VOORZITTER BERGKAMP: Ik heropen de vergadering.
Aan de orde is de aanbieding van de verantwoordingsstukken voor het jaar 2020.
Ik heet de demissionair minister van Financiën van harte welkom
en de president van de Algemene Rekenkamer.
Daarnaast heet ik van harte welkom de overige leden
van het college van de Algemene Rekenkamer.
Dat zijn de heer Irrgang en mevrouw Joziasse.
Haar benoeming is ingegaan nog niet zo lang geleden, namelijk januari jongstleden,
en zij is er dus voor het eerst bij en ook, nogmaals, van harte welkom.
Het woord is allereerst aan de demissionair minister van Financiën.
MINISTER HOEKSTRA: Voorzitter, dank u wel.
Er knippert heel groot 'afronden' in mijn beeldscherm,
maar dat moet ik misschien negeren voor het moment.
Voorzitter, we blikken vandaag terug om vervolgens weer vooruit te kunnen blikken.
De blik van vandaag op Verantwoordingsdag is de blik op het jaar 2020.
Wie naar de cijfers van dat jaartal kijkt,
die ziet vier cijfers die mooi in balans zijn.
Een mooie herhaling, de eerste twee hetzelfde als de laatste twee.
Het jaar waar dit financieel jaarverslag over gaat,
begon natuurlijk meer dan goed.
Een groeiende economie, een grote hoeveelheid vacatures
en een lage overheidsschuld.
De financiën waren begin vorig jaar op orde, met een overschot op de begroting.
Mevrouw de Voorzitter, we weten allemaal wat er sindsdien is gebeurd.
Wat er na die eerste paar maanden heeft plaatsgevonden.
En we zitten in wat hopelijk de laatste fase is.
En tegelijkertijd zitten we er natuurlijk ook nog middenin.
We zullen met elkaar nog lang de gevolgen van de coronacrisis voelen.
En dat gaat zeker niet alleen over de financiële gevolgen.
Iedereen in onze omgeving kent wel iemand die getroffen is door corona.
Iedereen kent wel iemand die nog dagelijks last heeft
van de fysieke gevolgen van de ziekte.
En we kennen allemaal een heleboel mensen die het financieel zwaarder hebben
vanwege de gevolgen van het virus.
We weten dat heel veel zzp'ers
die vol enthousiasme aan een nieuw project zijn begonnen,
vrijwel onmiddellijk zonder werk zijn komen te zitten.
Heel veel werknemers hebben maandenlang verplicht thuis moeten zitten.
Leraren hebben zich een totaal andere manier van lesgeven eigen gemaakt.
En ik heb in de kinderkamers bij mij thuis overigens ook gezien
hoe dat eraan toeging.
En dat heeft het respect voor het vak en het respect voor hoe dat moest,
nog verder vergroot.
Leerlingen hebben dus ook een totaal andere manier om te leren moeten aanleren.
De cultuursector lag in 2020 nagenoeg stil.
En zorgmedewerkers die elke dag nog alles uit de kast halen
om patiënten weer beter te maken.
Ze werkten vorig jaar vaak in zeer moeilijke
en ook voor henzelf soms gevaarlijke omstandigheden.
En dat doen ze nog steeds.
Enzovoort, enzovoort, enzovoort.
Voorzitter, sturen in de mist, heb ik het eerder weleens genoemd.
Het is een mist die gelukkig langzaamaan oplost.
Daardoor krijgen we steeds meer zicht.
En dan zien we dat de winkels weer open zijn, net als de terrassen.
We kunnen sinds kort weer binnen sporten.
Langzaam lijkt het weer een beetje op hoe het was in het begin van het vorige jaar.
Langzaam krijgen we weer wat meer ruimte.
En tegelijkertijd weten we dat de ic's nog behoorlijk vol liggen
en dat operaties nog steeds worden uitgesteld.
De versoepelingen van de maatregelen lijken ervoor te zorgen
dat we teruggaan naar hoe het was, maar normaal is het natuurlijk nog lang niet.
Voorzitter, we hebben in 2020 miljarden uitgetrokken
en we trekken nog steeds miljarden uit om ons land te beschermen tegen het virus zelf,
maar ook tegen de maatschappelijke en de economische gevolgen daarvan.
