtgeverschap, waar Hans Ruijter…
veel invulling aan geeft met zijn mensen.
Want ook daar lopen grote DBFM-contracten. En dat loopt best goed.
Dat neemt niet weg dat het daar reuze spannend is…
en dat enorm gewerkt moet worden.
Maar daar wordt heel vaak de dialoog met elkaar opgezocht.
Om begrip te krijgen met elkaar en om te kijken…
hoe je dan het probleem het beste op kunt lossen.
Het project DOEN! is al genoemd.
Dat is een hele andere schaalgrootte en een hele andere denkwijze.
En dat zal natuurlijk enorm voor ons belangrijk zijn,
hoe gaan nou de betreffende partijen die daarvoor gaan, op reageren?
Op welke wijze gaan zij daar nu mee om?
Want het gaat erom hoe je het doet toch?
Bij het Zuidlandsdok. Een hele grote aanbesteding. Voor ons heel spannend.
Loopt heel lang. Hoe moet je dat doen? Er is enorm veel over nagedacht.
En ook daar zal gelden dat je zelf, en dan kom je dus bij het begrip cultuur,
moet kiezen, moet bepalen of je de vragen durft te stellen die ertoe doen.
En dan mag je misschien wel denken: 'Deinst mijn opdrachtgever daarvoor terug?'
Nee, als het goed is zal hij dat niet doen.
Misschien zal die verwonderd kijken, hij zal vragend kijken.
Kan je hem bij helpen zou ik zeggen.
Maar het gaat erom dat je als eerste aspect van de cultuur,
dat je durft om die vragen te gaan stellen. Dan komen er antwoorden.
En dan krijg je eigenlijk net als net,
dat je even opstaat en uit je patroon komt.
En als je dan gaat zitten ben je net even een tikkie anders.
Pak dat moment. Want dan kun je de volgende vraag stellen en dan komt het gesprek.
En dan kom je natuurlijk op het andere fenomeen…
en dat is waar we vandaag verder over na moeten denken.
Wat u in de sessies doet en hopelijk ook de dagen hierna.
En dat is als je eenmaal een bepaalde verbetering voor ogen hebt,
wat ga je dan doen? Kom je dan het systeem tegen?
Dat je zeg: 'Ik wil dit veranderen.' Maar dan gaat iemand je uitleggen:
'Kan niet volgens de aanbestedingsregels.'
Dat is een veel gehoord begrip van mij.
Of er staat in het contract ‘dat gaan we hier niet anders doen’.
Dat klinkt ook heel overtuigend. Dus, je weet wel,
er zijn al heel snel heel veel zaken die je zou willen veranderen,
had kunnen veranderen, maar dat kon niet.
En dan denk ik, er zit hier zoveel power en kennis en vertegenwoordiging…
van degenen die bepalen wat het bedrijf doet of wat Rijkswaterstaat doet…
dat het wel kan.
Dus ik hoop dat vandaag een begin wordt gemaakt om de samen samenwerken…
om er echt met elkaar gesprekken over te gaan voeren.
Op te pakken van wat ga ik eraan doen? Zodat u wat er achterop de badge staat,
morgen een eerste start geeft van de invulling.
Ik wens u er heel veel plezier bij en dank.