Alle regels over onze leefomgeving komen samen in een heldere wet.
De Omgevingswet.
De wet is gericht op duidelijkere regels, ruimte geven aan nieuwe initiatieven en lokaal maatwerk mogelijk maken.
In de omgevingsvisie zegt de gemeente hoe zij het leefgebied wil ontwikkelen en beschermen.
Deze keuzes werkt zij uit in haar omgevingsplan.
De gemeente kent per gebied functies toe.
Wonen, recreatie of bedrijvigheid bijvoorbeeld.
In haar omgevingsplan hoeft de gemeente niet specifiek te bepalen
wat er in elk gebied komt.
Ze kan voor een ontwikkelingsgebied kiezen voor een meer globale beschrijving met randvoorwaarden.
Zo ontstaat ruimte voor nieuwe initiatieven.
Initiatiefnemers dienen dan binnen die mogelijkheden en de functie van een gebied hun plan in.
Dat noemen we uitnodigingsplanologie.
Ook waar het gaat om regels stellen heeft de gemeente meer ruimte
voor het maken van eigen afwegingen.
Per functie van een gebied kijkt de gemeente welke normen zij wil toepassen
voor bijvoorbeeld geluid, geur of trillingen.
Voor sommige aspecten zijn er standaardnormen
maar de gemeente kan ook hoger of lager gaan zitten
binnen een bandbreedte.
Dit wordt afwegingsruimte genoemd.
Stel, de gemeente wil bedrijven stimuleren zich te vestigen op een bedrijventerrein.
Dan kan zij daar bijvoorbeeld meer geluid en trillingen toestaan dan de standaardnorm.
Wil de gemeente de natuur rond een woongebied bevorderen?
Dan stelt ze juist strengere normen.
Kortom, het Omgevingsplan maakt overheden, burgers en initiatiefnemers duidelijk
welke ontwikkelingen en intiatieven mogelijk zijn binnen een gebied.
Zo komen zij samen tot de gewenste leefomgeving!
Kijk voor meer informatie op www.omgevingswetportaal.nl