Steunmaatregelen voor werkgevers en ondernemers bijvoorbeeld.
Voor werknemers en ondernemers bijvoorbeeld, excuus.
Het waren, en zijn nog steeds, noodzakelijke maatregelen
die de mensen bij de uitvoeringsorganisaties mogelijk hebben gemaakt.
Dat gebeurde onder zeer moeilijke omstandigheden
waarbij tijd eigenlijk altijd onze vijand was.
De maatregelen zijn vorig jaar met een enorme snelheid genomen.
Ze moesten worden genomen, want anders zouden de gevolgen van corona
op de samenleving alleen maar groter zijn geweest.
De steunmaatregelen, Voorzitter, hebben een enorme impact op de Rijksbegroting.
Als gevolg van corona gaf het kabinet vorig jaar 27,8 miljard meer uit
en kreeg het 17,4 miljard minder binnen.
Daarnaast ging we als Rijk voor 52,3 miljard aan risicoregelingen aan
die met corona te maken hadden.
Het waren vooral garanties.
De staatsschuld steeg in 2020 naar 54,5 procent van het bbp.
Als je dat allemaal op je laat inwerken, dan zie je dat dat bedragen zijn, getallen zijn,
die we in de jaren daarvoor eigenlijk niet voor mogelijk zouden hebben gehouden.
En tegelijkertijd door de buffers die we de afgelopen jaren hebben opgebouwd,
konden we en kunnen we die hoge uitgaven wel degelijk opvangen,
en ook de gevolgen ervan.
Ik ben zelf zeer onder de indruk van de veerkracht
van onze samenleving, maar ook van onze economie.
Mevrouw de Voorzitter, 2020 was overigens niet alleen het jaar van corona.
2020 was ook het jaar waarin extra geld beschikbaar is gesteld
om de Urgenda-doelstellingen rond klimaatbeleid
en het verminderen van de stikstofuitstoot mogelijk te maken.
Voor het sociaal domein zijn extra middelen vrijgemaakt voor gemeenten.
Bijvoorbeeld voor de rol die gemeenten hebben bij de zorg,
en dan met name de jeugdzorg.
Ook is er natuurlijk geld gereserveerd
om ouders die gedupeerd zijn door de problemen met de kinderopvangtoeslag,
te compenseren en te ondersteunen.
Er is, en ik hecht eraan om dat te herhalen, bij deze ouders grote schade aangericht.
Schade die we voor zover dat mogelijk is, willen en moeten rechtzetten.
Mevrouw de Voorzitter, over al deze uitgaven en maatregelen
leggen we vandaag, zoals dat hoort, verantwoording af.
Verantwoordingsdag, de dag ook waarop de Algemene Rekenkamer
haar onderzoek presenteert naar de overheidsbestedingen van 2020.
Of onze uitgaven allemaal rechtmatig zijn gebeurd.
De president van de Rekenkamer presenteert straks zijn bevindingen
over het vorige jaar.
Dank alvast hiervoor aan hem en aan de Rekenkamer als geheel.
Want dat onderzoek is voor de democratie van groot belang.
Iedere tijd vraagt z'n eigen maatregelen.
Zoals het afgelopen jaar en ook dit jaar.
Die maatregelen kunnen niet zonder essentiële democratische controle.
Het rapport van de Algemene Rekenkamer
is voor het kabinet een belangrijk onderdeel van die controle.
Het is goed om te leren hoe het beter kan.
Door goed terug te blikken, kunnen we namelijk alleen maar beter vooruitkijken.
Voorzitter, tot slot, dit jaar, 2021,
is als cijfercombinatie misschien wat minder in balans.
Maar als corona niet meer alles bepaalt,
dan gaat de balans wel weer terugkomen
in onze samenleving, in onze economie en ook in onze financiële huishouding.
Voorzitter, het is een voorrecht
om u het Financieel Jaarverslag van het Rijk 2020 te mogen aanbieden.
Mooie cijfers en de eerste keer dat ik dat jaarverslag mag aanbieden
aan u als nieuwe voorzitter.
En ik kijk uit naar het debat, ongetwijfeld onder uw bezielende leiding,
op 9 juni van dit jaar. Dank u wel.
BERGKAMP: Dank u wel.
Alstublieft.
Dank u wel. Een mooie strik eromheen, een echt cadeau, dank u wel.
We maken het even schoon en dan geef ik daarna het woord
aan de president van de Algemene Rekenkamer voor zijn verhaal.
BERGKAMP: Gaat uw gang.
ARNO VISSER: Dank u, Voorzitter.
Voorzitter, de wereld is een speeltoneel.
Elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel.
Dat zijn mogelijk de bekendste regels van de dichter Joost van den Vondel
en hij schreef ze in 1637 ter gelegenheid van de opening
van de Amsterdamse Schouwburg.
Ze staan in de steen gegraveerd bij de poort en dat is het enige wat daar nog van rest.
Elk speelt zijn deel. Ook vandaag.
U, Voorzitter, de minister van Financiën en wij, de Algemene Rekenkamer.
Recent heeft u een rol op zich genomen, die van volksvertegenwoordiger.
Voor sommigen is dit nieuw
en voor sommigen is dit al langer een rol die bekend is.
Als volksvertegenwoordiger bent u medewetgever
en beoordeelt u de daden van de regering.
De Algemene Rekenkamer heeft een andere rol.
Wij zijn de auditor, wij controleren en rapporteren.
De oorsprong daarvan gaat terug tot in de middeleeuwen.
Voorlopers van de Algemene Rekenkamer controleerden bij het volk
of wel recht werd gedaan aan de bezittingen van de vorst, en wat hem toekwam.
Ze legden hun oor te luisteren
en fluisterden hun bevindingen in het oor van de koning.
En daar komt dat woord vandaan, auditor, luisteraar.
En op basis van die informatie besloot de koning.
En die rol hebben wij eeuwen later nog steeds.
Alleen, we kijken niet meer wat er bij het volk gebeurt
en leggen daar ons oor te luisteren,
nee, we doen het net omgekeerd, omgedraaid,
we zien en horen wat er bij de koning en zijn ministers gebeurt.
We controleren onafhankelijk en vertellen dan het volk wat er aan de hand is,
u, volksvertegenwoordigers.
En bij onze rol hoort dat wij niet de applausmachine zijn van het kabinet,
we zijn de criticaster die altijd een kritische recensie schrijft.
En daarom sta ik hier vandaag voor u.
Om met u te delen wat ons oordeel is, ons verhaal is bij het jaar 2020.
En ik kan dan twee invalshoeken kiezen.
Met theatrale gebaren zou ik onheil en tegenspoed kunnen beschrijven.
Ik kan het ook heel klein maken en fluisteren,
de coronacrisis als verzachtende omstandigheid gebruiken
voor dingen die ons overkwamen.
Laat ik het maar feitelijk houden.
Het thema van de pandemie krijgt toch een onvermijdelijke hoofdrol.
De samenleving en de overheid zijn afgelopen jaar door de coronacrisis getest,
de minister zei het al.
Ons onderzoek is altijd gebaseerd op drie ankerpunten.
De eerste vraag: heeft het Rijk volgens de regels geïnd en besteed?
De tweede vraag: is de bedrijfsvoering op orde bij het Rijk, bij de departementen,
zijn de zaken goed geregeld?
En tot slot, de derde vraag: krijgen we waar voor ons geld,
wat zijn de resultaten geweest?
Het is met het antwoord hierop dat u vervolgens uw rol kunt spelen,
decharge verlenen aan de ministers.
Maar voor ik het antwoord geef op die drie vragen, eerst dit:
de coronacrisis verandert niets aan de wijze waarop wij onderzoeken en concluderen.
De normen blijven hetzelfde.
De regels van het spel veranderen niet door de crisis.
Wat onrechtmatig was, blijft onrechtmatig.
En onvoldoende informeren is onvoldoende informeren.
Ik geef u de naakte feiten, maar de crisis geeft wel context.
We begrijpen dat in veel gevallen snel gehandeld moest worden,
snel keuzes gemaakt moesten worden.
Steeds moest worden gezocht naar een balans
tussen snelle dienstverlening enerzijds en controle anderzijds.
En daarbij is heel veel goed gegaan. Dat staat ook in onze rapporten.
Maar nood breekt niet alle wetten,
zeker niet als er getornd wordt aan het budgetrecht.
En dan is het onze taak om u daarop te wijzen.
Ook in tijden van crisis, of misschien moet ik wel zeggen, juist in tijden van crisis.
Of dat tot een andere waardering leidt van de feiten en van onze bevindingen,
dat is een andere kwestie, dat is een andere vraag.
En die vraag, die moet u beantwoorden.
Kom ik bij de eerste vraag die wij stellen:
heeft het Rijk volgens de regels geïnd en besteed?
Anders dan voorgaande jaren verdient deze vraag meer aandacht.
De norm is immers dat ministers honderd procent innen en besteden
volgens de regels.
We begrijpen dat er soms fouten worden gemaakt of dingen anders gaan
en daarom hanteren we een tolerantiegrens, één procent.
Eén procent aan fouten en onzekerheden.
En jarenlang konden wij op deze dag zeggen
dat die grens van honderd procent dichtbij was,
dat we daar dicht tegenaan zaten.
Vorig jaar bleven we voor het eerst sinds lange tijd beneden die grens
aan onrechtmatige verplichtingen.
We waarschuwden toen: Parlement, let op uw zaak.
Nu blijkt, in 2020, de tolerantiegrens
voor zowel de verplichtingen als voor de uitgaven te zijn overschreden.
En dat is sinds de financiële crisis, 2008, niet meer voorgekomen.
Om precies te zijn: 2,5 procent van de verplichtingen
en ruim 1,5 procent van de uitgaven voldoen niet aan de afspraken.
Dat gaat om groot geld, respectievelijk: 9 miljard en 4,3 miljard.
En er is vaak een directe relatie met de coronasteunmaatregelen.
Bij de ministers van LNV en EZK bij de steun aan bedrijven.
De minister van BZK bij de steunmaatregelen
aan Caribisch Nederland.
De minister van VWS bij het tekenen van overeenkomsten.
Maar, Voorzitter, niet alleen de crisis zorgde voor onrechtmatigheid.
Wat ook opvalt, is het besluit van het kabinet
om gedupeerden in de affaire rond de kinderopvangtoeslag
30.000 euro uit te keren.
U kreeg weliswaar een brief van het kabinet,
maar de staatssecretaris communiceerde op hetzelfde moment
via sociale media over dat kabinetsbesluit.
En dan ontstaat bij gedupeerde ouders de gerechtvaardigde verwachting
dat zij rechten kunnen ontlenen aan die mededelingen.
En dan wordt het parlement voor een voldongen feit geplaatst.
We begrijpen dat al die maatregelen zijn genomen
om burgers en bedrijven te helpen en om tegemoet te komen.
Maar uitgangspunt van het parlementaire budgetrecht is
dat u zich vooraf uit kan spreken over voorgenomen plannen van het kabinet
en dat het parlement vooraf autoriseert wat de regering besteedt.
Vorig jaar gaf ik de voorzitter, uw voorganger, ter inspiratie een kopie
van het zogenaamde Groot Privilege.
Ik zie het hier niet meer hangen overigens.
Gaan we dadelijk opzoeken.
Dat Groot Privilege, daarin werd in 1477 verankerd waar we vandaag over spreken.
Eerst toestemming van de Staten-Generaal en dan pas handelen.
En natuurlijk is er soms haast geboden en moet er snel gehandeld worden,
maar daarvoor biedt de wet een aparte regeling.
Hierin staat dat de minister geld mag uitgeven aan een spoedmaatregel
op voorwaarde dat die de Staten-Generaal, beide Kamers, daarover vooraf informeert.
Mag de tegenmacht vragen om rolvastheid.
En rolvastheid gaat niet alleen over de eigen taak,
maar ook over het respecteren van die van de ander.
Het respecteren van het budgetrecht is dus essentieel.
En daarom, Voorzitter, plaatsen wij voor het tweede jaar op rij
een kritische kanttekening bij onze verklaring van goedkeuring
bij de Rijksrekening.
Het is aan u om bij dechargeverlening daarover een standpunt in te nemen,
breekt nood wet?
Nu kom ik bij de tweede vraag: zijn de zaken goed geregeld,
is de organisatie op orde, de bedrijfsvoering?
Voorzitter, de coronacrisis legt de structurele zwakheden bloot.
Zaken die al kwetsbaar waren, komen in tijden van crisis aan de oppervlakte.
We spreken dit jaar van vijftig onvolkomenheden,
waarvan zelfs twee ernstig.
Zo bleek het financieel beheer bij veel departementen kwetsbaar.
Vooral bij het ministerie van VWS schoot het financieel beheer ernstig tekort.
En hoewel dat in de loop van 2020 al duidelijk werd,
is de organisatie daar niet tijdig versterkt.
De problemen stapelden zich op.
Daardoor ontbraken er bijvoorbeeld ontvangstbewijzen
voor het leveren van goederen, zoals beademingsapparatuur aan zorginstellingen.
Ook is onduidelijk of het aantal afgenomen coronatesten klopte met de facturen
die de minister van VWS betaalde.
Er ontstonden zelfs problemen bij het opmaken van de jaarrekening.
Begin april maakten we daarom bezwaar
tegen het financiële beheer van het ministerie van VWS.
Bezwaar is een van de zwaarste instrumenten die de wet ons biedt.
Begin mei heeft de minister van VWS ons als antwoord
een pakket van maatregelen gestuurd
en getoond dat de financiële functie van het departement moet versterken.
Op grond daarvan hebben wij ons bezwaar opgeheven.
Maar ons oordeel blijft dat er sprake is van een ernstige onvolkomenheid.
Helaas is het financieel beheer bij het ministerie van VWS
niet de enige ernstige onvolkomenheid.
De minister van Defensie heeft evenzeer een probleem.
Dat gaat over het beheer en het onderhoud van gebouwen en terreinen, kazernes.
Ook hier geldt dat er sprake is van structurele kwetsbaarheden.
En voor een goed functionerende krijgsmacht
is een veilige werk- en leefomgeving van belang.
Al sinds 2018 stellen wij vast
dat de minister van Defensie onvoldoende zicht heeft
op de staat van het vastgoed.
Vorig jaar gaven we al een flinke waarschuwing.
Maar in 2020 zijn de achterstanden in het onderhoud van het Defensievastgoed
verder opgelopen. En daardoor zijn de problemen groter geworden.
En we vinden het gebrek aan vooruitgang bij het oplossen daarvan zorgelijk.
En daarom spreken we ook hier van een ernstige onvolkomenheid.
Waarom twee keer ernstig? Omdat het om structurele problemen gaat.
Omdat het om groot geld gaat.
Deze problemen vragen nog jaren aandacht van de ministers en van uw Kamer.
Het is niet morgen opgelost, maar vraagt wel nu actie.
Dan het antwoord op de derde vraag: krijgt de burger waar voor z'n geld?
Wat is daarover bekend? Welke niet-financiële informatie krijgt u?
Of in moderner jargon: is er sprake van brede welvaart?
We willen er met deze onderzoeken aan bijdragen
dat wat hier ten tonele wordt gevoerd,
ook weerspiegelt wat er in de samenleving gebeurt.
En we hebben weer veel onderzoeken gedaan.
Want de vraag is: wordt in de jaarverslagen alles zichtbaar? Nee, helaas niet.
Wij deden weer verschillende onderzoeken.
Ik ga ze hier niet allemaal bespreken.
Ik vraag nu uw aandacht voor fiscale regelingen.
De afgelopen twintig jaar toonden wij in een reeks van rapporten aan
dat de effectiviteit van die fiscale regelingen vaak onduidelijk is.
Desondanks nam het aantal toe.
Er ontstond zelfs een wildgroei aan fiscale regelingen.
Dit jaar namen we in ons verantwoordingsonderzoek opnieuw
vier regelingen onder de loep.
En opnieuw concluderen we
dat niet duidelijk is of ze het beoogde effect sorteren
en welke kosten ermee gemoeid zijn.
En wat ons betreft, is de tijd gekomen
om alle fiscale regelingen scherp tegen het licht te houden.
Doen ze wat ze moeten doen?
En als het antwoord daarop nee is of niet duidelijk is,
dan is het tijd voor een andere aanpak, zo simpel is het eigenlijk.
Voorzitter, naast corona stond het jaar 2020 ook in het teken
van de affaire rond de kinderopvangtoeslag.
Dat blijkt ook uit de verantwoording.
Er is meer over te zeggen.
Ik vertelde u al over de regeling voor gedupeerden
die tot een onrechtmatige verplichting leidde.
Bij het ministerie van Sociale Zaken is een groot bedrag aan vorderingen onzeker
als gevolg van de uitspraak van de Raad van State.
Er is een speciale crisisorganisatie in het leven geroepen,
maar de communicatie met burgers kan en moet veel beter.
Het laatste hoofdstuk in dit lange verhaal is nog niet uit, denken wij.
En deze affaire leidde terecht bij velen tot reflectie.
Wij deden ruim vijftien jaar onderzoek
naar de uitvoering van toeslagen door de Belastingdienst.
We waren van meet af aan kritisch.
En toch moeten ook wij concluderen
dat wij niet het volledige licht hebben laten schijnen op wat er gebeurde.
Er was meer mis dan wij zagen.
En terugkijkend denken we dat als we ons onderzoek meer hadden gericht
op de gevolgen voor burgers, er een vollediger beeld was geschetst.
We vinden dat we het hadden moeten zien en dan u hadden moeten tonen.
Dat is een les voor ons, een les die wij meenemen in onze nieuwe strategie.
Voorzitter, ik maakte zojuist de vergelijking met het jaar 2008.
Dat was het laatste jaar dat een kabinet op twee van de drie terreinen,
verplichting en uitgave, beneden de tolerantiegrenzen kwam.
Het was Verantwoordingsdag 2009.
Daar stond of zat minister van Financiën Bos,
die zonder toestemming vooraf een bank had gekocht.
Daar zat voorzitter Verbeet, die de orde streng hield.
En op mijn plek sprak mijn voorganger Saskia Stuiveling.
En ook dat was een bijzondere tijd.
De kredietcrisis had Nederland hard geraakt, net als de coronacrisis nu.
Minister Bos lichtte zijn keuzes toe en erkende de onrechtmatigheid.
En Stuiveling maakte zich destijds zorgen
over hoe u, de Kamer, uw budgetrecht ten volle kan uitoefenen.
En ze zei toen, ik citeer.
Ze zei toen: We zien de relatie vervagen
tussen het beleidsdoel en het geld dat daarmee verbonden is.
Dat is echter wel de kern van uw budgetrecht.
Doel en geld zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Nu, twaalf jaar later, is die boodschap onveranderd actueel.
Maar we weten ook dat de vaste Kamercommissie Rijksuitgaven terug is.
We weten ook dat de rapporteurs Sneller en Snels hier namens u hard aan werken.
En de minister heeft de operatie Inzicht in Kwaliteit gestart.
Dus dat geeft de burger moed.
Nog iets wat nog altijd actueel is.
In datzelfde jaar...
In datzelfde jaar, 2009, bracht voorzitter Verbeet
twee dagen voor Verantwoordingsdag een rapport uit.
En dat had als titel: Vertrouwen en zelfvertrouwen.
De ondertitel was: Uitkomst en vervolg parlementaire zelfreflectie.
In dat rapport staat bijvoorbeeld, ik citeer:
De Tweede Kamer als instituut is toe aan een herijking van de eigen positie en functie.
Zij moet haar zelfvertrouwen terugwinnen.
Een heel hoofdstuk gaat over regeerakkoorden.
Dat was wel gelijk het kortste hoofdstuk. Het past op één A4'tje. Symbolisch.
Een van de aanbevelingen in dat rapport was:
Maak als Kamer vaker gebruik van de mogelijkheden
die adviesraden, planbureaus en Hoge Colleges van Staat u bieden.
Wij bieden u vandaag 22 rapporten vol mogelijkheden aan.
Het is onze rol in die rapporten relevante zaken voor het voetlicht te brengen,
bijzonderheden in de schijnwerpers te zetten
en uit de coulissen te halen wat vergeten dreigt te worden.
Maar uw Kamer zit op de regisseursstoel.
Het verhaal dat in 2020 met de pandemie startte en de daaropvolgende crisis inzette,
is nog niet voorbij, de afloop is nog niet bekend.
Geen opmerking van mij kan een spoileralert zijn.
Ik weet ook niet of het een klucht, epos of tragedie wordt.
Wat ik wel weet, is dat u met deze 22 rapporten
het heft in eigen handen kunt nemen en kan bepalen hoe het verhaal verdergaat.
Dat is uw rol.
BERGKAMP: Dank u wel.
Dan krijgen we nu het formele overhandigingsmoment.
Dat doen we via via. -Via via, ja.
Alsjeblieft.
Ik ben toch benieuwd naar die kopie van het Groot Privilege, Voorzitter.
BERGKAMP: We gaan het opzoeken.
VISSER: Dank u.
MANNENSTEM: Het hangt in de garage.
VISSER LACHT: Bij Buitenlandse Zaken?
Ik dank de demissionair minister van Financiën
en de president van de Algemene Rekenkamer voor de aangeboden stukken,
inzake de verantwoording van de Rijksbegroting 2020.
Iets meer dan een jaar geleden spraken de Hoge Colleges van Staat
in een gezamenlijke verklaring reeds uit dat een effectieve controle
op de verantwoording van de besteding van de publieke middelen
en de adequate beoordeling van de zorgvuldigheid
en de rechtmatigheid van overheidshandelen
ook tijdens de coronacrisis essentieel is.
U heeft daar net het een en ander over gezegd.
Wat wij toen niet wisten,
is dat wij een jaar later nog steeds in de beperkende omstandigheden zijn.
Die ons natuurlijk allemaal stellen voor een aantal grote uitdagingen.
Toch kan de Kamer ook dit jaar, en dat doet mij heel veel deugd,
voor de 22ste keer op de derde woensdag in mei
de verantwoordingsstukken van alle ministers in ontvangst nemen,
plus de rapporten van de Algemene Rekenkamer.
Natuurlijk is het jammer dat we een aantal fysieke activiteiten niet kunnen doen,
zoals het Verantwoordingsontbijt.
En ik hoop dan ook dat wij volgend jaar in B67 dat wel weer kunnen doen.
Wat in ieder geval niet is veranderd,
is dat we ons als Kamer ook dit jaar zullen buigen over alle verantwoordingsstukken.
Te beginnen met het Verantwoordingsdebat en vervolgens ook de commissiedebatten.
Maar vanmiddag gebeurt er ook veel. Vanmiddag organiseert
de pas heropgerichte commissie voor de Rijksuitgaven, er werd net al gerefereerd,
die bestaat weer, organiseert een aantal technische briefings.
Achtereenvolgens: de rijksbrede resultaten van het Verantwoordingsonderzoek,
door de Algemene Rekenkamer, maar ook de monitorbrede welvaart door het CBS.
Het Verantwoordingsdebat staat gepland op 9 juni.
In de weken daarna zullen de afzonderlijke jaarverslagen behandeld worden
in de commissies via de wetgevingsoverleggen.
En de afrondende besluitvorming over de jaarverslagen en de slotwetten,
alsmede het verlenen van mogelijke decharge
voor het door de ministers gevoerde financiële beheer in 2020
is gepland zo net voor het zomerreces.
We weten alleen nog niet wanneer het zomerreces start,
maar ongeveer zo rondom die tijd zullen we dat debat hebben.
Tot slot wijs ik u erop
dat ook de jaarrapportage 2020 Regeling Grote Projecten
aan de Kamer is aangeboden door de commissie voor de Rijksuitgaven.
Ook een rapport dat zeker de moeite waard is om te bestuderen.
En ik vertrouw er dan ook op dat alle informatie die vandaag verstrekt is,
de Kamerleden zal helpen om hun controlerende taak,
wat een van de belangrijkste taken ook is voor de Tweede Kamer,
zo goed mogelijk in te kunnen vullen.
En ik wens de Kamerleden daar dan ook heel veel succes bij.
Nogmaals dank.
Ik schors de vergadering voor een enkel moment
en dan gaan we straks over naar het tweeminutendebat. Dank u wel.